Poëzie van de dag

Het zout van tranen

Pareltjes water, elke ochtend
Pareltjes dauw
Rustend vredig op de bladeren
Wachtend op de eerste zonnestralen
Zo verdampen ze al gauw

Bloempjes die weer
Voor het eerst dit seizoen,
je tuin opfleuren
Een vlinder die een glimlach
Om je mond laat verschijnen
De lente is er,
om je op te beuren

Zeg me dan toch
waarom,
het in mijn hart donker blijft en kil
Zeg me dan toch,
waarom ik het gezang van de vogels niet hoor,
het blijft stil…
al dat moois dringt niet door

Zeg me gewoon waarom
De zon,
geen weg naar m’n hart kan banen
Ik proef enkel,
het zout van mijn tranen

Tinneke