Waar vandaan: Reisverhalen > Afrika ( 98 ) > Door Marokko met de caravan 2006

Door Marokko met de caravan 2006

DOOR MAROKKO MET DE CARAVAN 2006

 

Voor de tweede maal nemen we deel aan een groepsreis met vakantiegenoegens.

We maken een rondreis door Marokko met 23 caravans of mobilhomes. Deze rondreis begint op 30.3.2006 in Tarifa – Spanje, waar de groep samenkomt.

 

Zondag 26.3 tot dinsdag 28.3.2006

Zondagmorgen: we vertrekken voor onze rondreis door Marokko. De caravan, de auto en wijzelf zijn er helemaal klaar voor. Het regent en het is koud, maar als we 's avonds halt houden op een camping in de buurt van Limoges (Camping Municipal d'Uzerat), is het 22 gr.
De volgende dag vlot het niet erg en we komen niet zo ver als gedacht. We stoppen rond 18h op een camping in Haro-Spanje (voorbij Miranda de Ebro) en we hebben amper 630 km afgelegd. Nochthans willen we graag morgen Sevilla bereiken.
Om 8h zijn we reeds terug op weg en ditmaal kunnen we rijden als een trein. Er is weinig verkeer in het binnenland, we kunnen flink doorrijden en bereiken rond 19h camping Villson in Dos Hermanas, net onder Sevilla.
We hebben in 3 dagen 2100 km afgelegd.

 

Woensdag 29.3.2006

Na drie dagen kilometers vreten en na een goede nachtrust, doen we vandaag iets heel anders. Vlak bij de camping nemen we d stadsbus naar Sevilla, om dan deze hoofdstad van Andalousië te voet te verkennen.
We beginnen bij de magnifieke Plazza de Espana, een halfrond plein met galerijen en betegelde banken. We wandelen langs de indrukwekkende kathedraal met daar recht tegenover het Reales Alcazares, een vesting.

  
Door de Barrio de Santa Cruz, een volksbuurt met smalle straatjes en mooie patio's, komen we in de tuinen van Morillo. Vandaar gaat onze verkenning naar de Macarena-wijk en de Eglesia de Santa Isabel, en de basiliek van de Macarena.
We keren terug langs het water, langs o.a. de Torre-de-Oro, die vroeger een opslagplaats voor goud was.
We voelen het in de benen, na een hele dag ronddwalen door Sevilla, maar het was de moeite waard.

 

Donderdag 30.3 en vrijdag 31.3.2006


Tegen de  dondermiddag komen we aan op de camping in Tarifa, waar bijna alle groepsleden reeds aanwezig zijn. Om 16 h is er een eerste briefing, met aansluitend een drink. Er wordt gezellig gebabbeld en kennis gemaakt. Iedereen is er klaar voor.

Vandaag vrijdag moeten we allen de boot op in Algeciras om over te varen naar Tanger. De tocht door Marokko kan beginnen. Het wordt echter geen goede start.
Om 10 h staan we allemaal klaar in de haven. Onze boot die om 13h zou vertrekken heeft een uur vertraging. De overtocht duur ca 3h30. Ik zit lange tijd op het bovendek in de zon, en tegen dat we aankomen ben ik nogal rood verbrand.
In Tanger begint de echte ergernis. Onze registratiepapieren voor auto en caravan waren vooraf ingevuld en moesten samen met onze reispassen bij de douane afgegeven worden voor registratie. De ambtenaren haspelden alles door elkaar. We kregen de verkeerde formulieren terug. Ze begonnen opnieuwen, maakten er een zootje van en niemand kon er nog aan uit. Dit heeft ons 3,5 h oponthoud gekost! De overige 125 km naar Moulay-Bousselham, moesten wij in het donker afleggen, en ondanks het feit dat wij in Marokko 2h tijdsverschil hebben was het toch 21 h (= 23h onze tijd) toen we op de camping waren. We moesten ons met de hulp van zaklantaarns installeren.
Het gezamenlijke avondmaal maakte echter veel goed.  Een kou voorgerecht, een warme visschotel en verse aarbeien, het was heel lekker.
Iedereen nam de tegenslagen sportief op en liet zich niet ontmoedigen

 

Zaterdag 1.4.2006

We kunnen uitslapen, want onze verplaatsing naar Casablanca is slechts 200 km. Bijna iedereen gaat in de voormiddag te voet Moulay-Bousselham verkennen. Pas nu dringt de cultuurshock tot ons door. We zijn in een andere wereld.
Aan een zee-inham zijn jonge knapen de vis aan het sorteren, die ze met hun kleine houten bootjes hebben gevangen.
  
