Poëzie van de dag

V󳲠en na

Waar voor haar, de tijd
bleef stille staan,
jij uit je lijden bevrijd
stil bent heen gegaan,
begon voor haar die dag
een leven met v󳲠en ná
pijn die blijft, ongeacht
de tijd die verder gaat.

Tijd, voor haar, leegte
slepend verdriet, een last
die haar drukt, die weegt,
haar lichaam en geest vast
geklemd in zwart en grijs,
maken haar zo onzeker,
ontredderd, van de wijs,
ze leeft een halfvol leven.

Leven met het verleden,
noodgedwongen,
vechtend in het heden.

Bomi.