Waar vandaan: Reisverhalen > Europa ( 520 ) > RONDREIS DOOR TURKIJE - 2005 - deel 1

RONDREIS DOOR TURKIJE - 2005 - deel 1


Vanaf hier begint het reisdagboek van onze reis naar Turkije.
Onze reis naar Turkije is een groepsreis met "Vakantiegenoegens". Wij reizen met een groep van 15 caravans en mobilhomes. In juli was er reeds een bijeenkomst en konden de deelnemers met elkaar kennismaken. Voor ons is het een eerste ontdekking om in groep te reizen. Het reisprogramma is goed gevuld, er moeten veel kilometers worden afgelegd en er is heel veel te bezoeken.

Donderdag 18.08 tot zaterdag 20.08.2005
De afgesproken ontmoetingsplaats met onze groep is in Venetië op zaterdag 20.8.2005.
We vertrekken thuis donderdagmorgen rond 8h30 en rijden tot rond 16h30. We zijn in Rioz (in de buurt van Besançon), en we overnachten er op een kleine, leuke camping.
Vrijdag rijden we opnieuw de hele dag. We houden halt op een camping in Sirmione aan het Gardameer in Italië. Camping San Francisco is een mooie, goed gelegen, maar peperdure camping.
Zaterdagmorgen is het zwaar bewolkt en zwoel als we vertrekken voor de laatste 150 km naar camping Della Serenissima in Oregio bij Venetië, waar onze groep samenkomt.
De meeste van de groepsleden zijn er al. 's Avonds komen we allemaal samen voor een eerste briefing onder het genot van een glaasje wijn. Een van de reisleiders laat het afweten wegens ziekte van zijn vrouw, en zal terugkeren naar België. Er is echter nog een stel dat de reis zal begeleiden.
Het is wel de eerste maal dat ze deze reis doen, dus voor hen een grote uitdaging.
Morgen moeten we in Venetië inschepen. We varen tot in Igoumenitsa in Griekenland, een 24 h durende overtocht. We zullen in onze eigen caravan slapen.
De boot zal om 13h30 vertrekken.
 
Zondag 21.08.2005
Tegen 11 h is iedereen present in de haven van Venetië. De grote boot van Minoan Lines ligt al klaar.  Er moeten heel veel auto's, caravans, mobilhomes en vrachtwagens mee en men begint al vroeg met het laden. De hele voormiddag is het hard aan het regenen. Maar als we om 14h15 eindelijk afvaren, is het even opgehouden met regenen en kunnen we vanop het dek de afvaart door het "Canale Grande" van Venetië volgen. We hebben dan ook een heel mooi zicht op Venetië, het San-Marcoplein, eigenlijk over heel Venetië.
  
Onze caravans en mobilhomes staan op een open dek, we hebben electriciteit en kunnen met een gerust hart op verkenning gaan door het schip.
Later zitten de meeste leden van de groep gezellig te kletsen in de lounge.
Het grote avontuur is begonnen.

Maandag 22.08.2005

Het is een heel stuk warmer vandaag en als we om 12h in Igoumenitsa Griekenland van de boot komen is het 30°. We moeten nog ongeveer 230 km rijden naar camping Vrachos in Kastraki. We rijden in groepjes van 2 of 3 langs het bergparcours, we moeten over de Katarapas. Het is heel mooi, maar het vordert langzaam. Het is ruim 18h30 als we in Kastraki aankomen aan de voet van de Meteora.