Het stadje is een mengelmoes van nette huizen en armzalige huisjes. Buiten de hoofdweg zijn er alleen stoffige, zanderige zijwegen. Er is een marktje waar iedereen zijn producten (fruit, groente, brood en eieren) tracht te verkopen.
Overal zie je mensen die ons vriendelijk groeten.
Na de middag vertrekken we dan. Weer vallen ons dingen op die je bij ons nooit zou zien: een fietser op de autosnelweg, mensen komen uit de berm en steken de snelweg over, kinderen spelen op de pechstrook.
Net voor Rabat en Casablanca zien we heel armoedige onderkomens: met bamboe of golfplaten bedekte muren, vooraan afgeschermd met dekens, doens dienst als woning. Het is een echte sloppenwijk. En overal heel veel mensen.

Zondag 2.4.2006

Normaal gezien zouden we om 8h30 vertrekken naar Rabat met een bus. De hele groep stond te wachten en er kwam geen bus. Toen er om 11 h nog steeds geen bus was,  heeft onze wanhopige reisleider na veel getelefoneer en vage beloften, bij een andere maatschappij een bus weten te vinden en om 11h30 konden we eindelijk vertrekken voor een geleid bezoek aan Rabat.
We bezochten in snel tempo de Oudaia-kasbah, een door hoge muren omringde nederzetting met poorten en torens en smalle straatjes, waar je makkelijk in kunt verdwalen. Hier hebben we ook een gezamenlijk middagmaal in een restaurant met zicht op zee.
  
Een kort ritje met de bus brengt ons naar het Koninklijk Paleis met zijn zeer mooie toegangspoorten. Voor het Koninklijk paleis ligt een heel groot plein waarrond zich ook een moskee, regeringsgebouwen en kazernes bevinden.
Na nog een korte busrit komen we in de Chellah, de ruines van een ommuurde nederzetting, waar de oudste resten van de stad zijn opgegraven. Er is een kleine minaret met op de top een ooievaarsnest. Dichter bij de rivier is het een verzamelplaats van ooievaars. Verder is er nog een bron, die volgens de overlevering de vruchtbaarheid zou bevorderen.
Als laatste bezoeken bij de nog de Hassan toren en het mooie mausoleum van Mohammed V.
 
Ondanks de late start hebben we heel veel gezien en kregen wij een boeiende uitleg van onze Marokkaanse gids.

Maandag 3.4.2006 21 gr.

De zon is vroeg van de partij en de bus die ons naar Casablanca zal brengen is ruim op tijd aanwezig.
We beginnen met een bezoekje aan de vlees- en vismarkt. Daarna gaan we naar de Hassan II moskee. Deze recent gebouwde zeer mooie moskee, een der grootste ter wereld, heeft een dak dat kan worden geopend en er is een prachtige minaret. De muren van de gebedszaal zijn van prachtig stuckwerk en er zijn 50 venetiaanse kroonluchters. De decoratieve plafonds zijn van cederhout. Er is nog een badhuis, een koranschool en een bibliotheek aan het complex verbonden.  Alles getuigt van smaakvolle pracht.
  
We lopen nog even kort door de medina met een wirwar van straatjes en omgeven door stadsmuren. Met de bus rijden we dan door de moderne stad en de gids wijst ons de voornaamste gebouwen aan. We gaan eten in het europees gedeelte van Casablanca in een frans restaurant. Daarna zijn we vrij om nogmaals door de medina te slenteren. Voortdurend worden we aangeklampt door mannen die ons willen gidsen of ons meetronen in hun winkel. We besluiten te namiddag op een terrasje met enkele andere groepsleden, en proeven van de van verse muntblaadjes gemaakte zoete thee.

Dinsdag 4.4.2006 bewolkt/zonnig 21 gr.

Vandaag moeten wij ons verplaatsen naar El Jadida, een 100 km verder. Tegen de middag zijn we reeds op onze nieuwe camping. In de namiddag keren we een 15-tal km terug naar het plaatsje Azemmour. Daar hadden wij een glimp opgevangen van een soort markt. Wij kwamen terecht op een boerenmarkt, de marktplaats voor de bevolking van het platteland. Ze komen te voet op op ezeltjes of met tientallen op een boerenkar naar de markt.
  
