Poëzie van de dag

Naar buiten

De wakende wind legt de winter te slapen,
de sneeuw smelt, de slee op stal,
geen ijs meer om af te schrapen.

Het landschap verteert heden een aanval
en volmaakt verzonken in het lot
aanvaardt het land de inhalige bemoeial.

De dooi overwint en geeft het startschot.
Gelegen in de armen van zonneschijn
stijgt de temperatuur steeds hoger per opbod.

De eenzaamheid verdwijnt achter het gordijn
en het alsmaar peinzen en peinzen
blijft verweesd achter aan de kantlijn.

Er is geen uitvlucht meer te veinzen
om van de buitenlucht terug te deinzen.

Bo’ke

(Terza rijm)