Dinsdag 23.08 en woensdag 24.08.2005
Op dinsdag moeten wij ons 420 km verplaatsen naar Kavala. Alles verloopt vlot, en al komt de temperatuur niet onder de 25°, toch hebben we onderweg een paar buien. Tegen 17h zijn we op camping Batis Beach, een aan zee gelegen camping.
Woensdag zijn opnieuw 350 km af te leggen naar Edirne in Turkije.
Als we aan de grens komen en de pascontrole van de Griekse autoriteiten zijn gepasseerd, staan we voor een diepe put in de weg, vol met water. Voorbij de put staan militairen in een wachthokje, die teken doen dat we moeten doorrijden over het ondergelopen wegdek. De wagen komt tot aan het rooster in het water, maar we zijn erdoor.
Dan begint de Turkse grenscontrole: een soort stoelendans van het ene hokje naar het andere.
Eerst moeten we naar hokje 2 waar we inreisvisums moeten kopen, dan naar hokje 1 waar een  politieman onze reispassen scant en het visumzegel erin plakt, dan naar kantoortje 3 waar auto en caravan geregistreerd worden, en hiervan krijgen wij formulieren in 3 exemplaren, dan naar hokje zonder nummer, waar de formulieren worden afgestempeld. Dan mogen we verder, tenminste als we doorkunnen, want langs beide zijden staan auto's, caravans enz.. te wachten en aan te schuiven.
Toch zijn we na een goed half uur door de grenscontrole en tegen 16h30 is de hele groep op camping Omur in Edirne.
Er wordt een "jeux de boules" competitie georganiseerd en we beleven  nog een leuke avond tijdens deze eerste petanque-ronde.
Vanaf nu begint de echte rondreis door Turkije en morgen gaan we Edirne bezoeken.

Donderdag 25.08.2005 - 30°
Het wordt een snikhete dag. In de voormiddag wordt opnieuw petanque gespeeld. Om 13h30 komt een tourbus ons ophalen voor een bezoek aan Edirne. Edirne is de vroegere hoofdstad van het Osmanische rijk. Onze eerste bezoek is aan het Memorial Monument van de Balkanoorlog.  Dit laat geen diepe indruk na. Dan worden we naar het centrum van de stad gebracht, waar zich dicht bij elkaar drie prachtige moskeeën bevinden. De selimiye moskee, veruit de mooiste, dateert van de 16de eeuw en is een meesterwerk van de Osmanisch-Turkse kunst.  De moskee heeft 4 minaretten en is binnen een pareltje. De Eski moskee is de oudste uit de 15de eeuw en heeft 2 minaretten. Als laatste bezoeken we ook de de Serefeli moskee. Daarna brengt de bus ons naar het Sultan Bayezid Complex uit de 14de eeuw, bestaande uit een moskee, een medicijnenschool, een hospitaal en een liefdadigheidsinstelling. We bezoeken o.a. het hospitaal waar vroeger geestesgestoorden werden verzorgd, en dat nu als museum is ingericht met beelden en taferelen uit die tijd.  Het stadsbezoek wordt afgerond door nog even door de bazaar te wandelen. We kopen wat fruit en groente aan een van de vele stalletjes. De bus brengt ons rond 18h30 terug naar de camping.
Een uurtje later hebben wij een gezamenlijke maaltijd met de groep op het terras aan het zwembad. Er wordt gezellig gebabbeld maar de muggen zijn een echte plaag. Ze steken zelfs dwars door onze kleren en iedereen zit vol met rode, jeukende bultjes.

Vrijdag 26.08.2005 - 30°
We verhuizen naar Bakirköy bij Istanboel (225 km te rijden). Wij rijden langs de autostrade door een saai landschap. Maar als we Istanbul naderen wordt het steeds maar drukker. Op de D100 is het aanschuiven en dringen. Als we stoppen om de weg te vragen, biedt een Turk aan om mee te rijden, en hij loodst ons de laatste 12 km tot aan de camping door het superdrukke verkeer. Van een beloning wil hij niets weten. Hij maakt ons duidelijk dat hij de Belgen in zijn hart draagt.
Rond de middag zijn we dus op onze camping "Londra". De overige groepsleden druppelen binnen. Allen hebben ze min of meer problemen gehad om in het drukke verkeer de camping te vinden.
Nog een jeux de boules spelletje en een babbel bij een drankje en het leed is weer vergeten

Zaterdag 27.08.2005 - 30°
We zijn vroeg uit de veren vandaag, want om 8h30 worden we door een bus afgehaald voor een georganiseerd bezoek aan Istanbul. We hebben zelfs een nederlands-sprekende gidse! We bezoeken eerst het Topkapi-paleis. Tijdens de rit vertelt de gids wat over de geschiedenis van Istanbul. Het Topkapi-paleis was gedurende 4 eeuwen verblijfplaats van verschillende sultans en wordt nu als museum gebruikt.
  
