SeniorenNet

[ErwinVds]

Heeft hier er nog iemand last van? Ik bedoel dus niet gewoon angststoornis maar paniekstoornis. Hoe ga je ermee om?

[littlestar]

Dag Erwin

Of er nog iemand last heeft van paniekaanvallen, ik zou ze niet op de koffie willen vragen.
Heel wat mensen zitten ermee en zoeken naar oplossingen. Die angsten beheersen het leven en soms beperken ze het normale leven zoals bij mensen met smetvrees of straatvrees.
Ongegronde angst heeft een oorzaak zoals verlatingsangst, bindingsangst, geen liefde gekregen als kind, gepest, mishandeld, geen zelfvertrouwen, onverwerkte wrok ... teveel om op te noemen. Je verstand wordt overheerst door je gevoelens die met je op de loop gaan. Hoe harder je je best doet, hoe meer je je verloren voelt.
Je hebt de eerste stap al gezet door erover te schrijven, je wilt jezelf echt helpen. Praten met lotgenoten kan ook verhelderend zijn, want zij begrijpen echt waarover je praat.
Als je heel veel last hebt van paniekaanvallen, raad ik aan om een therapeut te zoeken die je een heel eind op weg kan helpen om de oorzaak aan te pakken, niet alleen de symptomen.
Weet dat die paniekaanval altijd overgaat, een klein beetje zoals na regen komt zonneschijn.

Sterkte in je zoektocht naar een leefbare oplossing

Littlestar

[ErwinVds]

Wat bedoel je, je zou ze niet op de koffie willen vragen. Zijn het er echt zoveel? Mijn hele leven al veracht ik mezelf voor die onrationele angstgevoelens maar dat lag aan mij, volgens mij dan toch. Maar sinds kort zijn het echte paniek aanvallen, ik kan niets meer. Ik kan mijzelf toch niet vol proppen met diazepam of wat dan ook. En terug beginnen drinken wil ik ook niet meer. De enige keren dat ik mij nog goed voel is als ik met mijn honden op verlaten plekken kan gaan wandelen. En de enige behandelingen die ik vind pakken inderdaad enkel de symptomen aan. Maar ik wil er vanaf, volledig. Ik weet het niet meer.

[littlestar]

Beste Erwin

Je zou versteld staan als je de vele mensen die door het leven gaan met één of meerdere angsten bij elkaar zou zien, ja het zijn er zovele. Ook jij hebt al heel lang je angsten kunnen verbergen voor de buitenwereld, maar nu ze zo heftig zijn, echte paniekaanvallen, wordt het moeilijker. Het is de angst voor de angst die het nog lastiger maakt.
Eigenlijk ben je nu bang van jezelf, je hebt jezelf niet meer onder "controle" op bepaalde momenten en dat voelt benauwend. De meeste mensen met angsten zijn controlefreaks, willen alles perfect doen, geven zich helemaal leeg aan anderen, maar vergeten zichzelf.
En de angst vreet je helemaal op, je vermijdt steeds meer dingen en op de duur gaat heel je sociale leven eraan stuk.
Laat de angst toe, het is een deel van jezelf. Aanvaardt die angst, je bent als mens niet minder dan een ander. Kijk naar je angst, een beetje vanop afstand, en weet dat onder die angst een heel waardevolle persoon verborgen zit. Die persoon, je eigen ik, die ben je nu even kwijt. Misschien heb je een goede vriend met wie je over die angsten kunt praten?
Stel geen eisen aan jezelf, vecht niet tegen die angsten, laat ze toe en ze zullen je veel minder hinderen. Je hebt al zolang tegen die angsten gevochten, en ze worden desondanks toch erger. Laat ze je vrienden worden, omarm ze ipv ervan weg te lopen. Het is jouw "kleine" geheimpje waar je samen uitgeraakt.
Wat goed te lezen dat je honden je nog rust en ontspanning kunnen geven, wel liefst ver van de bewoonde wereld of lees ik dat verkeerd?

groetjes van littlestar

[ErwinVds]

Wat goed te lezen dat je honden je nog rust en ontspanning kunnen geven, wel liefst ver van de bewoonde wereld of lees ik dat verkeerd?


