Waar vandaan: Reisverhalen > Europa ( 520 ) > CORSICA september 2006

CORSICA september 2006

Vrijdag en zaterdag 15 en 15.9.2006

Het is niet de eerste keer dat wij naar Corsica reizen. Drie jaar terug waren we ook al in Corsica. Ditmaal gaan we samen met mijn schoonbroer en schoonzus.

Vrijdagmorgen rond 9 h vertrekken wij met onze auto naar Genua, waar we zaterdagmorgen de boot naar Bastia nemen. Het zonnige weer tijdens de afvaart blijft niet duren. Op volle zee hebben we regen en wind. We komen om 14 h in Bastia aan en moeten nog 180 km rijden naar Calcatoggio (ten zuiden van Ajaccio). Onderweg komt de zon er af en toe door. We houden even halt in Corté, een mooi bergstadje en bij les Cascades des Anglais.
 
Het is ruim 18 h als we in Calcatoggio aankomen. De locatie van ons appartement is ronduit schitterend. Ons terrasje is slechts 20 m van zee verwijderd. Ons complex ligt in de baai van Sagone, heel rustig, met heel mooie rotsstranden. 
  

Zondag 17.9.2006

Wij gaan bezoek in Ajaccio, de hemel is zwaar bewolkt. De 9 km langs het smalle baantje tot aan de hoofdweg zijn pittig, maar heel mooi.
Ajaccio heeft een prachtige haven. We bezoeken de citadel.
De binnenstad heeft enkele charmante pleintjes. Verder is Ajaccio bekend als verblijfplaats van Napoleon eind 17de eeuw. De charmezanger Tino Rossi is in Ajaccio begraven, en we gaan een kijkje nemen bij zijn graf, even buiten de stad. 
   
Enkele kilometer over Ajaccio liggen de Sanquinaires-eilanden. Een wandelingetje van een half uurtje brengt ons langs de rotsen tot op de uiterste landpunt waar we een mooi zicht op de eilanden hebben, onder een dreigende hemel en woeste zee.

Hierna rijden wij naar Capo di Feno, die een heel mooi zandstrand heeft. De zee is nog woeliger geworden. Aangestoken door enkele anderen beginnen we langs de waterlijn te zoeken naar “les yeux de St. Lucie”. Dit zijn piepkleine dikke schelpjes (ca. 0,5 cm diam.) die aanspoelen met de golven tussen het zand. De schelpjes zouden geluk brengen als je ze aan iemand schenkt. Je kunt er kleine sierraden mee maken. Het wordt dolle pret, ze zijn moeilijk te vinden, we zijn er niet op gekleed en algauw zijn we drijfnat door de opspattende golven. Met een magere oogst trekken we huiswaarts.
 
In de open haard op het terras maken we een vuurtje en genieten van het uitzicht op de zee.

Maandag 18.09.2006

We gaan wat toeren in het binnenland. We rijden o.a. naar de Col de Vergio . Onderweg zien we haal wat dieren zoals zwijntjes, hier en daar een koe of een geit op de baan. Vanaf de Col de Vergio doen we een wandeling naar "Les Bergeries de Radules" waar de herders in de zomer hun hutjes hebben om te slapen en te schuilen. De wandeling voert door het bos tot langs een steile rotswand. De 3 h durende wandeling door de ongerepte natuur is bijzonder mooi. We rijden dan nog door de Vallei d’Aitone, waar we gaan kijken bij de watervallen van Aitone. Het is alweer een heel ander decor. De dag is voorbijgevlogen.
   

Dinsdag 19.09.2006

We ontbijten op ons terrasje in de zon, met het ruisen van de branding als zachte muziek. Onze dag kan al niet meer stuk.
Eerst staat er een wandeling in de Gorges de Spelunca op het programma. De weg ernaartoe loopt via Piana en door zijn prachtige “calanches” of kreken. Deze weg is van een adembenemende schoonheid en wordt in iedere reisgids vermeld. Ons doel is een wandeling door de Gorges de Spelunca. De wandeling loopt langs de rivier en begint bij een gerestaureerde Genuese brug en voert ons door de nauwe, hoge kloof. Wij picknicken op de witte rotsen in de rivier, die van een woeste schoonheid is. We nemen dezelfde weg terug.
  