We komen door een rijk versierde poort op een binnenplein. Rondom het plein zijn o.a. de tentoonstellingsruimtes van de vroegere keukens, er is een porselein-collectie, het keukenmateriaal, zilverwaren. Er is ook een zaal waar men de evolutie van de klederdracht kan zien  Het paleizencomplex bevat een harem: een opeenvolging van rijk versierde kamers en binnenpleintjes en zuilen en galerijen. Verder is een zaal met een wapenverzameling. Eigenlijk zijn er 3 grote binnenhoven met errond telkens een verzameling van gebouwen. Alles getuigt van oosterse rijkdom en pracht.
Daarna gaan we naar de blauwe moskee die zich naast de Hippodroom bevindt.  Het is een sierlijk gebouw met 6 minaretten. Binnen is de moskee heel mooi door de blauwe mozaiken en de gebrandschilderde ramen. Ook het tapijt heeft een blauw motief.
Recht tegenover de blauwe moskee bevindt zich de Aya Sofia,  die onder het Byzantijnse bewind werd gebouwd als basiliek en in de 15de eeuw werd omgevormd tot een moskee. De minaretten hebben verschillende stijlen, het gebouw is zeker het bezoeken waard.
Ondertussen is het reeds na 13h en we gaan met de groep Turks eten. In de namiddag brengen we dan een bezoek aan de gigantische overdekte bazaar met duizenden winkeltjes. Je kan er makkelijk in verdwalen. Tot slot gaan we nog naar een kruidenmarkt.
Het was een vermoeiende, maar erg boeiende dag.

Zondag 28.08.2005 - 30°
Om 12 h stipt worden we afgehaald door de bus en onze gidse. We worden naar het Dolmabaçe paleis gebracht. Deze residentie van sultans werd pas in de 19de eeuw gebouwd. Dit indrukwekkende paleis met zijn  285 kamers en 43 zalen is weelderig, extravagant, bijzonder mooi.
 
De rijk versierde plafonds, de mooie houten vloeren bedekt met warmkleurige, handgeknoopte tapijten, de brocaten gordijnen, de vele enorme kristallen luchters, het rijk bewerkte meubilair, alles getuigt van weelde en pracht. Er is de zogenaamde glazen trap gemaakt van baccaratkristal en koper, daar zijn de prachtige salons, en natuurlijk de magnifieke troonzaal waarvan de kristallen kroonluchter de zwaarste ter wereld zou zijn. Dit is één van de mooiste paleizen die ik ooit zag.
Daarna gaan we naar de Chorakerk, een Byzantijnse kerk met prachtige mozaiken en fresco's. 
We bezoeken ook de Suleimanye-moskee, gebouwd door architect Sinan in de 16de eeuw.
Verder wordt er nog een bezoek gebracht aan een lederzaak en daarna stappen wij op de boot voor een 2h durende boottocht op de Bosporus.
  
Vanop het water zijn verschillende paleizen en moskeeën te bewonderen o.a. opnieuw het mooie Dolmabaçe-paleis, we zien ook het paleis dat als zomerverblijf voor de sultans dienst deed en nog vele andere.We varen ook langs het fort van Rumeli.  De avond wordt afgesloten met een heerlijke maaltijd in een visrestaurant. We zitten op het terras in een drukke straat met allemaal restaurants, sfeerrijk verlicht, turkse muziek, lekker eten, en we genieten van de gezellige sfeer.
 
Maandag 29.08.2008 - 30°
Het is een rustdag vandaag. We doen wat boodschappen en blijven op de camping luieren.Er wordt nog een rondje  petanque georganiseerd. Maar er is nog een folkloreavond gepland. Om 20h worden we door een bus afgehaald die ons naar het hartje van Istanbul brengt. We genieten van een fantastische show met Turkse krijgsliederen en volksdansen uit verschillende Turkse regio, alles in kleurrijke klederdracht, en er zijn ook optredens van buikdanseressen.
  
Er wordt Turkse raki geproefd en de sfeer zit er helemaal in. Dit was een mooie afsluiter van ons bezoek aan Istanbul.

