Poëzie van de dag

Mijn broeders hebben mij gezocht,

heel ver… ik ben gekomen.

Een schuchtere glimlach,

de armen simpel naast zijn lichaam.

Geen grote gebaren, stil wachtend

tot het gejuich zou bedaren.

Een zachte stem, ze klinkt vermoeid,

wat gaat er om in deze man?

Zijn kleed is wit, zoals bij elke Paus,

maar van een grote eenvoud,

zonder opsmuk. Overal staat

de camera er met de neus op.

Geen rode schoenen, wel zwarte

en zeker niet nieuw, wellicht die

schoenen die hij op de markt kocht

in zijn thuisland, Argentinië.

Franciscus, vanaf het eerste moment

stal u de harten van velen.

Ook het mijne. Uw naam verklaart

de intenties van uw pontificaat.

Nooit eerder heb ik zoveel kardinalen

horen spreken over de Heilige Geest,

"tijdens het Conclaaf was Hij erbij."

U bent Gods keuze, zoveel is duidelijk.

Onmenselijk is uw taak, daarom

staat Maria, de Moeder Gods, aan uw zijde.

U bent Haar zoon, zij waakt over u,

zoals ze immer voor Jezus heeft gezorgd.

Slechts enkelen vermoeden Gods plannen,

diep in uw hart ervaart u ze zelf.

U brengt de Kerk terug naar haar wortels,

van eenvoud, armoede, naastenliefde.

Heilige Vader, dit is een weg

van dienstbaarheid, van gegeven zijn.

Een rol die u al heel uw leven vervult

en die U oprecht gelukkig maakt.

"Een christen mag nooit triest zijn."

dit hebt u gezegd, en u toont ons hoe wij

gehandicapten, zieken en kleinen

moeten eren, waarderen en beminnen,

U raakt hen vol liefde aan, en kust hen

zoals ook Jezus deed en u knielt neer

om de voeten te wassen van gedetineerden,

ook zij worden door U gezoend.

De Paus van de zelfgave, van het geheim.

Het geheim van de kinderen te Fatima

dat nog steeds op zijn vervulling wacht:

de toewijding van Rusland aan Maria’s Hart.

Heilige Vader, velen bidden voor U

en danken U omdat U Gods uitnodiging

hebt aanvaard en JA hebt gezegd,

naar het voorbeeld van Maria, Amen

Ria