Iedereen verkoopt er zijn waren: eieren, kippen, groente en fruit. Alles is uitgestald op de zanderige grond. In het midden is er een soort tentenkamp. Het is er druk en heel vuil. Voor enkele dirham worden de aangekochte waren in een soort kruiwagen naar de rand van de markt gebracht. Het lijk wel een scène uit de middeleeuwen! Dit is een stukje van het arme Marokko, deze mensen leven van wat het land en hun kippen hun opbrengen. Ze kunnen niet lezen of schrijven en leven in heel schamele verblijven. Er wordt ook nog aan ruilhandel gedaan. Wij zijn ook de enige toeristen op deze markt en voelen ons zelfs een beetje ongemakkelijk.
Terug op de camping wordt er nog een spelletje pétanque gespeeld.

Woensdag 5.4.2006 zonnig 22 gr.

Gisterenavond hebben we vastgesteld dat de Gsm van mijn man is verdwenen, vermoedelijk gestolen op de markt.  Na wat telefoontjes hebben wij het nummer kunnen laten blokkeren.
Deze voormiddag gaan we te voet naar het centrum van El Jadida. We worden door onze gids opgewacht bij de muren van een portugese vesting.  We bezoeken o.a. onderaardse gewelven die vroeger drinkwaterresevoirs waren. We wandelen op de oude vestingsmuren van waar wij een schitterend uitzicht hebben op de haven. 
  
 In de haven kopen we spotgoedkoop 3 kg verse sprot en op de camping worden die op de barbecue klaargemaakt. Samen met nog 2 andere stellen wordt het een heel gezellige lunch.

We spelen nog jeux de boules en dan maken wij ons klaar voor een typisch marokkanse avondmaaltijd bij een marokkaanse familie. We worden afgehaald door een rammelende aftandse bus. Op het dakterras staan de tafels klaar, gedekt met allemaal verschillende borden, groot en klein, er zijn nog geen glazen genoeg en geen bestek. Het ontbrekende wordt bijgehaald in allerlei formaten (bij de buren ?) en we hebben onze eigen drankjes bij.

Maar het eten: soepvlees als voorgerecht, couscous met kip, zoete thee en zoet gebak, is lekker en we hebben ook veel plezier.

Donderdag 6.4.2006 zonnig 22 gr.

We zijn nog maar net vertrokken voor een verplaatsing van 270 km naar Ounara (bij Essaouira) of we worden tegengehouden door de politie. We rijden met 3 na elkaar en volgens de politie te snel. De boete bedraagt 400 DH (= 40 euro), maar uiteindelijk moeten we maar de helft betalen en krijgen geen PV. Als dat niet naar corruptie ruikt ! Maar we zijn machteloos en moeten betalen. Naderhand blijkt dat 8 groepsleden een boete hebben gekregen en een paar hebben zelfs de volle 400 DH betaald !
De weg loopt de hele tijd langs de kust, er zijn mooie lagunes. Op de parking waar we 's middags eten worden we voortdurend lastiggevallen door kinderen die snoep of geld willen. Een keer houden we halt op een eenzame plek. Even van de weg af staat een klein huisje.
  
Twee schuchtere kinderen krijgen wat snoep van ons. Even later komt de vader en toont ons vol trots zijn waterput van 40 m diep. Het huisje heeft maar één kamer en een betonnen terras, er lopen wat kippen en kalkoenen, maar je hebt er een schitterend uitzicht over het verlaten strand en de oceaan. Het is ontroerend hoe vriendelijk deze eenvoudige mensen zijn.
Voor deze keer hebben we een camping met verzorgd sanitair en douches met warm water, een luxe die we al een poosje niet meer hadden.

Vrijdag 7.4.2006 zonnig 22 gr.

Met alweer een gammele, vuile oude bus gaan we naar Essaouira een bijzonder mooie havenstad. We krijgen een rondleiding door de stad met een gids, beginnend bij de vissershaven. Enkele grote vissersschuiten en een groot aantal blauwe houten bootjes, bieden een schilderachtige aanblik.  Op verschillende plaatsen wordt de vis gesorteerd en gekuist en massa's meeuwen zwermen rond de afval. Via de Porte de la Marine gaan we de stad binnen en de kasbah.
  