Dinsdag 30.08 en woensdag 31.08.2005- 27°
Gisteren zijn we vertrokken uit de omgeving van Istanbul om te verhuizen naar Ankara. Het was een rit van 500 km. We hebben rustig kunnen rijden tot de laatste 8 km. Dan moesten we over een weg vol putten en kuilen waar wegeniswerken aan de gang waren. We staan niet op een camping maar op een afgesloten parking naast een hotel.  Er is wel electriciteit en we kunnen douchen en van het sanitair gebruik maken in  het hotel.
Vandaag is er een geleid bezoek aan Ankara. We worden afgehaald door een bus en hebben een franssprekende, gepensionneerde leraar als gids. En al spreekt hij langzaam en loodst hij ons al sloffend langs de bezienswaardigheden, de man kent heel goed de geschiedenis van zijn land.
Eerst bezoeken wij het Ataturk-mausoleum. Het is een monumentaal praalgraf, helemaal gewijd aan het leven van Ataturk en aan de onafhankelijkheidsoorlog van Turkije. Het mausoleum ligt op een heuvel en van daar uit hebben wij een goed zicht op Ankara, dat overigens voor het grootste deel een moderne, jonge stad is.
  
We gaan ook naar het oude stadsgedeelte en de citadel. Hier is het een echte volksbuurt met smalle steegjes, waar de tijd is stil blijven staan.
 In deze buurt genieten wij van een gezamenlijk middagmaal in een mooi gelegen restaurant. Dan gaan we naar het museum voor Anatolische Beschavingen. Vondsten uit  de  paleolitische en neolitische periode (7000-1000 jaar v. Chr.) worden er tentoongesteld. Onze gids was helemaal op dreef en gaf gedurende een 2 h durende rondgang de nodige geschiedkundige informatie.
Hiermee hadden wij alweer een goed gevulde dag.

Donderdag 01.09.2005 - 26°

We verhuizen naar Urgüp, in Cappadocië, een rit van 290 km langs stoffige wegen. Zoals gewoonlijk rijden we met nog een stel. Na 60 km begint de mobilhome van onze reisgezellen oververhit te geraken; blijkt dat er een gaatje in de radiator is. Veel van de groepsleden houden halt om te zien of ze kunnen helpen, maar uiteindelijk moet een sleepdienst worden opgeroepen die hen naar een garage in Ankara zal brengen. De begeleider die als laatste reist blijft bij hen tot de sleepwagen ter plaatse is. We moeten dus alleen verder. De camping Kaya in Urgüp is goed gelegen en biedt ons een mooi uitzicht op de grillige rotsformaties van Cappadocië. 
Er is een welkomsdrink 's avonds aangeboden door de campinguitbater. We zullen hier 4 nachten blijven

Vrijdag 02.09.2005 - 26°
Om 9h30 staan we allemaal klaar om een wandeling te doen tussen de tufsteenrotsen door de duivenvallei.
  
Onze gids is de campinguitbater die vloeiend duits spreekt. We wandelen door de prachtige natuur bestaande uit de eigenaardige tufsteenrotsformaties.
   
De vele nissen en uithollingen zijn bestemd voor duiven. De mest van de duiven wordt gebruikt om de vruchtbaarheid van de grond te verhogen. Aan het eind van de wandeling worden we opgewacht door een oude, roestige bus die ons naar Avanos brengt waar we nog even rondlopen. Rond 13 h 30 zijn we terug en kunnen we rusten en genieten tot de avond. Om 20 h haalt dezelfde oude bus ons op voor een Turkse avond met een Turkse maaltijd, veel wijn en/of raki, volksdans met o.a. Derwish-dansers e.a.
Het wordt een plezante avond !   

Zaterdag 03.09.2005 - 26°
 
Een wat luxueusere uitvoering dan de vorige bus haalt ons 's morgens af voor een rondrit door Cappadocië met als hoogtepunt een bezoek aan de onderaardse stad van Kaymakli.Deze onderaardse steden (er zijn er meerdere in Cappadocië) dateren van de 7de eeuw en werden als schuilplaats gebruikt. De onderaardse stad van Kaymakli gaat tot 8 verdiepingen onder de grond en kon 4000 mensen herbergen
  
