SeniorenNet

[corinaken]

misschien moeten we ons aanvaarden zoals we zijn met of of zonder zwabberend vel. Meer koolhydraten eten of vetten zou ik nu ook niet doen hoor, wel de juiste voedingsstoffen die voldoende energie geven zoals trage suikers en geen lege vulstoffen zoals in chips enzo maar dat weten we ondertussen ook al he

[M1953]

Het is een cliché, maar, sommigen komen quasi bij van een glas water.

Ik dus.

Samenlevend met iemand die mag eten wat hij wil, en nog graatmager blijft.

Vanmiddag een lekker stuk Limburgse taart verorberd.
Mijn maag stond bol en ik was net een ballon.

De twee andere snoepers, van 54 kg.... niks aan te zien, en die kunnen vanavond naar hartelust eten.

Je kan toch je hele leven niet voortgaan met jezelf alles te ontzeggen wat één keer lekker is?

Uiteraard, bekoop je het op de weegschaal.

Morgen opnieuw, magere soepjes en veel fruit en groenten op het menu.

Aanvaarden wat je bent, en genieten van een smaakvol moment. Die zijn dan mss. zeldzamer, maar des te intenser.

[corinaken]

niemand komt bij van een glas water hé maar het is een feit dat de ene een trage spijsvertering heeft en de andere een vlugge. En daar ligt juist het probleem, onze darmwerking. net zoals zovele dingen ligt hier ook de grondslag in onze jeugd, dus als je steeds makkelijk verteerbare voedsel kreeg zijn je darmen niet getraind om te werken en andersom als je moeilijk-verteerbaar voedsel kreeg zullen je darmen heel wat energieker zijn . Wanneer we dus geboren zijn maakt eigenlijk grotendeels ons figuur( uizonderingen bevestigen de regel) Kijk nu naar de jeugd, op 16 jaar hebben velen al lovehandles door weinig beweging, lage heupbroeken en vooral veel en veel suikerhoudende dranken. en weet je in sommige landen is mollig zijn juist heel mooi en een teken van status. De dikwijls bijhorende diabetes tja...

[alfa]

[corinaken]

dus voila, de reden van ons (niet -perfect) figuur ligt niet bij ons en dus is't moeilijk hé

[voorn]

Ooit bij een specialist prof van de Unif van Leuven geweest.
Zijn devies: Van een olifant maak je geen kanarie piet en van een kanariepiet geen olifant. Anders lig je vlug in de kliniek.
Doe niet buitensporig of extreem want alles is grotendeels reeds bepaald door uw botstructuur.
Dit wil niet zeggen dat je mag eten zoveel je wil.

[corinaken]

botstructuur is inderdaad voor een groot stuk bepalend, maar gelukkig kunnen we toch iets of wat mee bepalen of we olifantje of pietje zijn

[mega mindy 33]

Mecky,


Herken u probleempje wel hoor. Ikzelf ben van 96kg naar 58kg in een jaar afgevallen. Nu is men probleem dat ik mezelf nog altijd dik in de spiegel ziet. Iedereen zegt wel dat ik niet dik ben en dat ik er goed uitzie...

En te bedenken als ik 96 kg woog me nooit iets heb van aangetrokken hoe ik eruit zag of hoe ik gekleed liep.

Je moet er gewoon aan wennen.... maar voor mezelf blijft het moeilijk en heb ik nog altijd de neiging om te grote kleding te kopen om men "vet" te verstoppen.

Groetjes.

[kitten]

Ik herken dat probleem meteen. Ben zelf door ziekte 30 kg afgevallen, van een buitensporige 52 naar een doorsnee 46, maar ik heb daar enorme problemen mee. Iedereen roept al van ver, wat een verschil! Maar zelf vind ik niet dat ik er beter uit zie. Toen ik nog dik was voelde ikme goed in mijn strakke vel en was ik absoluut niet beschaamd over mijn lijf. Nu durf ik nog geen kort mouwke dragen omdat dan alle rimpels en teveel aan vel te zien is. Het kost effectief ook een klein fortuin om al je kleding te vernieuwen, want 3 maten verschil dat kan je echt niet meer dragen. Sta ik in een winkel dan weet ik niet wat ik uit die nu overgrote keuze moet nemen. Vroeger , met een 52 , is de keuze gemakkelijk, want beperkt, nu kan ik in alle winkels terecht en vind niets wat leuk staat. Het zal wel wennen zeker. Het is een feit, dat de kringloop hier goed mee gevaren is.

[Phila]

wat mij vooral gestimuleerd heeft om uiteindelijk toch door te zetten was het feit dat ik vrij veel last kreeg in mijn gewrichten (voet en knie) en dit was volgens de arts toch minstens gedeeltelijk te wijten aan overbelasting.
Eerlijk gezegd toen ik vorige week een zak hondenvoer van 14 kg uit de auto een tiental meter verder naar de berging moest sleuren maakte ik mij toch de bedenking dat ik 5 j.geleden continu het dubbele van dit gewicht moest meesleuren, en ja het is niet altijd gemakkelijk en ja ik heb hier en daar wat vel teveel maar ik probeer het met vallen en opstaan vol te houden, ik ben nog altijd niet van de magerste maar ik kan nu met gemak weer elke dag met de hond gaan stappen en als ik bij familie op bezoek ga kan ik naar de derde etage langs de trap. Mijn huisdokter was vooral tevreden omdat 5j.geleden mijn bloedsuikerspiegel redelijk verhoogd was, die is nu weer terug normaal.