We lopen langs de ateliers en winkeltjes van de ambachtslui. Het stadje is bekend om zijn siermeubeltjes uit Thya-hout met kunstig inlegwerk. De souks zijn zoals gebruikelijk een wirwar van straatjes met winkeltjes, en pleintjes met groente, fruit, kruiden en juwelen en het is een kleurig schouwspel. Er is veel volk, mensen in traditionele kledij en er zijn ook veel berbers (te herkennen aan hun tulband). Na de middag zijn we vrij en we gaan in een klein restaurant eten, een sfeervol marokkans restaurant met lage zetels en tafeltjes en kleurrijke wandtapijten. We eten voor de eerste keer een tajine d.i. een  in een pot van aardewerk op open vuur bereide vlees- of visschotel, en het is heel lekker.
  
Even na 16h brengt de rammelende bus ons terug naar de camping.

Zaterdag 8.4.2006 zonnig 22-31 gr.

Vandaag trekken we 180 km verder, landinwaarts, richting Marrakech. Je merkt het aan de temperatuur. Als we in de buurt van Marrakech op onze camping aankomen is het 31 gr.
Er is geen schaduw op de camping en we besluiten om nog een tochtje te doen met de auto richting gebergte (ca. 40 km van de camping). We rijden naar Oukaimeden langs de vallei van de Ourika wadi. Het gebergte is van rode aarde en aan de rivier zien we vrouwen die de was aan het doen zijn.
  
's Avonds trakteren enkele jarige groepsleden met een glaasje wijn.

Zondag 9.4.2006 zonnig 30 gr.

Vandaag staat een bezoek aan Marrakech op het programma. Door 4 minibusjes worden we aan de tuinen van Marjella in Marrakech afgezet. We doen dus eerst een wandeling door deze schitterende tuinen. En dan staan er 9 paardenkoetsjes klaar die ons eerst naar het Bahia-paleis brengen dwars door de stad. Onze gids loodst ons door dit mooie paleis, door o.a. de ontvangstzaal en de raadkamer, de vertrekken van de wettelijke vrouwen (4) van de grootvizier, de patio's, en de vertrekken van de concubines (24), uiteraard gekruid met een pittig verhaal.
  
We bezoeken ook de ruines van het El-Badi paleis en het mausoleum van de Saadiers. Deze begraafplaats heeft 3 rijkversierde zalen met marmeren zuilen en hoefijzerbogen.
Daarna rijden wij, opnieuw met de koetsjes, langs het koninklijk paleis en de Koutoubia-moskee.
  
Met enkele groepsleden eten wij na de middag een kleine tajine van sterk gedruid vlees en groente in een volks cafétje.
Daarna is er een rondgang door de medina onder leiding van onze gids. En weer wanen wij ons in de middeleeuwen: schoenlappers, blikslagers, vlees in de zon, kinderarbeid, bedelaars, stootkarren met handelswaren, en een massa mensen in de kleine nauwe straatjes, het is bijna niet te beschrijven.
Er is nog een gezamenlijke avondmaaltijd op de camping.

Maandag 10.4.2006 zonnig 29 gr.

In de voormiddag gaan we wat boodschappen doen en we spelen een partij jeux de boules. Om 14 h brengen de minibusjes ons opnieuw naar Marrakech. Daar kunnen we de namiddag en avond vrij doorbrengen. We gaan de Medina in om rond te neuzen in de vele winkeltjes. In de late namiddag gaan we naar het Jema-el-Fna plein dat nu al bruist van het leven: heel veel volk, veel animatie, eetstalletjes, het is heel apart. We dringen voor 3 dirham (=0,3 euro) vers geperst sinaasappelsap, we slenteren langs de slangenbezweerders, groepjes muziekanten en dansers en we eten iets bij een van de vele eetstalletjes.
  
Tegen dat het donker wordt is er een zee van mensen op het plein en in de straatjes errond. Telkens je een foto neemt van een opvoering wordt je wat geld gevraagd. Er zijn ook heel veel bedelaars. Het Jema-el-Fna plein is werkelijk het kloppend hart van de stad Marrakech.
  


Dinsdag 11.4.2006 bewolkt 22 gr.