De onderaardse steden waren oninneembare forten vooral wanneer de toegangen van binnenuit door zware molenstenen werden afgesloten.  Er waren opslagplaatsen  voor voedselvoorraden, drinkwater uit ondergrondse meertjes, en er werd frisse lucht aangevoerd door verschillende luchtkanalen. De steden zijn een echt doolhof van smalle, lage gangetjes, kleine leefruimtes en opslagplaatsen, en werden alleen bewoond in tijden van belegering en gevaar.
Na deze zeer interessante rondleiding gaan we op bezoek bij een pottenbakkerij, en even later gaan we eten in een plaatselijk restaurant.
Er wordt onderweg ook halt gehouden bij andere bezienswaardigheden  zoals een kerkje dat in de rotsen is uitgehouwen en waar nog enkele mooie fresco's te zien zijn, en natuurlijk ook bij de vele nu onbewoonde rotswoningen (o.a. in Cavusin).  Onze gids, die zelf in een grotwoning is geboren en er 7 jaar in geleefd heeft, vertelde ons dat 90% van de bevolking van deze regio tot 35 jaar geleden in dergelijke rotswoningen woonde. Omdat de grotwoningen heel ongezond waren zijn er door de regering kleine woningen gebouwd voor de bevolking. zodat nu duizenden rotswoningen leeg zijn.
Als we 's avonds terukomen op de camping zijn ook de pechvogels terug uit Ankara met een herstelde mobilhome.



Zondag 04.09.2005 - 22°
Het heeft geregend en het is flink afgekoeld. Het is een vrije dag voor de groep
Sommige groepsleden doen heel vroeg in de morgen een ballonvaart boven Cappadocië. Er is ook nog de mogelijkheid om een begeleide wandeling te doen.

Wijzelf gaan in de voormiddag op weg naar Urgüp, de hoofdstad van Cappadocië. Onderweg houden we halt bij enkele kleine dorpjes. waar we foto's nemen van enkele oude mannen in een dorpscafé.
 
 

 
  
De mannen genieten van de belangstelling en bieden ons thee aan. In Urgüp slenteren we wat rond en brengen een bezoek aan een zilversmid. We eten op een terrasje en gaan dan terug naar de camping. We maken nog een wandeling, en weer valt ons de gastvrijheid en de vriendelijkheid van de Turken op. Een gezin is druiven aan het plukken en ze bieden ons prompt wat druiven aan.
  
En in de late avond wordt met heel de groep nog een glaasje gedronken en wat gebabbeld

Maandag 05.09.2005 - 22°
We vertrekken naar Beysehir, een etappe van 330 km. Onderweg houden we halt in Sultanhani om een karavaanserai te bezoeken. Karavaanserais waren overnachtingsplaatsen waar de karavanen met kamelen konden overnachten. De dieren en de mens werden van voedsel voorzien en kregen er verzorging en beschutting.
  
 
Als we verder rijden door de vlakte (steppe eigenlijk) komen we enkele dorpjes bestaande uit kleine lemen huisjes tegen, allen nog bewoond. We zien ook enkele tentenkampen  . Dit is schrijnende armoede. De tenten zijn een verzameling van plastiek en oude tapijten op stokken die beschutting moeten bieden. Dit is de minder mooie zijde van Turkije.
Enkele km verder komen we aan op camping Ada, gelegen aan een mooi meer.
Morgen trekken we naar Kemer ten zuiden van Antalya.

Dinsdag 06.09.2005 - 32°
We vertrekken richting Antalya, een etappe van 290 km. Ditmaal moeten we over een paar passen in het Taurusgebergte. We hebben dan ook prachtige berglandschappen gedurende de rit.
We bezoeken ook de waterval van Manavgat.  Onze camping waar we zullen verblijven laat wel wat te wensen over. Ondertussen weten we reeds dat de Turkse normen voor comfort en hygiene niet altijd dezelfde als de onze zijn.

Woensdag 07.09.2005 - 32°
Een busuitstap brengt ons vandaag naar Perge, een oude romeinse stad met een stadion, 2 Hellinistische torens die deel uitmaakten van de stadsmuur, de resten van een badhuis, de agora....
  
Hierna worden we in de verleiding gebracht door het bezoek aan een goudhandel. Op een overdekt terras krijgen wij onze lunch en daarna gaan we naar Aspendos waar we een goed bewaard Romeins theater bezoeken.
  
De bus voert ons dan nog door de stad Antalya voor een algemeen overzicht en daarna keren wij terug naar de camping.

Donderdag 08.09.2005 - 34°
We hebben weer een vrije dag. Het is snikheet en we gaan met zijn tweetjes naar Antalya. We nemen een "dolmus" (= minibusje) en geraken zo in het centrum. Vanuit het Karaalioglupark hebben wij een schitterend uitzicht op de mooi gelegen haven, de zee en het gebergte.
  
