SeniorenNet

[Henriette 2]

[Zondervrees]

[André_x]

Als de zon geen licht zou uitstralen, dan zouden wij allen hier blind in kleur zijn. Met andere woorden: licht=kleur.

Zonder licht geen kleuren maar ook geen leven, dus kleur = ook leven.

Blinde mensen leven, doch ze kunnen het kleurrijke leven niet waarnemen door het stoffelijke oog maar daarvan in de plaats worden de rest van hun zintuigen actiever(bewuster). Een uniek voorbeeld hierin is The Blind Man Who Taught Himself To See

De vraag is nu of blinden werkelijk kleuren kunnen zien tijdens dromen,...?

Omdat ze geen licht kunnen zien, zouden ze ook geen kleuren kunnen zien, doch als kanttekening hierbij een uitspraak geciteerd van blindgeboren musicus Stevie Wonder: ' ik zie muziek in kleur'.

[Zondervrees]

[jure]

Niet afwijken he. Het gaat om het begrip geloven. Vraagje wordt er in andere talen de begrippen "geloof" en "geloof" ook zo gebruikt?
En wie kan er antwoorden op mijn vraag : bestond het begrip "geloven" voor er een gestructureerde religie was of stamt dit hier van af?

[Zondervrees]

De door mij gekende talen (EN, FR en DE) gebruiken het begrip op zo goed als dezelfde wijze als in het Nederlands.
Met dezelfde discussies als gevolg. Voornamelijk (gods)gelovigen die ongelovigen verwijten eigenlijk ook te geloven in iets.
Over de herkomst van het woord:

[jure]

Bedankt zondervrees. Eindelijk een antwoord op mijn vraag.
Hierop, met deze vaststelling ga straks even verder. Want dit geeft perspectieven betreffende het geloven als "believer" of non-believer.

[socrates]

Volgens mij is geloof in een god te herleiden tot de hoop op een leven na de dood. Enkel wie zich niet echt kan neerleggen bij zijn nietigheid en sterfelijkheid, heeft religie nodig als een roesverwekkende drug. Zulke mensen zijn hovaardig genoeg om zichzelf uitverkoren te achten om niet, zoals elk ander dier, te moeten ontbinden tot hun oorspronkelijke gasvorm .

[André_x]

Wij als mensen kunnen ons vergissen, wij kunnen ons misleiden, wij kunnen zelfs de kracht van onze denkgeesten tegen onszelf keren. Maar zondigen kunnen wij niet. Er is niets wat wij kunnen doen dat onze werkelijkheid op enigerlei wijze echt zou kunnen veranderen, of hem echt schuldig maken. Dat is wat zonde zou doen, want dat beoogt ze. Maar ondanks alle wilde waanzin die eigen is aan heel het idee van zonde en zo ook de dood, is het onmogelijk. Want het loon van de zonde is de dood, en hoe kunnen onsterfelijken nu sterven?

Een belangrijk geloofspunt in de waanreligie van het ego, identificatie van stoffelijke gedachten, is dat zonde geen vergissing maar waarheid is, en dat juist onschuld misleidt. Zuiverheid wordt als arrogantie gezien, terwijl het als zondig aanvaarden van het zelf als heiligheid wordt beschouwd. En het is deze doctrine die de werkelijkheid van ons mensen, zoals de Schepping ons heeft geschapen en gewild heeft dat wij voor eeuwig zijn,,vervangt. Is dit nederigheid? Of is het eerder een poging om de schepping los te rukken van de waarheid, en haar gescheiden te houden?

Elke poging om zonde en sterven als een vergissing te herinterpreteren is voor het ego altijd onverdedigbaar. Het idee van zonde en sterven is in het menselijke denksysteem volkomen sacrosanct en niet te benaderen anders dan met eerbied en ontzag. Het is het meest ‘heilige’ concept in het egosysteem: geliefd en machtig, volkomen waar, en uiteraard beschermd door elk verdedigingsmiddel dat tot zijn beschikking staat. Want dit is zijn ‘beste’ verdediging, waaraan al de andere dienstbaar zijn. Dit is zijn pantser, zijn bescherming, en de fundamentele bedoeling van de speciale relatie volgens zijn interpretatie.

Men kan zonder meer zeggen dat het ego zijn wereld op zonde en dood heeft gebouwd. Alleen in zo’n wereld kan alles op z’n kop staan. Dit is de vreemde illusie die maakt dat de wolken van de dood zwaar en ondoordringbaar lijken. Hierin wordt de vastheid gevonden die de grondslag van deze wereld ogenschijnlijk bezit. Want zonde en het geloof in de dood heeft de schepping veranderd van een idee van Liefde tot een ideaal dat het ego wenst: een wereld waarover het heerst, samengesteld uit lichamen, zonder denkgeest of verstand en vatbaar voor volledig verval en verderf. Als dit een vergissing is, kan die door de waarheid makkelijk ongedaan worden gemaakt. Elke vergissing kan worden gecorrigeerd, als het aan de waarheid wordt overgelaten erover te oordelen. Maar als aan de vergissing de status van waarheid wordt verleend, waar kan ze dan naartoe worden gebracht? De ‘heiligheid’ van de dood wordt juist door deze vreemde kunstgreep op haar plaats gehouden. Als waarheid is ze dan intact, en alles wordt ter beoordeling naar haar gebracht. Als vergissing moet zij naar de waarheid worden gebracht. Het is onmogelijk geloof te hechten aan zonde en aan dood, want zonde en dood zijn ongeloof. Maar het is wel degelijk mogelijk te geloven dat een vergissing kan worden gecorrigeerd.

[Zondervrees]

[socrates]

[André_x]

[Reini]

[cappa]

[Zondervrees]