De etappe van vandaag brengt ons naar het zuiden, naar Ouarzazate. De weg gaat door het Atlas-gebergte en we moeten over de Tizi-n-Tichka pas (2250 m). We hebben heel mooie vergezichten over de hoge Atlas. Zoals gewoonlijk wordt je telkens als je ergens halt houdt, lastiggevallen door schooiende kinderen of door venters die iets willen verkopen, of zelfs ruilen tegen een t-shirt of wat asperines.
 
De bergbewoners, die in kleine dorpen wonen, waarvan de huisjes dezelfde kleur hebben als de aarde van de bergflank, zijn arm. Vele huisjes bestaan uit aarden wanden. Wij maakten een kleine omweg op Ait-Banhaddou te bezoeken, een kasbah die volledig uit aarden huisjes bestaat. Hier werden ook scènes van de film "Laurence van Arabië" gedraaid.  
's Avonds genieten wij van een avondmaal in de woning van de campinguitbater. En al laat de camping en vooral het sanitair van de camping veel te wensen over, de maaltijd die ons wordt geserveerd is voortreffelijk. De woning is ook smaakvol met veel lage zetels en veel tapijten ingericht. 

Woensdag 12.4.2006 zonnig 30 gr.

Onder de leiding van een gids wandelen we naar de kasbah van Taourit, een versterkt dorp boven de vallei. De vesting en de huisjes zijn volledig van gestampte aarde. Na de middag brengen we een bezoek aan de Atlas Corporation filmstudio's waar verschillende beroemde films werden opgenomen o.a. Gladiator en Kigndom of Heaven.
 
We wandelen tussen de schitterende decors die in het woestijnladndschap zijn opgebouwd.
In het restaurant van de camping wordt voor de groep een voortreffelijke maaltijd geserveerd.

Donderdag 13.4.2006 zonnig 31 gr.

Reeds om 8h 's morgens staan 4 minibusjes ons op te wachten voor een uitstap naar de Draa-vallei, heen en terug zo een 200 km. Eerst moeten we over de Finifiift-pas tot Agdz. Het is een bochtige weg door een kaal rotsachtig berglandschap. In Agdz bezoeken we even de plaatselijke markt. Vanaf daar begint dan de Draa-vallei langs de rivier de Draa die door het woestijngebied een groene strook met prachtige palmen en oleanders vormt.
  
Een enorme tegenstelling met het kale, woeste berglandschap dat we net achtergelaten hebben.  Er wordt nu en dan halt gehouden voor een kleine wandeling langs de rivier of een bezoekje aan een kasbah.
 
Op de terugweg houden wij opnieuw halt in Agdz om daar iets te eten. Een 15 km voor de camping krijgt één minibusje pane. Op zijn Marokkaans worden de 11 inzittenden over de 3 overblijvende busjes verdeeld.  Er is op de camping 'avonds nog een folkoreavond met optredens van plaatselijke groepen.
 

Vrijdag 14.4.2006 zonnig 26 gr.

We verplaatsen ons naar Tinighir. De rit loopt door een vlak landschap met droge rivierbeddingen en op de achtergrond de bergen. Op 10 km van Tinighir ligt camping Soleil langs een rivier. Weer is de groene strook met palmbomen en kleine akkertjes een oase met tegen de achtergrond de okerbruine bergen.
 

Zaterdag 15.4.2006 zonnig 25 gr.

Het is een vrije dag voor de groep.  Wij zijn 's morgens reeds vroeg op pad richting Tinighir samen met onze buurman om wat filmopnames te doen en foto's te nemen. In Tinighir worden wij door een Marokkaan naar de straat gebracht waar veel vrouwen aan het werk zijn en we komen terecht bij een Berber familie die tapijten maakt. Alles, het kaarden van de wol, het spinnen en het maken van de tapijten gebeurt nog met de hand. Ik laat mij verleiden tot de aankoop van een tapijt uit kamelenwol.
  
Na de middag doen met met de auto een uitstap naar de Todra-kloof. De natuur is prachtig, een voorproefje voor morgen als we met een 4x4 jeep een daguitstap gaan maken naar de Dades kloof.
  

Zondag 16.4.2006 zonnig 26 gr.