Eigenlijk wel ja maar dat heeft deels te maken met mijn honden om dat ik ze graag zoveel mogelijk de vrijheid geef. Ik voel mij zo goed als ik zie hoe gelukkig ze zijn en hoe ze zich kunnen uitleven. 1 a 2 x per maand neem ik ze mee op een stads wandeling maar daar moeten ze natuurlijk wel voor de volle tijd onder appel blijven staan, onnodig te zeggenm dat die wandelingen niet hun favoriete zijn . Maar ik moet bekennen dat het ook deels is omdat ik op het veld mij pas goed in mijn vel voel, liefst zo ver mogelijk van lawaai weg.
Voor de rest geef je me wel te denken.
Dank je

[littlestar]

Hoi Erwin

Fijn dat ik je een klein eindje op weg heb kunnen helpen, als je nog vragen hebt, stel ze gerust, als ik kan antwoorden doe ik dat beslist.
De weg naar bevrijding duurt soms lang, en gaat met vallen en opstaan, maar niets doen is soms erger dan verkeerd doen. Wees mild voor jezelf en de rest volgt wel.

Groetjes
Littlestar

[maria40]

heb ook lastt gehad van paniek aanvallen ,bang om de straat op te gaan ,bang om boodschappen te doen ,bandg dat ik de hoek van de straat niet kon halen ,
.een ellendige tijd .
heb intussen ook geleerd ,als het eens een dag niet goed gaat me rustig te houden en mezelf niet te dwingen dingen te doen die ik in eerste instantie van plan was.als je dat doet ben je al een heel eind .
het duurt een poos voor je zo ver bent ,dat weet ik uit ervaring ,maar er komt een dag dat je er geen last meer van hebt .
en een minder goede dag ? geen nood ,morgen beter
groetjes en een fijne avond Maria 40

[Reini]

Sophie , lees eens de bijsluiter .
Kalmeermiddelen zijn goed voor een korte periode , voor de rest niks dan ellende .
Waarom denk je dat dokters zo voorzichtig zijn met voorschrijven van die middelen ?
Maak er alsjeblief geen reclame voor .
Jouw dokter doet er niet moeilijk over : hij ziet dat je tevreden bent , en dus houdt hij zijn patient met bijhorende verdienste ...

[Reini]

Sophie ,
ik vraag me af wat het verschil is tussen afhankelijkheid en verslaving .
Geen volgens mij ; op den duur moet je zo goed als zeker de dosis gaan verhogen om nog hetzelfde effect te krijgen .
In de jaren zestig was men overgelukkig met de diazepinen , een groep die kalmeerde en niet verslavend was , zogezegd .
Ondertussen zijn er massa' s mensen "afhankelijk" aan geraakt , ik weet ook waarover ik spreek .
Na gestopt te zijn , ben je een wrak .
Afwennen moet heel geleidelijk gebeuren , dat is de beste methode .
Als er kalmeerders bestaan die niet verslavend werken , laat het me eens weten .....Velen met mij zullen gelukkig zijn.

[bakker]

Geneeskundige publicaties maken blijkbaar toch een onderscheid Sophie

http://www.consumed.nl/ziekten/1473/Afhankelijkheid

http://www.encyclo.nl/begrip/Afhankelijkheid

[schaduwflits]

Hallo allemaal,ik ben het met Sophie 1 eens,wat maakt het uit of dat het op den duur (misschien) wel verslavend of dat je er onafhankelijk van wordt.
Het belangrijkste vind ik toch ook dat je de kwaliteit van leven kan verbeteren door een tabletje meer of minder.
Ik zelf heb heel veel medicijnen geslikt,maar ben daar wel door op de been gebleven,als ik ze niet had geslikt dan was ik echt niet meer in staat geweest om van het leven nu te genieten want dan was het kaarsje ut gegaan.
Nu ben ik van heel veel medicijnen af en heb dat zelf in overleg met mijn arts afgebouwd,ik wil hier alleen mee zeggen soms heb je het gewoon nodig en de tijd dat je weer zonder kan komt ook weer.

