SeniorenNet

[Helena van Troje]

Troostmaatje moest vandaag gaan bespreken voor de stralen: zelfde wachtzaal, zelfde arts als toen met zijn vrouwke vertelt hij heel moeilijk emotioneel.

Ik ga uitkijken voor een andere rugzak, de stralen beginnen op 13/8/2012 jawel, 25 à 30 sessies, zijn geplande weekendje gaat eraan...

Zucht, diepe zucht....

Dubbele portie op mijn bord die 13de.

[falcon1]

Lieve Helena,

je schrijft hier nu wel héél veel in een paar woorden...
Je troostmaatje... op dezefde plaat en zelfde personen in behandeling. Het zal hem zeker veel vragen oproepen...
En dan nog op 13/8... dat is dan weer een moeilijke dag voor jou...
Maar ik denk jullie elkaar nog veel gaan nodig hebben!
En als je een nieuw rugzakje nodig hebt, breng er dan nog enkele mee voor ons... dan kunnen we helpen dragen...

We wensen jou en je troostmaatje nog heel veel sterkte!!!

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Ho Helena, dat zijn wel heel véél toevalligheden..
Je troostmaatje kon naar een andere kliniek gaan
ze sturen hem dan toch naar 'de Berg' denk ik ...
omdat daar het centrum is voor zoiets hé dus ja...
vreselijk voor hem..dat hij alles zo vug nog eens moet
doormaken en beleven en nu voor zichzelf

Voor jou is de datum dan weer héél moeilijkheid..
Maar je kan niet anders.. denk ik ..dan steun blijven geven...
en er samen proberen door te geraken..
en hem opvangen als er nood is... hoe oneerlijk allemaal
Tenslotte kan je niemand aan z'n lot overlaten en
al zeker niet in deze omstandigheden..
En een nieuwe rugzak... 't zal nodig zijn, en zoals falcon zegt :
leg er maar een voorraadje aan..wij helpen je dragen...

falcon jij al iets beter..? was jouw rugzakje ook te kein..?
Ik heb er nog een hele grote met speciale zakken en geheime plaatsjes..
(Maar dan een echte Zwitserse..een rode ..die vroeger altijd mee
de bergen inging...) die kan nog wat overnemen van wie teveel heeft...

dewill, dat geldt ook voor jou... mijn groetjes en tot...

Aan allen een dikke knuffel , veel sterkte en moed..
Kaars is vernieuwd en de duimen staan...
 

 

[Helena van Troje]

den berg niet omaC, maar ik ken deze wachtzaal en dokter ook van met ons moeke

8/8: masker passen, 8/8 de dag waarop Hugo gaan slapen is om niet meer wakker te worden
13/8 eerste stralen 13/8 overlijden Hugo toeval bestaat niet zegt men?

troostmaat en ik zijn in hetzelfde land geboren, deden dezelfde steden aan in omgekeerde volgorde, wonen al jaren in dezelfde stad zonder het te weten van elkaar, hebben met dezelfde congoboten gevaren op verschillende tijdstippen, onze moeders zijn vergelijkbaar wat ondernemingslust betreft,
we hebben allebei een zoon geboren in hetzelfde jaar, straf eigenlijk......

[Oma-C]

Wat een samenloop van levens... Helena..
en eigenlijk al goed dat het niet 'den Berg' is...
(al is het nooit goed natuurlijk)
Dat geeft dan nog méér herinneringen. ..
Een sterkteknuffel en hopelijk kan je wat slapen...
tot morgen. en je weet me te vinden hé

[falcon1]

Helena,

ik merkte gisteren al dat die datums wat moeilijk waren maar nu komen er nog meer herinneringen bij. Tja, soms twijfelt men wel eens aan toeval.
Ik kan hier veel dingen gaan beschrijven die na het heengaan van mijn vrouw gebeurden en die bijna geen toeval kunnen zijn...
Ik geef een voorbeeld... ze was geboren op de 28e, ziek geworden op de 28e en overleden op de 28e. En ik wist al op voorhand dat dit laatste op de 28e ging gebeuren want het was op de verjaardag van mijn vader...