Er staan vroeg in de morgen 8 jeeps klaar voor ons. We rijden eerst door de Todra kloof, klimmen dan een stukje om dan via het gebergte naar de kloof en de vallei van de Dades te rijden. Het is een spectaculaire rit die ons hotsend en botsend over dikke keien en door droge rivierbeddingen door het gebergte tot op 2400 m hoog brengt. Soms hangt de jeep zo scheef dat je denkt dat hij om zal vallen. Hier en daar zien wij nomaden. Onze chauffeur, zelf een berber, vertelt ons dat de nomaden nu uit de Sahara komen, omdat het daar te heet wordt. Ze verplaatsen zich om de 4 à 6 weken met hun geiten of schapen. Ze zijn ongeletterd. Er worden pogingen gedaan om d.m.v. een reizend onderwijzer wat scholing aan hun kinderen te geven, maar het is in de praktijk niet effectief. De nomaden staan er niet voor open, ze zijn alleen bereikbaar te paard of op een ezel, en ze hebben altijd verschillende plaatsen waar ze hun tent opslaan.  Het is fascineren om te zien hoe een familie, ergens volledig alleen, hoog  in de bergen hun tent opslaan en leven van wat de natuur hen biedt.
  
We picknicken hoog op de bergpas en dan gaan we verder naar de Dades vallei. We volgen de loop van de grotendeels uitgedroogde rivier in een fantastisch mooi rotslandschap.
  
Lager is er wel water te zien en een mooie strook groen in het anders kale landschap.
Het geschud en gehots is zeker de moeite waard in het mooie, ongerepte, dorre berglandschap.  

Maandag 17.4.2006 zonnig 27 gr.

We verhuizen naar Erfoud, aan de rand van de Sahara. We camperen op het terrein van een heel chic hotel en mogen van alle accomodatie gebruik maken o.a. van een heel mooi zwembad.
In de namiddag maken we een uitstapje met de auto naar Rissani en omgeving.
  
We gaan ook nog even zwemmen in het luxueuze zwembad.

Dinsdag 18.4.2006 zonnig 27 gr.

We gaan vandaag terug naar Rissani, naar de markt en naar de dierenmarkt. Vooral dit laatste is heel speciaal. Er is een ommuurd gedeelte waar schapen en geiten worden verkocht, een gedeelte voor jonge koeien, en een open plaats waar ezels worden verkocht. We lopen ook nog door de souks. In het straatje van de schoenmakers merken we op dat schoenen worden herzoold met restanten van autobanden. Er zijn verder nog naaiateliertjes, smidsen, ketellappers, plaatslagers...
  
Na de middag vertrekken we met 4x4 jeeps voor een tocht door de woestijn. Eerst hotsen we door een schijnbaar onmetelijke vlakte.  De chauffeurs maken er een onderlinge race van, het lijkt Parijs-Dakar wel ! Waar de eigenlijke duinenwoestijn begint maken we tegen de avond en tocht door de duinen op dromedarissen. Deze dieren worden wel eens "het schip der woestijn" genoemd en nu weet ik waarom. Je zou echt zeeziek worden van hun wiegende, schommelende gang. Van op de hoge duinenruggen wachten we op de zonsondergang. Ondanks wat bewolking af en toe kunnen we toch genieten van het prachtige kleurenspel over de zandduinen.
  
In een berber-taveirne wordt het avondmaal gegeten en in het pikdonker worden we door de jeeps, ditmaal in een rustig tempo, terug naar de camping
 


Woensdag 19.4.2006 zonnig 25 gr.

Van Erfoud reizen wij naar Midelt met nog steeds een woestijnlandschap in het begin, maar verder komen we terug in een berglandschap met o.a. de kloof van de Ziz. Nog voor Errachidia bezoeken we de bron van Mestri gelegen in een kleine oase. Voorbij Errachidia is er de stuwdam van Hassan Addakhil. Onderweg zien we nog hier en daar een tent van nomaden staan. De kinderen maken we blij met een snoepje of wat kledij.
   
In Midelt zelf brengen wij een bezoek aan het weefatelier van de zusters >Franciscanessen. Er worden tapijten geweven en kleden geborduurd in de traditionele berberstijl.

Donderdag 20.4.2006 zonnig 24 gr.

We moeten weer 200 km verder naar Fes. De weg ernaartoe loopt weer door een berglandschap, dit maal veel groener, minder dor. Weer zien we hier en daar nomaden. Zodra we even halt houden komen ze naar onze wagens en vragen kledij of geld. We komen terecht op een goede camping van waaruit we morgen Fes zullen bezoeken.


