Ben ik een egoist?

Beste vrienden,mijn vrouw is reeds 8 maanden overleden en mijn verdriet is nog steeds mateloos..............zie rubriel euthanasie moser,30 jaar chronische pijn.
Alhoewel ik nog 3 van mijn 4 kinderen in leven heb waarvan mijn gehandikapte dochter van 47 jaar die nog bij mij woont denk ik alleen aan mijn overleden echtgenote,dit heeft zij en ook ik niet verdient.............
Idere dag van s'morgens tot s'avonds denk ik aan haar en het verleden.
Ik krijg nochtans veel goede raad van vrienden en kennissen maar dit helpt me niet..................... waar zal ik eindigen?
groeten,moser

Dag Moser,

Mijn oprecht medeleven, het is nog vers, dat begrijp ik wel,
maar het leven gaat verder ('t blijft niet stilstaan)
Ik denk dat je vrouw niet zou willen dat jij je dochter
een beetje aan haar lot overlaat, je zal je vrouw zeker missen,
dat begrijp ik best,
(ik ben ook mijn man verloren na jarenlange kanker hij was 54,
en ik was net 50, het is nu bijna 20j geleden, dus ik weet
dat het zwaar is! )
Maar stilstaan en in een hoekje gaan zitten brengt niemand terug.
Er is geen keuze, we moeten verder met wat er rest, en daar
ons best voor doen, dat is onze plicht, kinderen hebben je nodig,
Jullie hebben elkaar nodig, koester samen de mooie herinneringen.
Ik hoop dat je er even over nadenkt en je kan begrijpen
dat dit géén verwijt is, ik weet uit ondervinding hoe moeilijk het is,
maar probeer de mooie dingen te herinneren,
en je daar aan op te trekken.
Denk hoe je vrouw het zou aanpakken als het andersom was geweest
koester de kinderen, het is een vrucht van jullie leven samen
Ze waakt van hierboven over jullie, laat ze zien dat je 't kan.
Ik wens je veel sterkte, en moed
Sorry als het hard klinkt, het is niet zo bedoeld
Sterkte-groetjes van Oma-C

wat je ge hebt is zeer mooi maar dat is verleden tijd concentreer je op de toekomst heb hetzelfde meegemaakt maar in mindere maate groetjes en veel sterkte !

Beste Moser,
Ik begrijp je, Moser. Wanneer de liefde groot was dan verdwijnt het verdriet niet en al zegt men 'het leven gaat verder' dan heb je daar geen boodschap aan. Mijn man is gisteren overleden, ik ween constant en heb het gevoel dat ik hier nooit ga doorgeraken. Ik zag hem té graag. Ik ben een zelfstandige vrouw dat is al een geluk maar ik ben van nature emotioneel en heel gevoelig. Probeer toch met je kinderen wat te genieten al is het een wandeling in het park. Probeer voor hen te leven en als je steeds aan je vrouwtje denkt, dan kan ik dat goed begrijpen. Iemand schreef me daarstraks 'men zegt dat het zal helen maar men zegt niet wanneer' dat is waar.
Sterkte, Moser en ik hoop dat het later met je beter gaat.
Fabieke

goede morgen moser
ik kom je sterkte wensen voor deze dag
liefs riekske

Dag moser,
Nog even een woordje van troost, hoe gaat het met je?
Elke dag is natuurlijk niet hetzelfde, probeer je een beetje te
ontspannen, en schrijf het hier maar van je af,
Hier zijn mensen die ongeveer hetzelfde meemaakten
en die je begrijpen,
Ik wens je het beste en veel sterkte

Mijn wereld is ingestort en ik geraak maar niet vanonder het puin,ik krijg wel goede raad van mensen die het wel goed met me menen,maar...........
zij voelen niet wat ik voel............groeten,moser.

Dag moser,

Ik wil je even nog een beetje sterkte sturen.
Ik kan me wel voorstellen hoe jij je voelt,
(want ik heb het ook meegemaakt)
Een beetje moed, en hou de mooie herinneringen in gedachten
Hierboven (ergens) waakt iemand over jou.
Groetjes,
Oma-C

Moser ik kom je heel veel sterkte wensen, en geloof mij mijn hart doet ook verschrikkelijk pijn, weet je Moser in ons leven als alles goed gaat staan we er niet bij stil, dat dit eens over kan zijn, de dagelijkse zorgen, de kleine menigverschillen, de kleine ergenissen wand die behoren ook bij het leven, en plots boem van de ene dag op de andere ziek, toen hebben we samen gevochten 10 maanden lang, nu is hij ook al 6 weken dood en hoe langer hij dood is hoe meer pijn ik heb, ik ga ook wandelen en eten met de kinderen of zussen, maar fysiek ben ik er niet bij ik lach.. maar waarom ! als ik aan hem denk hoe zeggen ze dat als je jong bent! (vlinders) wel dat gevoel heb ik ook maar die vlinders worden maagpijn, ziet ge Moser ieder verwerkt het een beetje op zijn eigen manier, jou vrouwtje heeft alle vertrouwen in jou om voor jullie dochter te zorgen, en als je dochter gelukkig is, zal je vrouwtje dat ook zijn zeker weten, en dan kun je eens glimlachen naar haar foto.
dag Moser heel veel sterkte en dikke knuf..... Labores

lieve moser
ik kom je sterkte wensen met al jou verdriet
hou vol en laat de moed niet zakken hoe erg zwaar die ook is
maar ik kan je maar al te goed begrijpen
alleen zonder je lieve vrouw om je heen
wens je sterkte moser
grt riekske

Dank aan allen voor jullie steun, ik heb het nog na 9maanden zeer hard,iedere dag is er wel iets dat mij herinnerd aan haar,zij was zo een prachtvrouw ondanks al haar medische problemen 30 jaar lang.
Ik denk ook nog iedere dag aan haar laatste dag,zo met volle verstand vragen om te sterven,zij hield ook veel van mij en haar kinderen,haar gehandicapte dochter achterlaten,zij wist dat ik er wel verder voor zou zorgen..........mijn woning staat nog vol met witte bloemen,haar voorkeursbloemen,ik koop iedere week andere,dit deed ik ook wel iedere week daarvoor 49 jaar lang.........,3maal per week en soms meer naar het kerkhof,moest mijn dochter hier niet geweest zijn ik had graag met haar meegegaan,wat moet ik hier nog? ja voor mijn dochter zorgen,dat is mijn lot,maar mijn vrouw staat steeds op de eerste plaats in mijn gedachten,wij hebben zoveel meegemaakt samen,mijn 41jarige zoon is deze maand ook reeds 3jaar overleden,verdomme ik moet stoppen,kan zo weken doorgaan maar dit leven hadden we toch niet verwacht en verdiend.
groeten,moser.