Maar zoals OmaC zegt, jullie gaan elkaar wel echt nodig hebben de volgende dagen... Zorg goed voor hem en voor jezelf.

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Even een sterkteknuffeltje, Helena...
soms schieten woorden tekort
en ik sta even met de mond vol tanden..
ik kan je eventjes alleen maar een dikke knuffel geven..
Morgen 4j dat mijn zusje ervoor koos om heen te gaan..
moet een beetje m'n gedachten verdelen...
maar ik geef niet op hoor ik kom terug....
Veel moed..en hou elkaar ondertussen goed vast...
dat is heel belangrijk begrip en steun krijgen en geven.
groetjes en tot later..

falcon men zou al eens gaan nadenken over bepaalde dingen hé..
wat is toeval..? en wat niet?... maar wat is het dan..?
ik denk soms "het lot" (of mssn noodlot..) voor jou ook sterkte
en een knuff..

[Oma-C]

@Helena en de vrienden..
Nog even een avondknuffeltje en veel sterkte
 

 

[falcon1]

Lieve Helena,

hoe verlopen jou dagen? Het lukt het een beetje?
We wensen je in elk geval veel sterkte net als voor je troostmaatje...
Probeer er te zijn voor alkaar als het nodig is.

Liefs,

Veertje & Rudy

[Oma-C]

Nog even een vrijdagse sterkteknuffel Helena,

Je hebt er twaalf hele zware jaren opzitten...
dit dragen we ook nog verder er is geen keuze...
Jouw troostmaatje verdient het..
en je bent niet alleen..deze "berg-vagebond" is er klaar voor...!
En we blijven hopen dat het nog heel lang mag "goed" gaan...
Zo goed als mogelijk.... makkelijk is anders
dat zijn we ondertussen gewoon gworden...
Zijn we dat gewoon geworden.. ???????? nee.. eigenlijk niet ...
Maar toch gaan w ervoor.. een lieve groet en......
Ik heb de beentjes al ingesmeerd... nu jij nog.....

[falcon1]

Lieve Helena,

zoals OmaC hier vertelde... we gaan er voor!
Moeilijk gaat ook... het zal je troostmaatje zeker wel lukken met jou hulp.
Ik mag er zelfs niet aan deneken hoe het hem zou vergaan moest hij jou niet hebben!

We wensen jullie beiden nog veel sterkte.

Liefs,

Veertje & Rudy

[reline]

Lieve Helena....

Weet je wat ik heel fijn vind....jij kan er zijn voor iemand....je bent een grote steun voor jou troostmaatje en omgekeerd is het net zo...is zo biezonder!!!

En zoveel toevalligheden.....

Ik hoop dat alles "goed" mag gaan, maar het gaat allemaal veel lichter dragen zijn voor hem en ergens ook voor jou...je kan helpen!!

Ik wens jullie veel kracht en sterkte toe!!

Liefs, Reline

[Helena van Troje]

eerst het relaas van een bewogen dag:

Vanmorgen op avontuur met trein, tram, bus naar de voetendokter op zijn consultatie in Brussel. Ik heb dus een geklemde zenuw in mijn beide enkels. Om te beginnen in de meest pijnlijke voet een inspuiting gekregen. Met een beetje verdoving bij in, kwestie van met trein, tram, bus terug thuis te geraken. Is dus uiteindelijk gelukt.

Weeral allemaal lieve en behulpzame mensen tegen gekomen. Zeg, wie nu nog durf beweren dat ze in Brussel alleen Frans spreken, ik ben telkens in vlot Nederlands verder geholpen, als ik verdwaald was.

Voila, nu moet ik twee dagen zo min mogelijk lopen en al mijn tuingrief ligt nog in de tuin, vergeten op te ruimen met al mijn telefoons.

Gisteren naar de luisterdokter geweest die moeilijke vragen stelde en geen echt antwoord heeft gekregen van mij, dat ging pas als ik thuis eens rustig had kunnen nadenken.

