Poëzie van de dag

The Catwalk-kat

Terwijl K3 staat te kwelen
'van Afrika tot in Amerika',
waan ik mij in Siberië.
Was ik even verwonderd,
toen ik deze morgen
door het venster keek.
Ik heb een wit tapijt,
en ik heb er niet naar gevraagd...
Dat had ik nooit gedacht,
gans het Belgiekske,maar niet
in de Westhoek,dacht ik...
Mispoes...

'Pieseketje'(katje) is langs gekomen,
maar eerst moest een schop
breed de sneeuw wegruimen,
dan pas kwam ze
als een elegante dame
de catwalk op.
Staart in de lucht,kop omhoog
als een echte diva
kwam ze de erker binnen
voor haar morgendmaal.
Na de uitgebreide lunch,
even de pootjes rekken en strekken,
nog hier en daar een plekje wassen,
en dan stond ze te wachten tot de butler
de deur voor haar opendeed.
Langs dezelfde weg vertrok ze.
Onze afspraak is deze middag,dat weet ik zo.
Met dezelfde allures komt ze er dan aan....

Verder trok mijn aandacht iets zwarts,
't lag er midden in het veld,
en zover mijn ogen reiken konden,
was het een gok...,nee ik wist het niet.
Dan maar de verrekijker genomen,
om tot de conclusie te komen
dat het een bergje aarde was dat opgehoopt lag.
Dus we hebben ondergrondse bezoekers.
De mol is gretig zijn weg aan het banen,
in de catacomben van de aarde...
Intussen is mijn aandacht al lang
naar iets anders gericht,
de piepkleine vogeltjes die hun eten komen halen,
het is weer eens een volière door het venster...

Ik zie maar af en toe een auto,héél héél traag rijden.
De bandensporen wijzen de weg waar het best rijden is...
Enkele vroege wandelaars trotseren de sneeuw,
en laten een spoor van voetstappen na...
Voor de rest is het hier nog vredig rustig,
ieder slaapt hier nog de slaap der gelukzaligen.
Ik stoef nu eens dat ik de eerste ben,
hier in ons huisgezin,die wakker is.

Jadi