even wat problemen neerpennen.
Geplaatst: 09 jan 2010, 14:26
Hallo,
ik ben een 47 jarige man,werkloos uit de provincie Antwerpen,ik woon thuis samen met mijn bejaarde moeder,alles leek er zo goed uit te zien,maar dit werd een domper vanjewelste,moeder werd ouder en vaak onhandelbaar,ze wil op 82 jarige leeftijd nog op alle gebied gelijk krijgen,al heeft zij dit niet,van s'morgens tot 's avonds zware woordenwisselingen,altijd over het zelfde,dag in dag uit,ik doe voor haar niets,zij zegt dat ik haar buiten wil,terwijl dit niet zo is (op sommige momenten wel),en tot overmaat van ramp beweerd zij dat ik met haar geld weg ben,dit overkomt mij zeer vaak,ik voel mij een beetje cru uitgedrukt een dief,terwijl dit niet zo is.Ook vit en kapt zij op alles wat ik zeg of doe,ik kan dus niets meer goed doen,sommige dagen verlopen goed,andere dan weer slecht tot zeer slecht,het komt al maar vaker voor dat ik gewoon naar boven trek,zonder ook maar een woord te zeggen tegen elkaar,plezant is anders,mijn moeder leeft dag in dag uit op een stoel beneden voor haar tv toestel en ze komt de dag door met heel veel,soms te weel naar mijn zin koffie,hierdoor word zij nog meer krikkel en onuitstaanbaarder van ik heb er een tamelijk zware depressie aan over gehouden en ben hiervoor bij de dokter in behandeling,ik heb al overwogen het huis te verlaten,daar ik bijna geen leven meer heb,maar het grote probleem is dat ik het financieel niet aankan en hiervoor nu bij het OCMW ben,ik heb ook een getrouwde zus,zij woont in een deelgemeente en komt maar weinig op bezoek,ik heb haar gezegd dat ze mooi te praten heeft,als ze komen is dit maar voor een twintig tal minuten en weg zijn ze,en ik krijg nadien de rekening gepresenteerd,bezoek van andere personen wil ze niet,er is een persoon geweest die op bezoek gekomen is,maar deze heeft zij resoluut buiten gebeten,deze persoon komt niet meer,bij een vereniging is zij ook al niet,ze doet nergens aan mee,terwijl ik moeite genoeg gedaan heb om ze onder haar leeftijdsgenoten te krijgen,maar zij zegt dat ze niet bij die (sorry voor het woord) oude mensen gaat zitten en daar op hun gezaag te zitten luisteren,winkelen doet zij ook al niet meer en als ik naar de winkel ga of eten klaar maak (dit doet ze zelf ook niet meer,eten bijna alle dagen brood) is er nooit iets goed genoeg voor haar,zij stelt haar eigen wetten en houd geen rekenschap met mij en dit begin ik grondig beu te worden,ik leef nu tegen mijn goesting boven,alleen voor de pc,gelukkig kan ik zo mijn frustraties kwijt,maar plezant is anders hoor!
Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb met mijn verhaal uit het leven,maar ik moest dit doen,zo ben ik weer wat opgekropte stres kwijt.Herkent iemand zich ook in dit probleem hoor ik dit graag,ik wil er met andere mensen over praten,misschien vind ik dan een gepaste oplossing.Let op dit is geen grap,dit maak in dagelijks mee!!
ik ben een 47 jarige man,werkloos uit de provincie Antwerpen,ik woon thuis samen met mijn bejaarde moeder,alles leek er zo goed uit te zien,maar dit werd een domper vanjewelste,moeder werd ouder en vaak onhandelbaar,ze wil op 82 jarige leeftijd nog op alle gebied gelijk krijgen,al heeft zij dit niet,van s'morgens tot 's avonds zware woordenwisselingen,altijd over het zelfde,dag in dag uit,ik doe voor haar niets,zij zegt dat ik haar buiten wil,terwijl dit niet zo is (op sommige momenten wel),en tot overmaat van ramp beweerd zij dat ik met haar geld weg ben,dit overkomt mij zeer vaak,ik voel mij een beetje cru uitgedrukt een dief,terwijl dit niet zo is.Ook vit en kapt zij op alles wat ik zeg of doe,ik kan dus niets meer goed doen,sommige dagen verlopen goed,andere dan weer slecht tot zeer slecht,het komt al maar vaker voor dat ik gewoon naar boven trek,zonder ook maar een woord te zeggen tegen elkaar,plezant is anders,mijn moeder leeft dag in dag uit op een stoel beneden voor haar tv toestel en ze komt de dag door met heel veel,soms te weel naar mijn zin koffie,hierdoor word zij nog meer krikkel en onuitstaanbaarder van ik heb er een tamelijk zware depressie aan over gehouden en ben hiervoor bij de dokter in behandeling,ik heb al overwogen het huis te verlaten,daar ik bijna geen leven meer heb,maar het grote probleem is dat ik het financieel niet aankan en hiervoor nu bij het OCMW ben,ik heb ook een getrouwde zus,zij woont in een deelgemeente en komt maar weinig op bezoek,ik heb haar gezegd dat ze mooi te praten heeft,als ze komen is dit maar voor een twintig tal minuten en weg zijn ze,en ik krijg nadien de rekening gepresenteerd,bezoek van andere personen wil ze niet,er is een persoon geweest die op bezoek gekomen is,maar deze heeft zij resoluut buiten gebeten,deze persoon komt niet meer,bij een vereniging is zij ook al niet,ze doet nergens aan mee,terwijl ik moeite genoeg gedaan heb om ze onder haar leeftijdsgenoten te krijgen,maar zij zegt dat ze niet bij die (sorry voor het woord) oude mensen gaat zitten en daar op hun gezaag te zitten luisteren,winkelen doet zij ook al niet meer en als ik naar de winkel ga of eten klaar maak (dit doet ze zelf ook niet meer,eten bijna alle dagen brood) is er nooit iets goed genoeg voor haar,zij stelt haar eigen wetten en houd geen rekenschap met mij en dit begin ik grondig beu te worden,ik leef nu tegen mijn goesting boven,alleen voor de pc,gelukkig kan ik zo mijn frustraties kwijt,maar plezant is anders hoor!
Ik hoop dat ik jullie niet verveeld heb met mijn verhaal uit het leven,maar ik moest dit doen,zo ben ik weer wat opgekropte stres kwijt.Herkent iemand zich ook in dit probleem hoor ik dit graag,ik wil er met andere mensen over praten,misschien vind ik dan een gepaste oplossing.Let op dit is geen grap,dit maak in dagelijks mee!!
