Poëzie van de dag

Kanker

Vroeger was zij kalm,
nuchter van geest.
Nu is er iets geweest,
waar ik geen vat meer op heb.
Het is gewoon vergaan, weggeëbd.

De branding is er nog,
alleen in bitterheid,
van het alleen zijn,
de eenzaamheid.

Het einde is in zicht,
maar zal het beter smaken?
Ze weet nergens van,
wanneer, hoe?
Dat maakt haar hele geest
en lichaam moe.

Wie het zal halen, weet ze niet?
Strijden, opofferen en tranen,
weet zij veel,
maar zij heeft tijd nodig,
wie weet……

Claire Vanfleteren