Dan rijden wij naar Porto waar een Genuese toren het stadje symboliseert. Porto ligt immers in een scherpe, diepe baai en is door zijn unieke ligging een toeristische attractie. Niet ver van Porto ligt het natuurreservaat van Scandola, een ongerept rotslandschap met rijke fauna en flora, doch ontoegankelijk voor bezoeker en allen via de zee te bezichtigen.
  
Het is al vrij laat als wij terug in ons verblijfje aan zee zijn.
Het avondmaal op ons terrasje, met de lichtjes aan de overkant van de baai geeft ons een tevreden en relaxed gevoel.

woensdag 20.09.2006

Er is geen wolkje aan de hemel, het is de ideale dag om de “calanches” (kreken) van Piana te verkennen.
Dit is werkelijk een adembenemend brokje natuur: een hemelsblauwe lucht, de azuurblauwe zee, de oranjerode woeste rotspartijen met hier en daar wat groen en een grillige kustlijn. We doen een stukje van het oude muilezelpad, dat vroeger liep van Ota naar Piana. Het steile pad loopt aan de bovenkant van de kliffen en geeft een uitzonderlijk beeld van alle kreken en grillige rotsen. Het is gewoonweg prachtig. We rijden dan naar het strand van Ficaloja, een plekje van wit zand genesteld tussen de rotsen, waar we paar uurtjes blijven zonnen en genieten. En op de terugweg bewonderen wij nog in de verte Capo Rosso.
   

Donderdag 21.09.2006
Vandaag is mijn man jarig. Een bijzondere verjaardag: hij wordt 60 jaar.
Wij gaan naar Bonifacio en zullen daar ook zijn verjaardag vieren.
Bonifatio is de meest zuidelijk gelegen stad. Het is een versterkte stad gebouwd boven op indrukwekkende kliffen. De stad ligt erg geďsoleerd en had in vroegere tijden slechts één toegangspoort. Het was een door de natuur beschermde nederzetting.
We beginnen ons bezoek met een boottochtje dat ons langs de inhammen en grotten brengt. We varen zelfs een van de grotten binnen. We varen langs het hoog op de kliffen gelegen Bonifatio. Onder de oude stad ziet men de diagonale lijn in de kliffen waar de trap van de koning van Aragon is. De trap dateert uit de jaren 1400 en telt 189 treden.
   

Na ons boottochtje gaan we eten op een terrasje vlakbij de haven en daarna bezoeken we het oude Bonifatio. De oude vestingmuren, de St. Dominique kerk en de trap van koning Aragon zijn de bekendste bezienswaardigheden. Het stadje is echt uniek door zijn ligging.
  
Het is een lange weg terug, maar het bezoek was zeker de moeite waard.

Vrijdag 22.09.2006

Vrijdag is opnieuw een stralende dag. Wij blijven bij ons appartementje zonnen, zwemmen en wandelen en besluiten de dag met een barbecue.
  


Zaterdag 23.09.2006
We verlaten ons mooie stekje aan zee en verhuizen naar de noordkant van Corsica, naar Lumio.
Onderweg stoppen we op de Col de la Croix, vanwaar we mooie uitzichten hebben op de kust met zijn oranjerode rotsen. Een kleine omweg voert ons door de Fango-vallei, waar we aan de oever van de rivier picknicken. Dan volgen we verder de grillige kust met zijn vele inhammen en kreekjes tot Calvi en dan tot Lumio.
  
Ons appartementje ligt in een residentie op een 300 m van zee. Er is een zandstrand en een rotsachtige kustlijn. Opnieuw zijn we op een mooie locatie, de zon schijnt stralen en het is 27 gr.!

Zondag 24.09.2006
Vandaag brengen we een bezoek aan het mooie Calvi. We bezoeken eerst het oude stadsgedeelte en de citadel. Maar ook het dwalen langs de haven, met zijn mooie terrasjes is de moeite waard. We rijden dan naar de Pointe de Revelate, een schiereiland net buiten Calvi en naar de kapel van Notre Dame de la Serra.
  
 
De rest van de dag brengen we door aan het strand, en ’s avonds gaan we uit eten in Calvi.

Maandag 25.09.2006
De donkere wolken voorspellen niet veel goeds vandaag. Daarom plannen wij een autotochtje naar Nonza en de Cap Corse. De weg er naartoe voert door een verlaten berglandschap, de woestijn van Agriates. Nonza is gebouwd tegen de rotsen. Er is een mooie 18de eeuwse toren. Van bij de toren kijkt men uit op een lelijk vaalgrijs strand. Dit is het gevolg van het storten van asbestafval uit de mijnen van Catari. Het volgende dorpje is St. Florent, met als voornaamste bijzonderheid de citadel. Ondertussen regent het flink. Wij zoeken troost bij een aperitiefje in onze residentie.
   