Het zal dus een rustig weekend moeten worden.

de werken van barmhartigheid zijn volbracht:de dorstigen laven

ik ging nog twee dagen pijn hebben, maar voorlopig wacht ik nog op de pijn, de zwelling onder mijn voet is al voor 1/2 weg wat een verlichting ik ga toch maar braaf blijven en twee dagen rusten...
heb deze namiddag een goede dut gedaan na mijn expeditie naar de dokter in Matongé

Morgennamiddag als hij uitgeslapen is na het trouwfeest, waar hij nu naartoe is, komt de tuinkabouter eten brengen, gezien ik geen boodschappen meer heb kunnen doen met die inspuiting en afwerken in de tuin.

De kluskabouter komt eerstdaags een kattenluik installeren.

En als de voet genezen is varen we erin opnieuw.

We starten met de voorbereidingen voor de verkoop van het huis....olé, de papiermolen kan beginnen!!!!!!!!!!!!

En nu moet ik het toch echt gaan geloven:
iemand zei: je ziet er goed uit
de luisterdokter zei: je straalt gewoon, ondanks de moeilijke maand
de vriendin zei:je fysiek is een pak beter dan een paar maand geleden
de kennissen zegden: je ziet er goed uit
zoon zei: je bent veranderd, je wordt vrijgevochten allez dan: de dolle mina

bedankt allemaal, al ziet het er in mijn hart niet altijd even schitterend uit, ik wil me toch niet laten gaan....

en dan het einde van de dag: troostmaatje ziet het echt niet zitten om aan de stralen te beginnen,waarom? de kinderen zijn gesetteld, wie heeft me nog nodig... enfin, ik hoop dat de troosteres der bedrukten hier een beetje verlichting heeft gebracht in een bezwaard gemoed.

ja Falconik heb ook nog een taak te verrichten hier op aarde blijkbaar

gezien de agenda van de kleinkinderen deze maand ben ik zeker nog niet onmisbaar

[Oma-C]

Helena...Zoals jouw troostmaatje hebben we denk ik
allemaal gedacht hé..
jij ook denk ik... en ik ook toen..
En goed dat we het volgehouden hebben, mensen zijn nog blij
dat we er zijn ...dus doen we ons best ...en klimmen verder...
hand in hand ..met wie het nog moeilijker heeft ....

Ik ben blij met wat ik nadien geleerd en ondervonden heb...
Niemand is onmisbaar maar er zijn toch uitzonderingen
ik wil zeker wel-bepaalde personen nooit in de steek laten...
We blijven vechten ...ook voor jou, jouw maatje..
en 'somebody else'...
Sterkteknuffel en tot morgen...ik ben weg nu...

[falcon1]

Amaai Helena, dat was een hele boterham!
Hopelijk heeft je reis naar Brussel wat opgeleverd en ben je er geholpen!
Maar tot nu toe ziet het er gelukkig goed uit.. we houden hout vast
En moeilijke vragen bij de praat dokter? Misschien ook wel een goed teken...

Maar wat ik wel fantastisch vind is dat iedereen vindt dat je er beter, energieker, sterker... uit ziet betekent wel héél veel! En dat stelt me toch gerust.
Als ik net bij Tina las heb ik verschrikkelijk veel medelijden met haar. Maar je zal dat wel begrijpen want je maakte hetzelfde mee. En jij hebt ook héél hard gevochten! En zie waar je nu staat! Ok, innerlijk is er nog de pijn en het verdriet..
Nu is er wel een verschil... er is iemand die je heel hard gaat nodig hebben en dan moet je ook sterk zijn. Waarschijnlijk is het Hugo die je een duwtje in de rug gegeven heeft Echt, sommige dingen zijn soms onverklaarbaar en daar kan ik ook van meespreken.
Maar ook voor je troostmaatje is het echt nodig dat je er bent voor hem. Hij staat zeker voor een moeilijke opgave en je zal nog heel veel voor hem gaan betekenen. U wens ik ook alle moed van de wereld om hem daarbij te helpen!

Helena, nog nen dikke knuff van ons en moest je over ons praten tegen je troostmaatje... wens hem dan van ons heel veel sterkte!

Liefs,

Veertje & Rudy