Poëzie van de dag

Stof...

Alle dagen opnieuw die stofboel,
't geeft me zo'n ambetant gevoel,
op kasten en schouw staat 'vuil'
hou me net nog in dat ik niet huil.

Die letters,symbolieke versiering,
bij de aan gang zijnde vernieuwing
van grote en kleine ramen in huis,
uit den treuren met veel stof en gruis.

De werken vlotten niet snel genoeg
voor mij,'k help de timmermansploeg
waar het kan,ik lijk zowat stukadoor,
witte haren en ruwe handen daardoor.

Mijn besluit staat nu toch wel vast
kijkend naar al dat stof op de kast,
dit is de laatste karwei in ons huis
anders moet ik in een dwangbuis.

Zal blij zijn als het achter de rug is
deze vuile vermoeiende gebeurtenis,
't einde komt nu wel stilaan in zicht
en dan is alles wind- en waterdicht.

Jadi