Hoe overleef je dit ????

Ik mis hem nu al...zijn stem, het verzorgen, zijn gegrommel omdat hij dit en dat en duizend en één dingen moest..eten,drinken..
Beetje bij beetje inleveren : zijn grote hobby reizen, autorijden, fietsen...zelfs wandelen. De laatste maanden hij wou nog enkel slapen. Na een ziekte van meer dan 6 jaar was hij zo moe dat hij enkele dagen geleden de strijd opgegeven heeft.
En mij hier alleen achterliet.
Dit is niet menselijk.. ik denk aan een gedichtje van Toon Hermans,
Een beetje... sterven doe je niet ineens, maar telkens met een beetje...
Ik ben nu ook " een beetje moe"... ook een beetje gestorven...
Hoe overleef je dit ????

wens je veel sterkte......jahoor is oneerlijk..
en ja je komt er doorheen,maar heeft zijn tijd nodig,
ben ook al 6jr,weduwe,in 5wkn,tijd was hij er niet meer.
55 mocht hij maar worden.
maar veel afleiding zoeken ,in dieren als je die hebt ???
heb zelf 2 duitse herders,en nog 1 cat......
hobby,s,en erover praten met kids ,vrienden....
houd moed,en wens je veel kracht......

Het leven is niet eerlijk,
ik hoop dat je troost vindt in de mooie herinneringen

Oprechte deelneming.
Héél veel sterkte in deze moeilijke tijd.
Oma-C.

--

JAJO

ONZE DEELNEMING en STERKTE voor JOU , FAMILIE en VRIENDEN

Indien het kan helpen kom dan nu en dan uw HARTJE hier even luchten, meer kunnen WIJ u niet bieden bij dit ONVERVANGBAAR verlies

ANNABEL en SDW

MAAR SOMS HELPT het een BEETJE vertelde men ons hier !!!

lieve jajo
kom je sterkte wensen bij je zware verlies
liefs riekske

ja hoor ,het is niet fair,triest ,maar het leven gaat verder !!!
De mooie herrinneringen,sluit deze in je hartje op !!
Met wat hulp kom je je verdriet wel te boven,maar vergeten doe je nooit

Ik geef jou alvast een warme knuffel !!

Het leven is zekers niet eerlijk zelf gaf ik mijn man af op 41 jarige leeftijd en ook mijn dochtertje van enkele maanden.
Hoe zwaar het ook mag wezen je mag rouwen en steun zoeken bij wie je die vinden kan je staat er zekers niet alleen voor in je verdere leven

Hoe overleef je dit.
Een vraag waar iedereen uit jouw omgeving een eigen antwoord op heeft.
Ze spreken je moed in, wensen je sterkte toe.
Tot thuis de deur weer open zwaait en de eenzaamheid zijn zwarte mantel over jou gooit.
Dat gevoel van redeloosheid en onmacht kan niets of niemand helpen verlichten.
Alleen tijd en eens goed uithuilen heelt de wonden.

Ik vind het zo erg voor je.

Maar onthoud dat hij niet weg is.
Maar altijd verder zal leven in jouw hart, in jouw gedachten.
En alle harten die hem hebben gekend.

Veel sterkte !

Zomaar , een ruggensteuntje om jou grote verlies en je oneindig verdriet .
Els1

Ik mag er niet aan denken. Ik denk dat ik het niet zou overleven....
Maar dat is een leugen dat weet ik wel. Je MOET gewoon verder en je kan ook verder ! Alleen doet het pijn erge pijn.
Een van ons beiden zal eerst sterven. Ik denk er te veel aan. Ik ben nu al ongelukkig om iets dat nog niet is. Begrijp je dat nu ?
Veel sterkte lieve onbekende, veel moed. Het leven gaat door hoe dan ook.