Dinsdag 26.09.2006
Het heeft de hele nacht flink geregend en gewaaid, en het ziet er heel somber en grijs uit. Het waait nog steeds stevig en we gaan naar de zee kijken die hoog opspat tegen de rotsen. De dreigende lucht, de woeste golven en de felle wind zijn iets heel anders dan de spiegelgladde blauwe zee die we de vorige dagen zagen. Het is geen strandweer dus en we gaan op “dorpenroute” in het binnenland. Pigna is het eerste dorp dat we bezoeken, het ligt bovenop een bergrug, heeft smalle geplaveide straatjes met hier en daar winkeltjes waar Corsicaanse ambachten worden uitgevoerd en verkocht. We bezoeken o.a. een atelier waar muziekdozen worden gemaakt. Verder onderweg zien we het dominicanenklooster van Corbara, en dan komen wij in Aregna. Daar trekt de Romaans-Pisaanse kerk “l’église de la Trinité” de aandacht. Vervolgens is San Antonio aan de beurt. Dit dorp is alleen te voet te bereiken. Het regent alweer flink als we door de middeleeuwse straatjes slenteren. Als we vervolgens Speluncata bezoeken, komt de regen met bakken uit de hemel. Hoe mooi het ook is, onze regenjassen en paraplu’s zijn drijfnat en we keren terug.
  

  
Ondanks de grijze hemel en de laaghangende bewolking, laten de dorpjes een schitterende indruk na.

Woensdag 27.09.2006

De zon is weer volop van de partij. Wij gaan naar Ile Rousse, mooi en een beetje mondain, en daarna naar het strand van Ostriconi, een mooi wit zandstrand. We blijven wat zonnen op het strand en maken een wandelingetje op de rotsen boven de zee.
 
In de namiddag wandelen we ook nog naar het verlaten dorp Occi, dat boven Lumio ligt. Alleen het kerkje is gerestaureerd, de rest is volledig vervallen. Als we terugwandelen, krijgen wij het gezelschap van een geit, die als een hondje achter ons aanloopt.
  

Donderdag 28.09.2006
Vandaag staat er een zware wandeling op het programma. We zullen “Sentier Spasinata” doen in het keteldal van Bonifato. Ons doel is de hangbrug van Spasinata. De tocht staat beschreven als zwaar, tijdsduur 6h30 en met een hoogteverschil van 700 . En zwaar is het! Het kost ons 4 h moeizaam klimmen, met enkele heel moeilijke passages, vooraleer wij de wiebelende hangbrug, die 12 m boven de rivier hangt, bereiken. De zware regenval van een paar dagen terug heeft ervoor gezorgd dat de rivieren die wij moeten oversteken (4) ruim van snelstromend water zijn voorzien, zodat we er niet met drogen voeten overkomen. Ook de afdaling verloopt moeizaam. In totaal doen we 8h15 over deze zware, maar zee mooie wandeling. Het is dan ook ruim 18h30 als we terug zijn, doodmoe, maar fier en tevreden over onze prestatie.
  


Vrijdag 29.09.2003

Vrijdag is onze laatste dag, want morgen moeten we de boot nemen terug naar huis. We slenteren nogmaals door Calvi, zonnen aan ons strandje en gaan 's avonds nog eens lekker uit eten.
 

Zaterdag 30.09.2006

Zaterdag-morgen brengen we onze laatste uren in Corsica door in Bastia, een schitterende havenstad. Vooral de oude haven is heel schilderachtig.
 

Om 14h45 vertrekt onze boot naat Genua.

Besluit

De vakantie is deugddoend en ronduit fantastisch geweest. Corsica is een betoverend eiland. Er is een grote verscheidenheid in de natuur: mooie witte zandstranden, rotsstranden, de beschutte baaien met kiezelstrandjes, de met maquis bedekte heuvels en het ruwe hooggebergte, er zijn de liefelijke havenstadjes en de oude bergdorpen met hun smalle straatjes.

Corsica wordt terecht "L'Ile de beauté" genoemd.

Reisverhaal ingestuurd door annie () op 10-10-06 (ID 675)