SeniorenNet

[Jempi]

[air]

Dat is een knap stukje. en o zo waar.

De paragraaf over liften en roltrappen doet me denken aan de Nopri in de Veldstraat in Gent. 't Was in de jaren '50. Ik was nog klein. Daar hadden ze één van de eerste in de stad, denk ik toch, een houten roltrap. Ik herinner me ook nog de geur of misschien was dat een geur die in het warenhuis hing, dat kan ook.

[figaretto]

DE RONDE VAN ITALIE
Wanneer ik dit schrijf is de uiteindelijke winnaar van de Giro 2012 nog niet helemaal bekend maar één ding weet ik zeker : zelf zal ik het niet zijn. Om de eenvoudige reden dat ik niet meereed, of beter gezegd niet MOCHT meerijden van mijn vorige sponsor, Banco di Santo Spirito, of in onze taal, de Bank van de Heilige Geest.
De zaken verliepen als volgt : ik had regelmatig een conflict met mijn sportdirecteur,
Monseigneur Ambrosio d’ Abbruzzi, de nuntius van San Marino, die mijn drinkbussen regelmatig liet vullen met wijwater, dit met het oog op betere prestaties. En drupje EPO of een vleugje clenbuterol mocht er niet van af. Daardoor presteerde ik ook maar matig hoewel ik, net als Frank Vandenbroucke, talent zat had.
Bovendien waren er die oortjes. Mgr Ambrosio spoorde me regelmatig aan tot sneller rijden door Gregoriaanse gezangen in mijn oren te blazen, onderbroken door zijn persoonlijke zegeningen Giro ed Maglia Rosa. Echt veel hielp dat natuurlijk niet, ik moest mezelf zien waar te maken en dat lukte me ei zo na op de voorlaatste dag van de Giro tijdens de beklimming van de Passo dello Stelvio, met zijn 48 haarspeldbochten en zijn top op 2757 meter. Nibali had ik al uit mijn wiel gereden bij bocht 32, Scarponi bij nr 37 maar Contador bleef maar aanklampen. Vervelende vent.
Op een moment dat hij even de kop nam tastte ik even in mijn provisiezakje naar wat voedsel en vond daar ook tot mijn verbazing een paternoster, wellicht door mijn sportdirecteur daarin verstopt als beschermende schapulier. En of die me beschermd heeft !
Ik hoefde geen tweede keer na te denken en gooide het gewijde voorwerp in Alberto’s dérailleur waardoor diens ketting compleet in het honderd geraakte met al die bolletjes en hij terplaatse moest blijven. En ik weg natuurlijk.

Op 4 bochten van het einde had ik anderhalve minuut voorsprong op de rest en mijn sportdirecteur mocht bijgevolg naast mij komen rijden om mij moed in te spreken. En daar ging het dan weer verkeerd. Dat heb je met die geestelijken. Mgr Ambrosio haalde zijn kwast boven, dompelde hem in gewijd water en besprenkelde mij ermee om me verfrissing te brengen. Maar ongelukkigerwijs, bij het nemen van bocht 47, een van de scherpste, verloor hij zijn evenwicht en sloeg de kwast op mijn schedel. Ik verloor mijn pedalen, mijn bewustzijn en de Giro.

Noodgedwongen ben ik dan overgestapt naar een andere sponsor, namelijk Deutsche Grammophon. Daar klinkt nu Mozart door mijn oortjes of Georg Friedrich Haendel.

[figaretto]

Geen reacties...
Spijtig, want met de Olympische Spelen voor de boeg had ik nog heel wat bloedstollende verhalen in petto uit mijn bloeiperiode in meerdere disciplines.

[oomski]

Al je verhalen eens tot een boek bundelen Figaretto.

[figaretto]

[air]

Mijn allerbeste aartsvijand Figaretto; morgen ben ik terug van de partij en dan zal ik je eens goed mijn gedacht zeggen, sè!
ps. maar je verhalen blijf ik interessant en lezenswaardig vinden. Niet in het minst omdat je ook een Godfried Bomans liefhebber bent.

[air]

[figaretto]

Klopt wel ergens air.

Ik kende het ding natuurlijk wel maar het deed deugd er nog eens naar te kijken. Bijzonder grappig vond ik dat, bij het voorstellen van de ploegen, de commentator de aanwezigheid van Franz Beckenbauer aankondigde met "a bit of a surprise there".
Ook de discussies van Nietzsche met de scheidsrechter (Confucius) zijn hilarisch.
Maar ja, niet iedereen is gediend met absurde humor. Het is nochtans die discipline die de harten verblijdt van diegenen die er ontvankelijk voor zijn.

