Poëzie van de dag

Partir c’est mourir un peu

En weer
ben ik alleen
hij komt en gaat
als eb en vloed

Ik hoor de echo
van zijn stem
ach neen,
het is de zotte wind
die door
de kale takken speelt

Het regent
tranen op de ruit
mijn vinger
volgt hun spoor…
Doorheen een waas
zie ik hem gaan

En wacht…
totdat ik weer
zijn voetstap hoor

Elleke