Vrijdag 21.4.2006 zonnig 24 gr.

De hele dag is gereserveerd voor een bezoek aan Fes. Met de bus rijden wij langs de nieuwe stad en daarna naar Fes-el-Jedid waar zich het Koninklijk paleis bevindt. Daarna slenteren wij de medina binnen en bezoeken o.a. de Medersa (koranschool) Bas Inania, zeer rijk versierd met Noorse ornamenten en tegelmozaieken. We brengen ook een bezoek aan een werkplaats waar mozaieken en rijk versierde schalen worden gemaakt.
  
Na de grafmoskee Mzara van Moulay Idris komen wij in de Karaouine wijk en wandelen wij door de souks met onder meer een bezoek aan een leerlooierij.
 
In de late namiddag zijn wij terug op de camping waar wij nog een gezamenlijk avondmaal hebben met muziek en dans van een plaatselijke, mollige schone.

Zaterdag 22.4.2006 bewolkt 17 gr.

We verhuizen naar Meknes, slechts 90 km verder. De camping ligt binnen de stadsmuren en we komen terecht in een complete chaos. Op een grote open plaats zijn feestelijkheden aan de gang en de koning is op bezoek. De camping wordt gebruikt als parking. We vinden dan ook maar helemaal achteraan op een stukje weide een plaatsje. 's Avonds maken we met nog enkele groepsleden een kampvuur en zo wordt het toch nog heel gezellig.

Zondag 23.4.2006 regen 15 gr.

Het is flink aan het regenen als we om 9 h te voet, onder leiding van een gids, Meknes gaan verkennen. We bezoeken een moskee, slenteren door de oudste stadspoort, de Bab Mensour, de medina binnen. Zoals in elke grote stad hier in Marokko zijn er veel winkeltjes, marktjes en moskees. De lunch gebruiken wij in een heel mooi restaurant. Na de middag zijn we vrij om nog wat te winkelen.
 
Het is de hele dag erg koud en regenachtig geweest. We komen verkleumd terug op de camping.

Maandag 24.4.2006 bewolkt

Met anderhalf uur vertraging vertrekken wij met de bus naar de opgravingen van Volubilis een romeinse stad. Er is een klein forum, een triomfboor, het huis met de werken van Hercules enz.. Er zijn nog heel veel mozaiekvloeren te bewonderen.
Het is een grote, interessante site, gelegen in een mooi landschap.
  
Daarna brengen wij een bezoek aan het moslimstadje Moulay Idriss.
 
Als het donker is maken wij op de camping opnieuw een groot kampvuur waar we met velen rond zitten.

Dinsdag 25.4.2006 zonnig 22 gr.

De laatste etappe van onze reis brengt ons terug naar de kust, naar Asilah. Dir mooie kuststadje oogt eerder spaans dan marokkaans met zijn wit-blauwe huisjes. Het is heel charmant, een beetje mondain.
 
In een visrestaurant hebben wij onze laatste gemeenschappelijke maaltijd. Morgen nog één vrije dag vooraleer wij in Tanger de boot naar Spanje nemen.

Woensdag 26.4 en donderdag 27.4.2006

Woensdag is echt een dag om te rusten, te genieten van de zon en van het strand.
Donderdagmorgen moeten we om 4h 's morgen uit ons bed om naar Tanger te vertrekken waar we om 7h30 de boot naar Algeciras nemen.
 
Een uurtje vertraging en 2 h tijdsverschil maakt dat we om 13h30 in Spanje aan land gaan.
Dit was het einde van een boeiende omzwerving door Marokko. De groep neem hier afscheid van elkaar.
Wijzelf zullen nog enkele dagen in het zuiden van Spanje in Orgiva blijven vooraleer de tocht naar huis aan te vatten.

Algemene indrukken over Marokko

Hier wil ik graag nog mijn algemene indrukken over Marokko weergeven. Ik heb nooit gedacht dat onze rondreis door Marokko mij zo een cultuurshock zou bezorgen.

Marokko met zijn mooie steden met prachtige moskeeën en paleizen, zijn levendige souks en medina's, zijn veelkleurige tapijten en mozaieken, met zijn prachtige natuur zoals het ruige Atlasgebergte, de groene oases met palmen in de woestijn, de woeste kloven, de middeleeuws dorpjes, de zwaarbeladen ezeltjes en boerenkarren, de schrille contrasten, dit Marokko kan alleen maar fascineren.

