SeniorenNet

[littlestar]

Waarom komen mensen met hun paniekaanvallen niet naar buiten? Ze worden meestal niet begrepen.
Sommigen denken dat het aanstellerij is, anderen dat het emotionele druk is om de omgeving te manipuleren, zwakte ...
Alleen wie er zelf mee te maken heeft kan inschatten hoezeer de persoon de pedalen kwijt is op dat moment.
Je kan om zoveel verschillende redenen in paniek geraken, maar altijd kom je bij jezelf terecht als je de oorzaken gaat zoeken: eigenwaarde, laag zelfbeeld, jezelf (niet)graag zien, geen zelfzorg ... Meestal komen de anderen op de eerste plaats en als je leeggegeven bent, ben je niets meer, is er alleen de angst die overblijft. De angst die alles overheerst en je onderuit haalt. Gelukkig hebben de meeste mensen wel voldoende controle op hun angsten maar voor al wie met zo'n paniekstoornis geplaagd zit, het is een magere troost maar je bent echt niet alleen. Zoek de juiste mensen die je de inzichten kunnen meegeven om verder menswaardig te kunnen leven. Er is voldoende hulp, het is alleen de kunst om ze te vinden.
ErwinVds, je bent al een heel eind verder gekomen, doe zo verder!

LS

[zotspook]

NOg ne goeie vorm is aan yoga doen. Dan heb je al die medicijnen niet nodig.

[maria40]

goede avond

denk dat je het als een grap bedoelt ,oud spook van boven de vijftig !
of is het een beetje zelfspot.?
dat je ook graag met senioren werkt is ook te begrijpen .
senioren hoeven niet zo nodig meer boven een ander uit te komen ,die hebben die periode achter zich gelaten [althans de meeste }
relativeren ook meer en dat geeft een bepaalde rust vind ik .
wens je nog een fijne avond .
groetjes !

[riley]

leef hier al 12 jaar mee. Ben daardoor heel veel kwijtgeraakt. Een sociaal leven bijvoorbeeld.

Ook mijn huwelijk is er beginnen onder bezwijken. Rare ziekte en naar mijn inzienst niet veel aan te doen.


Er mee leren leven maar welliswaar een leven vol beperkingen

[sonny11]

ikzelf had dat vroeger ook door mijn depresie, ik ben toen voor een jaar bij een psychiater geweest en die heeft me goed geholpen, want je moet niet gek zijn om daar bij te gaan, die mensen luisteren naar je, nemen de tijd ervoor ook, geven je goede raad en aangepaste medicatie, geen zenuwpillen want dat raad ik iedereen af, ik ben daar aan verslaafd geweest en het afkicken is net als van drugs, geloof me ik heb het meegemaakt. Nu neem ik antidepresiva en dat wekt je levenslust weer op, doet je weer zin in het leven krijgen, je kunt weer lachen en onder de mensen komen. Maar je hebt gelijk ver van het lawaai en het rumoer voel je je het best omdat dit altijd op je zal blijven werken eens je een depresie of angstaanvallen gehad hebt. Die psychiater heeft me voor mijn angsaanvallen geleerd om ademhalingsoefeningen te doen waar of wanneer je ook bent. Je moet langs je neus inademen en heel langszaam zelfs in schokjes weer uitademen langs je mond, dit doe je zo totdat de angst en de draaiingen en ademhaling terug normaal is zonder beklemmend gevoel, je kunt dit al zittend, liggend en lopend doen zonder dat iemand dat ziet en het helpt en in je eigen moet je steeds herhalen " kalm, kalm" en je zult zien na een tijdje ga je daar vanzelf mee omgaan als je angst krijgt. Ik ben door de psychiater ook een jaar op assertiviteitstraining gestuurd naar een speciaal centrum, dat was eenmaal in de week 's avonds, en dat begon met ons te leren ontspannen, ook die ademhalingsoefeningen kregen we, daarna begon de cursus, je kreeg een kaft waarin wekelijks nieuwe cursusbladeren bijkwamen en je altijd thuis kunt overlezen, je zit in groep en ziet er alle soorten depresies. Maar het leuke eraan is dat je iedereen, ook jezelf, van week tot week ziet openbloeien en meer zelfrespect en assertief ziet worden, want uiteindelijk moet je ook een rollenspel leren spelen en voor jezelf leren opkomen vooraan in de klas, nu zul je zeggen " dat lukt mij nooit" maar ik zei dat toen ook en het mooiste cadeau dat ik kreeg achteraf was dat men op mijn werk me zei dat ik veel verandert was, dat ik van me had leren afbijten, had leren " nee" zeggen tegen de mensen, dat zal ik nooit vergeten. Maar weten dat je even belangrijk bent als alle andere mensen dat leer je daar ook, ik ben er een andere mens door geworden. Ik heb ook nog momenten dat ik het moeilijk heb, vooral als ik in de winkel aan de cassa sta en er staat veel volk voor mij, dan heb ik het lastig, maar dan doe ik gewoon mijn ademhalingsoefeningen en tegen dat het aan mij is is het weer over en niemand heeft het gemerkt. Ik heb al twee depressies gehad in mijn leven en ik zal er voor vechten om er nooit geen meer te krijgen, want ik ben er iedere keer sterker en beter uitgekomen, het enige waar ik soms nog mee kamp is een minderwaardigheidsgevoel, maar daar werk ik ook aan.
veel sterkte aan allen die dit ook meemaken
groetjes
sonny

