SeniorenNet

Ik ben moeder van een zoon, heb dus een schoondochter en één kleindochter.Sinds de geboorte van mijn kleindochter, achtien
jaar geleden, heb ik mijn uiterste best gedaan om op goede voet met mijn schoondochter om te gaan, zeker omwille van het kind.
Ik heb in mijn jarenlange
levenservaringen vele gruwelijke toestanden met schoondochters in
mijn naaste omgeving gezien. Ik ben aan mijn relatie
met mijn schoondochter begonnen in de vaste overtuiging dat het
'ons' blijvend goed zou gaan. Is dus slecht afgelopen.
De breuk is een feit.
Graag zou ik openhartig een polemiek met anderen aangaan.
Wil iemand ook de pijnlijke ervaringen meedelen in de omgang
met schoondochters.

Felicie

Is het zo dat relaties met schoondochters dikwijs gruwelijk eindigen? Ik kan er gelukkig niet van meespreken, ik heb noch met schoondochter noch met schoonzoon een probleem. 't Is natuurlijk een hele andere relatie als met je eigen kinderen, alhoewel bij mij staan ze alle vier op hetzelfde vlak. De relatie tussen het koppel gaat natuurlijk voor en als oma sta jij op de tweede plaats, dat moet je natuurlijk aanvaarden. Kleinkinderen worden opgevoed naar de regels van de ouders, daar moet een oma zich ook bij neerleggen. Je bent altijd maar de tweede in rang. Je hebt in een andere vrouw haar gezin niks in de pap te brokken.

Kan er niet van meepraten, maar kan me voorstellen dat het niet altijd even eenvoudig is, want het gaat om 2 vrouwen en één man, met schoonzonen ligt dit vermoedelijk anders, daar is er minder competetie.
Verder hangt het ook deels af (volgens mij) van de karakters en een schoondochter zal door de band nog altijd meer naar haar nest (ouders trekken), dat schijnt een wet van de natuur te zijn toch

Ik vind het eigenaardig dat het meestal in de relatie schoonmoeder-schoondochter is dat er problemen ontstaan.

Als uw kinderen een relatie aangaan, dan ontstaat er een band tussen twee mensen, en je kan niet de kennis van jouw kind verplichten je als vriend en zeker niet zich als je eigen kind te voelen, je kunt ze dat wel aanbieden, en ze zo behandelen, maar daar zeker geen druk op leggen, je kiest toch ook je eigen vrienden of niet?

Bemoei je zeker niet met het huishouden van het paar, het is hun leven, en ook al zie je dat je schoondochter niet poetst zoals jij dat jaren gedaan hebt, doe je ogen toe, en bijt op je tong ....

Groetjes

Danny

Snowball, dat is toch ongeveer wat ik ook bedoel, vriendschap kan je niet afdwingen, je kan wel iemand laten voelen dat hij welkom is, en als je geduldig bent, dan komt die zo naar je toe, zo is dit ook met de vriendschap die je van dieren wenst te krijgen, dit kan je ook niet forceren, en als je dit doet op de wijze van de dierentemmer, dan zal je steeds op je hoede moeten zijn ...

Groetjes

Danny

Mijn antwoord is gericht aan Danny, Snowball en de anderen
Ik kan er weinig tegen inbrengen want ze hebben gelijk
natuurlijk.
Toch denk ik dat ze wat naast de kwestie praten.
Ik geloof b.v. dat een schoondochter een
natuurlijke afkeer van haar schoonmoeder heeft.
Een kwestie van de genen namelijk.
Mijn jarenlange studie Psychologie aan de OU van Gent heeft
mij inzicht gegeven in deze problemen waar nog maar
weinig onderzoek naar is gedaan.
Mocht een van jullie meer willen weten over mijn
ervaringen met mijn schoondochter. geef mij dan a.u.b.
hier een berichtje. Ik wil graag uw mening.
Het is hier trouwens het 'hoekje van troost'

Felicie

Felicie, met alle respect hoor, maar je komt hier nu vertellen dat wij (Snowball en ikzelf) gelijk hebben (ik geloof niet dat wij hier “ons gelijk willen halen”), en toch denkt jij dat wij naast de kwestie praten.

Maar wat kunnen wij eerst lezen

Felicie schreef:…Ik ben aan mijn relatie
met mijn schoondochter begonnen in de vaste overtuiging dat het
'ons' blijvend goed zou gaan. …

En nu

Felicie schreef:… Ik geloof b.v. dat een schoondochter een
natuurlijke afkeer van haar schoonmoeder heeft….

Moet men daarvoor jarenlange studies in de psychologie gedaan hebben?

Sorry hoor, maar dit vind ik toch heel eigenaardig, het is hier misschien het hoekje van troost zoals je ons laat verstaan, maar …

Groetjes

Danny