SeniorenNet

Hallo allemaal,

Ik vind dit heel moeilijk om op te schrijven. Ik schaam mij om hulp te vragen. Ik ben altijd al zo geweest. Ik ben nooit online en leef nogal geïsoleerd.

Mijn naam is Susana. Ik ben Spaanse van afkomst en heb mijn (Vlaamse) man leren kennen in 1996 en we hadden samen een zoon.

Wij hebben voor lange tijd in Lommel gewoond maar vanwege gezondheidsproblemen van Chris (mijn man) zijn wij in Spanje gaan wonen vanwege het klimaat. Dat was belangrijk voor zijn gezondheid.

Vorig jaar november sloeg het noodlot toe. Mijn man en mijn zoon zijn omgekomen door een auto ongeluk. Ik vind het heel erg moeilijk om hier over te praten en door alle praktische problemen die erbij komen heb ik nog steeds moeite om het te verwerken. Alsof tijd ontbreekt.

Vlak voor het ongeluk hebben wij een hond, een Golden Retriever, voor mijn zoon geadopteerd. Hij was zo blij en hij was direct lid van de familie. Shooter is nu het enige van de familie dat ik nog heb.

Nu heeft Shooter (de hond) een maagtorsie (maagkanteling) en hij moet met spoed geopereerd worden of hij zal snel sterven. Hij is er slecht aan toe en ik kan het niet meer aan en aanzien om het beest iedere dag te zien lijden en ik voel mij zo schuldig. Zo´n operatie kost bijna €1.200 en het moet voor Kerst gebeuren. Iets wat normaal niet zo veel geld is maar door alles wat er gebeurd is kan ik het niet opbrengen en ik ben radeloos. Hier in het gedeelte van Spanje waar ik woon is er geen enkele hulp voor dit soort situaties. Ik heb gewoon de afspraak gemaakt in de hoop dat ik in de tussentijd nog een oplossing kan vinden. Ik kan hooguit €600 via een lening van de bank bijelkaar krijgen en ik zie geen andere optie meer.

Vorig jaar voor Kerst viel ineens mijn alles weg. In één klap was ik helemaal alleen. Ik heb alleen de kleding nog van ze. Ik kan dat maar niet wegdoen. En nu lijkt het erop dat ik deze kerst ook nog eens Shooter verlies. En hij is nog zo jong. Ik voel me zo schuldig omdat het opgelost kan worden maar ik faal want ik kan het niet opbrengen.

Nu zal ik jullie hier verder niet mee lastig vallen maar mijn vraag is of er mensen zijn hier die mij uit kunnen leggen hoe ik een soort fondsenwerving of een zogeheten crowdfunding op kan zetten. Ik heb gehoord dat dat een manier kan zijn om Shooter te redden.

Maar zelfs als dat lukt: hoe lang duurt het? Hoe pak ik dat aan? Waar doe ik dat? En is het de moeite nog waard? Ik kan mij niet voorstellen dat mensen zomaar geld gaan geven. En zelfs als het lukt, betalen die geldverzamel websites snel uit?

Ik voel me heel erg beschaamd om er zelfs maar om te vragen. Ik heb geen sociale media en ben niet gewend om online te werken. Het lijkt erop dat als Shooter binnen een paar dagen zal sterven als ze niet geholpen kan worden met een spoedoperatie. De dierenarts wil niet meewerken aan een betaalplan. Iets wat ik moeilijk kan begrijpen. Er hangt een leven van af.

Wat kan ik nog doen?

Sorry dat ik voor de Kerst met zo´n verdrietig verhaal kom. Ik heb de hele ochtend getwijfeld of ik dit op zou schrijven hier maar heb het toch gedaan. Wie weet werkt zo´n fondsenwerving beter en sneller dan ik denk en heeft het kans van slagen.

Dank u wel voor het lezen.

Liefs,
Susana.

Zelfs een crowdfunding kan u nu niet meer helpen. Voor je alles op orde gesteld hebt zal uw hond al dood zijn. Dit is, als het waar is, een zeeeeer urgente ingreep. Dus mijns inziens ga je sowieso te laat komen om uw hond te redden op die manier.

Het klopt helemaal wat u zegt.

Het is gisteren plotseling opgekomen. Eergisteren was hij nog helemaal normaal. Ik merkte alleen dat hij ontzettend snel at. Gisteren had hij vrijwel de hele dag braakpogingen en een opgezette buik. Hij kan bijna niet liggen. Eenmaal bij de dierenarts werd duidelijk wat er aan de hand was.

De dierenarts stelde een maagdecompressie voor om druk te verlichten en tijd te winnen, dit kan dagen rekken volgens hem omdat hij nog geen snelle ademhaling heeft en niet kwijlt maar hij zei dat dat speculatie is en het ook binnen een dag gebeurd kan zijn en een maagdecompressie zonder een snel daaropvolgende operatie heeft sowieso geen zin. Dus om dat te doen er er op te "gokken" dat ik nog iets kan regelen is niet reëel en ik kan hem niet meer zo laten lijden. Mijn hoop voor de crowdfunding platforms, zoals ze heten heb ik de afgelopen uren geleerd, is inmiddels verdwenen. Die platforms betalen, al zou het lukken, toch niet direct uit. En ik maak geen schijn van kans zonder sociale media of enige vorm van het delen van mijn oproep.

Ik heb een andere dierenarts via de mail gevraagd of betaling in gedeeltes mogelijk is. Ik kon niet meer bellen. Morgenvroeg bel ik direct op maar als het een "nee" is, dan kan ik maar één ding doen wat het beste is voor hem en dat is hem in laten slapen...



Bedankt voor uw reactie.

Hallo,

De hond is ingeslapen.

Ik troost me met het feit dat, al zou hij geopereerd worden, de aandoening is zo gevaarlijk dat de kans van slagen van de operatie absoluut niet gegarandeerd is.

Slaap zacht, Shooter Love you.

SusyHernan schreef: ↑

24 dec 2025, 14:01

Hallo,

De hond is ingeslapen.

Ik troost me met het feit dat, al zou hij geopereerd worden, de aandoening is zo gevaarlijk dat de kans van slagen van de operatie absoluut niet gegarandeerd is.

Slaap zacht, Shooter Love you.

Als de kans zo gering is om te slagen ,heb je er goed aangedaan om hem te laten inslapen , ik weet dat dit zeer moeilijk is , ikzelf heb dit ook al 3 maal meegemaakt , maar mijn dierenarts zei toen >op tijd laten inslapen is ook graag zien > en zo is dat , ze moeten ook geen pijn lijden want ze kunnen het niet vertellen .
Een hond laat niet vlug zien dat er iets scheelt en als je het ziet is het dikwijls al tel aat .

Susana,

Een harde beslissing , doch een juiste !
Ik wens je heel veel sterkte.