Poëzie van de dag

Onvermijdelijk

Aan alles is een begin
en een einde.
Zo zullen ook wij,
eens verdwijnen.
Laten we hopen,
zonder veel lijden.

't Is allemaal zo raar,
toch is het waar,
we zijn hier maar,
voor een korte tijd.

Ik voel jouw warmte,
naast mij in bed.
Ik vind het zo lief van je,
als je zegt :
warm je koude voetjes
maar aan de mijnen.

Het is onvermijdelijk,
eens,
is één van ons weg,
dan liggen we alleen,
in dit grote bed.

Hilde