Maar de vraag van jou ErwinVds over paniekaanvallen,het is heel ot voorjou dat je het heb,ik heb er ook veel last van gehad in de periode dat het niet goed ging,er komen altijd als je niet goed in je vel zit vervelende dingen bij maar dat los je ook zomaar niet op.
Ik heb hulp gezocht en ben in een groep tercht gekomen die allemaal deze paniekaanvallen hadden en ik moet zeggen dat ik er zelf veel baat bij heb gehad.
Als je hoord dat anderen er ook zoveel last van hebben dan weet je ook dat je er niet alleen voorstaat en kan je elkaar helpen!
Ik moest wel eerst rustig worden en heb dat gedaan door ondersteuning van een tabletje (want ik kreeg ook hyperventielatie erbij) gelukkig dat het mij hielp en op zo'n manier ben ik met veel steun en vertrouwen wat ik kreeg er doorheen gekomen,ik hoop dat jij voor jou paniekaanvallen ook die steun en het vertrouwen van anderen kan krijgen want ik weet ook hoe rot het is als je het heb.
Nou joh,blijf geloven en vertrouwen in een rustiger leven waarin je lekker je zelf kan worden,en lekker van het leven kan gaan genieten!
groetjes schaduwflits

[Reini]

Natuurlijk is het zo , dat in erge situaties een kalmerend middel nodig kan zijn . Misschien zelfs levenreddend.
Het gaat er om dat deze pillen geen kapstok mogen worden waar je manier van leven aanhangt .
Tijdelijk gebruik tot je de situatie weer in de hand hebt , zo zou het moeten .
We weten allemaal heel goed dat pillen een stress -situatie niet oplossen , het dekt ze alleen maar toe .
Tot de volgende inname zich aandient , en op de duur meer werkende stof eist voor dezelfde werking .
Je kan het een beetje vergelijken met de roker : die ziet het leven door een rookwaas , de scherpe kantjes worden afgevijld .
Want dat heb je met kalmeerpillen op de duur : je loopt erbij voor piet snot , je staat niet meer in het leven zoals zou moeten .
Want het heeft een werking op je brein , die niet makkelijk meer verdwijnt.
Daarom, zoals Schaduw hier schreef , helpt praten in een groep eigenlijk beter : je staat er niet alleen voor , je kan de miserie uiten .
Zo moet het .

[wizzard]

ik heb rond 1989 ook last gehad van plotse paniekaanvallen. ik herinner mij nog zeer goed de eerste keer...ik was een avondwandeling aan het maken met de hond toen ik plots een hevige paniekaanval kreeg. daarna werd het zo erg dat ik zelfs het huis niet meer durfde te verlaten en ik was zelfstandige. werkte 12 - 14 uren per dag en zat vol stress. de huisdokter zei dat het allemaal wel zou overgaan en schreef me valium voor. in het begin hielp dat wel maar kalmeermiddelen wennen snel en dan helpen ze niet meer. op een dag kwam ik in kontakt met een kinesist en vertelde hem over mijn problemen. bleek ik hyperventilatie aanvallen te krijgen die die paniek veroorzaakten die weer meer hyperventilatie uitlokte. kortom een vicieuze cirkel. die kinesist is begonnen met mij ademhalingsoefeningen en relaxatie te geven. het heeft bijna 2 jaar geduurd voor ik automatisch juist ademde maar de angstaanvallen bleven meer en meer weg tot ik er helemaal van af ben geraakt. gelukkig heb ik die kinesist ontmoet want hyperventilatie was toen nog niet zo bekend dus die dokter bleef maar valium voorschrijven zonder resultaat. ik hoop dat ik met deze posting tenminste enkelen kan helpen.

[Reini]

Wizzard , jouw uitleg is goed en waar , echter dit onderwerp is al meerdere malen uitgelegd : bij paniekaanvallen hoort natuurlijk ALTIJD hyperventilatie .
Als je angstig wordt , treedt er een oeroude reactie van het lichaam op , ook al wordt het niet echt bedreigd : je gaat hartkloppingen krijgen , daardoor heb je meer zuurstof nodig enz , enz .
Door goed te leren ademen ga je veel erge gewaarwordingen niet meer voelen , en daardoor snel kalmeren .
De vraag blijft natuurlijk : wat is de reden van je angst ?
Als je dat te weten komt , is de oplossing nabij , maar zo gaat het gewoonlijk niet .....

[wizzard]

nee divine ik werk geen 12 tot 14 uur per dag meer...nu is het zelfs veel meer dan de helft minder.
reini ik heb mijn posting enkel geplaatst omdat veel mensen met hyperventilatie alles te snel willen oplossen en anders denken ze dat hun behandeling niet succesvol is. ik heb 2 jaar ademhalingsoefeningen gehad voor ik vrij van hyperventilatie was en dacht ook na zes maanden dat het bij mij niet zou helpen.
de onderliggende trigger zal ik ook wel verwerkt hebben want zoals je aanhaalt er is altijd een reden voor je angsten.