[Reini]

MOOI , Sonny .
Ik hoop dat de lezers hier naar je goed raad luisteren .
Wat mijn aandacht ook trok , is het vermelden van de hyperventilatie in supermarkten , raar is dat hé ?
Je moet ook niet aan de kassa staan , er in rondlopen kan al veel miserie geven .
Dat is bij mij reeds lang over , maar heb het vroeger erg gehad .
In tijden van stress natuurlijk .
Weet men eigenlijk al waarom dat daar gebeurt ?
Zijn het de ruimtes , of de kleuren die iets opwekken in het hoofd ?
Heb er zelf ook geen verklaring voor gevonden . Moet iets instinctiefs zijn.

[sonny11]

hallo
ik denk dat het de drukte is die het doet, in de asserviteitstraining leerde we ook om daar mee om te gaan, je moet een punt zoeken voor je waar je je op concentreerd de hele tijd dat je daar staat te wachten dan verbeterd het . In de les gaven ze ons een opdracht mee naar huis om thuis overal rode stickers op te kleven of rode ronde papiertjes, daar kan je je dan op concentreren thuis, dit was maar tijdelijk maar het hielp om in stress situaties en als er veel volk in huis was je gedachten onder conrtole te krijgen en te kalmeren. En ook de ademhalingsoefening daarbij doen natuurlijk, dat zijn allemaal dingen dat je kunt doen zonder dat iemand dat merkt, want ik weet dat iedereen dat wil wegsteken voor de mensen en zo kun je dat doen, naar een poster of een voorwerp, om het even als je je er maar een tijdje kunt op focussen.
groetjes
sonny

[Reini]

Dank je Sonny , een goede raad voor velen , denk ik .

[liekertos]

bij opkomende paniekaanval langzaam in en uit ademen! je hartkloppingen zullen afnemen en je zal weer tot rust komen

[Reini]

[liekertos]

ik heb ook te maken gekregen met paniekaanvallen en weet dus heel goed wat je doormaakt! weet dat er voor de aanval altijd een "trigger" is die dat uitlokt! als je weet welke trigger de oorzaak is kan je er al aan werken om dit zoveel mogelijk te vermijden! gemakkelijker gezegd dan gedaan zekers? idd. maar ik neem nu al geruime tijd een minimum aan medicatie om dat onder controle te houden en het lukt mij tothiertoe opperbest!! toch liever dagelijks een klein pilletje dan te moeten rondlopen met de angst voor een aanval!! mvg liekertos

[Reini]

[maria40]

goede morgen
als je pilletjes wilt slikken kun je dat betere doen in overleg met je huisarts.
beginnen is niet moeilijk ,maar als je abrupt stopt kom je nog verder in de problemen .
groetjes

[maria40]

goede morgen
als je pilletjes wilt slikken kun je dat betere doen in overleg met je huisarts.
beginnen is niet moeilijk ,maar als je abrupt stopt kom je nog verder in de problemen .
groetjes

[ErwinVds]

Lap......en ik heb het zo goed gehad.
Deze week heeft mijn vrouw (via brief) mij meegedeeld dat ze de scheiding aangevraagd heeft. 35 j foetsie.
Nog nooit zo'n patat op mijn kop gehad.
Nu zit ik hier al weer de hele week. De hele rimram.
Zweten, beven, niet kunnen slapen, angst en nog eens angst.
En het komt pas donderdag voor. Ik weet het niet meer waar eerst kruipen.
Ik probeer rationeel te denken maar het gaat niet. Kotsen, diaree, niet meer eten, noem maar op.
Ik zie het echt niet meer zitten.
Pensioen.............ppppffffttttt.