In het oude stadsgedeelte rond de haven zijn heel veel typische winkeltjes. Het hele centrum van Antalyea barst van de winkeltjes. Er is een grote buitenmarkt, er zijn verschillende bazaars waar je van alle kanten aangesproken wordt en waar je heel veel nepmerken kunt kopen. Ik vond de ambachtenmarkt en de straat waar allemaal koperslagers werkten heel bijzonder.  In de namiddag keerden we dan met de "dolmus" terug. Het was echter de verkeerde, zodat we nog 4 km door de brandende zon tevoet moesten afleggen.
s' Avonds werd er met al de groepsleden een barbecue gehouden. De raki en de wijn zorgden voor feeststemming. Er werd veel gelachen en ...gezongen.
Vrijdag 08.09.2005 - 30°
Er is opnieuw een busuitstap. Een 2 uur durende rit brengt ons naar Demre waar wij inschepen op een boot die ons naar de verzonken stad Simena brengt. Van deze oude stad zijn alleen nog enkele ruines en het grootste gedeelte bevindt zich onder water.
  

                           
In de beschutting van een baai houdt de boot even halt en er kan een half uurtje gezwommen worden vooraleer we terugkeren naar de haven.
                           
Na een buffetmaaltijd in Demre  bezoeken we Aya Nikolesi. Demre was immers de verblijfplaats van St.Niklaas. En dan gaan wij het antieke Myra bezoeken uit de 4de eeuw. Heel bijzonder zijn de Lydische rotsgraven, sommige versierd  met mooie uitgehakte reliefs en er is ook nog een goed bewaard romeins theater.
   
Daarna gaan we terug en de meesten maken van de lange rit gebruik om een dutje te doen.

Zaterdag 10.09.2005 - 32°
Wij verhuizen naar Pamukkale, wat letterlijk betekent: katoenkasteel, maar dat vooral beroemd is om zijn kalkterrassen. Onderweg wijken we even af om een bezoek te brengen aan Salsa Görgi. Rond dit meertje ligt heel wat meerschuim, een zacht gesteente waar o.a. pijpen van worden gemaakt.  
De hele weg naar Pamukkale is een mooi berglandschap.
In de late avond doen we in het donker een avondwandeling naar de sfeerrijk verlichte kalkterrassen: een mooi schouwspel !
 

Zondag 11.09.2005 - 32°
We worden vroeg gewekt door de voorbereidingen van een bruiloftsfeest in een hoek van de camping. Er worden groenten gehakt en fijngesneden, er staan grote kookpotten te pruttelen.
We zijn dan ook vroeg op weg naar de sneeuwwitte kalkterrassen van Pamukkale. We wandelen op blote voeten door het warme water en genieten van het unieke schouwspel. Het warme (35°), sterk kalkhoudende water stroomt uit verschillende bronnen langs de steile rotswanden in de terrassen.    
Aan de terrasranden vormen zich kalklagen waardoor sneeuwwitte bekkens gevormd worden.
Het is een wonderlijk natuurverschijnsel. Als we boven op de heuvel komen kunnen we meteen de antieke stad Hierapolis bezoeken. Deze stad uit de romeinse tijd was in die tijd door de heilzame werking van de warmwaterbronnen een belangrijk kuuroord. Er is een omvangrijke necropolis, romeinse baden en een romeins theater.
   
De terugwandeling voert ons opnieuw over de kalkterrassen, die overigens alleen blootsvoets mogen betreden worden. 
                  
Na de middag zijn we terug op de camping waar het bruiloftsmaal volop aan de gang is. Als we beleefd vragen of we een foto mogen nemen, worden we zelfs uitgenodigd om mee te eten, waarvoor we bedankt hebben, maar we hebben toch enkele foto's van een typisch Turkse bruiloft kunnen nemen. Het was de derde dag van een driedagen durend feest.
  



                      

We rijden dan nog even tot aan de rode bron, een thermale bron die de rotsen een oranje-rode kleur geeft.
Veel mensen komen er om te baden in het warme water van deze bron. 
                        

