Poëzie van de dag

Had ik maar...

Ik zweef in mijn dromen.
Blijf hangen,
tussen dan en nu.
Het verleden is een traan.
Het heden berusting.
De toekomst een lach.

Het licht
klaart mijn vermoeid gezicht op,
vermengt met gevoelens
van goede voornemens

De gekte van toen
werk ik weg uit mijn geest
stapels gedachten
worden geordend

Goede behouden
slechte verbannen.
Had het al eerder moeten doen.
Het is net een tere zoen.

Willen, maar schrik hebben
van het onbekende.
Wat was ik dom,
het is nu zoveel gemakkelijker.

Claire Vanfleteren