Al van bij de ontscheping in Tanger is merkbaar dat je in een andere wereld terechtkomt. Het eerste gedeelte van onze omzwerving door Marokko loopt langs de kust. Na Moulay-Bousselham, een groot vissersdorp, zijn Rabat en Casablanca de eerste grote steden die wij bezoeken. Daarna komt El Jadida aan de beurt. Wat ons vooral opvalt is dat je overal mensen ziet: in de velden, op de wegen, in de grachten, in de souks en de medina's, in de kasbahs (ommuurde dorpjes), overal zie je mensen die zich te voet verplaatsen, of, vooral op het platteland dan, op ezeltjes en op boerenkarren die als taxi dienst doen. Een bezoek aan een boerenmarkt onderweg geeft ons het gevoel dat we in een middeleeuws filmtafereel zijn terechtgekomen. Essaouira is een bijzonder mooie havenstad met veel grote visserschuiten en kleine blauwe bootjes en massa's rondcirkelende meeuwen. Hierna trekken we landinwaarts naar Marrakech. Deze bruisende stad laat een onvergetelijke indruk na. Met paardenkoetsjes bezoeken we de voornaamste bezienswaardigheden. Een avond op het Jema-el-Fna plein met zijn kunstenmakers, slangenbezweerders, waterdragers, muziekanten, eetstalletjes en bedelaars, en duizenden bezoekers, leert ons dat hier het kloppend hart van de stad is.

We trekken verder door de hoge Atlas naar Ouarzazate, een heel mooie tocht door een brok puur natuur. We zijn nu in het gebied van de 1000 kasba's en van de berbers. De kleurige klederdracht, de blauwe tulbanden, de duizenden dadelpalmen langs de rivier, en de dorre woestijn, het is een tafereel uit 1001-nacht.

We maken een uitstap door de Draa-vallei die een groen lint  van palmen en kleine akkers vormt in het woestijngebied. Vanuit Tinighir worden met 4x4 jeeps de gorges-du-Toudgha en de Dades-kloof verkend, waarbij wij over een bergpas van 2600 m moeten. De schoonheid van deze tocht is niet te beschrijven. Tijdens deze uitstap zien we nomaden die met hun vee vanuit de Sahara de koelte van het gebergte opzoeken. Hier en daar zien we hun donkere tent, en komen hun verlegen kinderen iets afbedelen.

Vanuit Erfoud wordt, eveneens met 4x4 voertuigen, een rit door de woestijn ondernomen tot waar de steenwoestijn overgaat in zandduinen. En hier gaan wij nog een stukje verder op de rug van dromedarissen, een hele belevenis !

Via Midelt gaan we dan naar Fes en vandaar naar Meknes. Fes en Meknes vormen samen met Rabat en Marrakech de vier keizerlijke steden die door hun rijke verleden en hun pracht de bezoekers veel te bieden hebben. Na Meknes staan Volubilis en Moulay-Idris en vervolgens Asilah (weer aan de kust) op ons programma, en zo terug naar Tanger.

De  4 weken durende rondreis door Marokko heeft  op mij een diepe indruk nagelaten.  Het is een land vol contrasten, zowel wat betreft het landschap, als de bevolking en hun leefwijze. Er is de mooie kust, daar zijn de woeste bergmassieven, de dorre vlaktes en de woestijn met de groene palmoases. Wat de bevolking betreft heb je de arabieren, de berbers, de afstammelingen van de vroegere slaven (met een zwarte huidskleur), en ook nog de marokkaanse joden. Er zijn heel grote contrasten tussen stad en platteland, tussen arm en rijk. Er is grote armoede en analfabetisme (40% van de bevolking !) op het platteland en bij de nomaden. Daar heersen echt nog middeleeuwse toestanden. De steden hebben meestal een oude kern met medina's en souks, maar ze hebben ook een gedeelte met prachtige paleizen en moskeeën en rijkversierde medersa's (koranscholen) en een deel waar duidelijk de europese invloed aanwezig is, maar er zijn ook armoedige vervuilde sloppen.

 Marokko is voor mij echt een andere wereld.

 

Reisverhaal ingestuurd door annie vantomme (molleannie) ( ) op 17-05-06 (ID 458)