[figaretto]

HET GEKREUN VAN SHARAPOVA
____________________________

Op het ogenblik dat ik dit schrijf is de derde set aan de gang tussen Maria Sharapova en een andere tennisdiva uit Oost-Europa, wiens initialen beginnen met KAT. Wie het zal halen of ondertussen gehaald heeft is me nog onbekend.
Kijk, in mijn tijd, en dan spreek ik over de periode van Björn Borg, Navratilova, Pete Sampras en dergelijke, was tennis een sport die werd beoefend EN bekeken door merendeels welopgevoede mensen. (Toegegeven, John MacEnroe was een uitzondering. Een schande voor zijn generatie)

In die tijd moest de scheidsrechter of umpire eigenlijk nooit om stilte vragen aan het publiek wanneer de speler die wou serveren zich naar zijn baseline begaf. Dit was de vanzelfsprekendheid zelve. Er kon al eens beleefd geapplaudisseerd worden na een spannende rally of een onverwacht geslaagd dropshot ; er hing al eens verbaasd gemompel in de lucht bij een onnodige misser, maar daar hield het bij op.

Nu ja, tijden veranderen en tegenwoordig voelt de doorsnee-kijker op een tennistornooi zoals de Australian Open of Roland Garros zich net alsof hij zich in de tribune van Club Brugge bevindt terwijl Anderlecht op bezoek is. Dan mag hij nog van geluk spreken als hij niet in de verkeerde "spionkop" is terecht gekomen. Het is daar tegenwoordig tieren en huilen met de pet op. Letterlijk. Vooral Belgische supporters tooien zich met clowneske tricolore hoeden.

Maar, en nu kom ik tot het punt waarover ik het echt wou hebben. Umpires doen hun best om de meute tot zwijgen te brengen voor het moment waarop geserveerd wordt. Tot nog toe met grotendeels succes en dat is maar goed ook. Maar waarom, zo vraag ik me af, wordt het toegelaten dat spelers, meestal van vrouwelijke kunne, TIJDENS de slagwisseling geluiden mogen produceren die vergelijkbaar zijn met de geluiden die men hoort komen uit een varkensslachterij wanneer de dieren worden uitgeladen ?

Sharapova is niet de enige die zo tekeer gaat bij elke slag maar voor zover me bekend spant zij wel de kroon wat haar aantal decibels betreft. Moest ik haar tegenspeler zijn, ik zou verplicht forfait moeten geven wegens concentratiestoornissen. Ik vraag me af of daar geen geluidslimiet op gesteld kan worden.

[Wil.]

[bobby1940]

is gewoon de tegenstander iriteren dat ze doen meer is dat niet

[figaretto]

[Wil.]

Bedankt voor het compliment, Figa, maar ik ben slechts je tegenspeler. Ik kan slechts een bal terugslaan nadat jij hem - met veel topspin of slice - binnen mijn bereik hebt gekogeld.

Deuce? Kan ik mee leven.

[air]

Een Belg gaat naar Afrika en neemt een groot aantal foto's van dieren. Als hij terugkomt in België denkt hij:
"Die beesten kennen wij hier niet."
Daarom besluit hij om een lezing te gaan houden over al zijn foto's. Hij maakt een groot bord:
"A.S. VRIJDAG, LEZING OVER AFRIKAANSE DIEREN. KOMT ALLEN."

Tijdens de lezing zit de hele zaal stampvol. De Belg begint en zegt:
"Kijk jongens, dit beest heeft lange manen, een lange staart en venijnige tanden en ze noemen het een dangeroe."
Het hele publiek:
"Goh, een dangeroe! Die kennen wij hier niet."

Hij neemt de volgende foto en zegt:
"Kijk jongens, dit beest heeft een stokje en een staartje en ze noemen het een dangeroe."
Het hele publiek:
"Goh, een dangeroe! Die kennen wij niet."

Dan neemt hij de volgende foto en zegt:
"Kijk jongens, dit beest heeft hele grote oren, een lange slurf en hij is nog nooit naar de tandarts geweest en ze noemen het een dangeroe."
Het hele publiek:
"Goh, een dangeroe! Die kennen wij hier niet."

Dan houdt hij op met de lezing en daarna is er een Belg, die denkt:
"Er klopt hier iets niet."
Alleen hij weet niet wat. Dus hij stapt naar die Belg die naar Afrika is geweest en vraagt:
"Hoe zit het nou: dat eerste beest was een dangeroe, de tweede was een dangeroe en de derde was een dangeroe."
Dan zegt de Belg:
"Ja, dat zit zo, ik ging een reservaat binnen en daar stond een groot bord: 'All animals are dangeroes'".