Maandag 12.09.2005 - 32°
Ditmaal moeten wij naar Pamucak vlakbij Efese. Onderweg worden we tegengehouden door de politie. Er blijkt een aanrijding te zijn geweest met een bus door een belgische caravan. Ook andere groepsleden worden tegengehouden. Eentje moet mee en moet de politiewagen volgen. Na een uurtje zijn ze terug. Er konden geen bewijzen van een aanrijding gevonden worden.
Na dit avontuur komen we op camping Derelli, een vlak aan zee gelegen camping met een degelijk werkend en goed onderhouden sanitair. Voor ons een opluchting na al die Turkse toestanden die we reeds meemaakten, zoals douches zonder douchekop, niet werkende of lekkende spoelbakken in de toiletten, geen waterafvoer enz...

   
Dinsdag 13.09.2005 - 32°
We worden van Pamucak met de bus naar het antieke Efese gebracht. Een nederlandssprekende gids geeft ons een rondleiding tussen de overblijfselen van de eens erg belangrijke havenstad Efese. Daar is onder meer het badhuis, het Odeon (theater voor ca. 2000 bezoekers), de marmerstraat die naar de Celsusbibliotheek, een parel van antieke bouwkunst, leidt, de Agora, ruines van verschillende tempels en een heel groot romeins theater. Efese is een druk bezochte site en we krijgen een boeiende uiteenzetting over het leven in deze stad.   

  
Daar gaan we naar Meryemana, een huis waarvan wordt aangenomen dat  Maria er heeft gewoond met Johannes na de dood van Jezus. Er is daar een wensmuur waar duizenden zakdoekjes zijn aangebracht (de zakdoekjes vertegenwoordigen de wens die daar is uitgebracht).
In de namiddag zijn we vrij en we brengen nog een bezoek aan een bergdorpje.
                                                     

Woensdag 14.09.05 - 32°
  
We verhuizen naar Bergamon. We besluiten een kleine omweg te maken naar Foça, een mondain kuststadje. Ditmaal willen we van de natuur genieten, de weg loopt immers langs een magnifieke kust. Helaas is het lot onze reisgezellen niet erg gunstig. Een slaand wiel wordt door een Turk opgemerkt. Er moet een nieuw roulement op het wiel, wat ons toch anderhalf uur oponthoud kost.
Maar het komt goed en tegen 17h zijn wij in onze nieuwe camping in Bergama.

Donderdag 15.09.05 - 32°
Het is 8h30 en de bus staat klaar om ons naar het antieke Pergamon te brengen. De ruines van deze stad liggen boven op een heuvel. Het grootste gedeelte dadeert uit de Byzantijnse periode. De site is niet erg overzichtelijk. Het meest opmerkelijke zijn de restanten van wat heet het steilste antieke theater van de wereld te zijn.
   
Onze gids vertelt wel heel uitgebreid en gepassionneerd over deze site. We gaan ook het Asklepion bezoeken.
Het Asklepion (genezingsoord) genoot in de Romeinse tijd groot aanzien en was een druk bezocht kuuroord. De behandelingsmethoden omvatten o.a.suggestie, dromen, baden , behandeling met kruiden en shocktherapieën . Aan de ingang van het terrein staat een stompe zuil met slangemotief. Dit symbool is het oudste esculaapteken.
  
Ook hier krijgen wij een interessante uiteenzetting van onze gids.
Na de middag wandelen we nog even door de huidige stad Bergamon. Hier zien we nog veel ambachten zoals schoenmakers, kappers, bakkers, koperslagers enz... Het ziet er in onze ogen een beetje ouderwets uit, alsof de tijd is stil blijven staan.

Vrijdag 16.09.2005 - 28°
Vandaag wordt de terugweg naar Griekenland ingezet. We moeten naar Canakkale.
Een van de bezienswaardigheden onderweg is het houten paard van Troye. De liefdesgeschiedenis eraan verbonden is interessanter dan het paard zelf.
De mobilhome van één van de groepsleden werd aangereden door een bromfiets, die wegvluchtte en na 10 minuten gevat werd. De papieren rompslomp bij de Turkse politie nam meer dan 3 uur in beslag.
Morgen moeten we alweer verder. 

Dit dagboek wordt vervolgd in een tweede deel onder dezelfde titel


Alle reisfoto's zijn te zien op de site: http://reizenanniev.fotopic.net
Er bestaat ook een blogje van deze reisdagboeken: http://blog.seniorennet.be/molleannie

Reisverhaal ingestuurd door annie ( ) op 14-10-05 (ID 316)