Werl 14 A

Was destijds in Werl (bij Soest) sept 64 - naar eind aug. 65 bij 14de  artilleriebataljon met stamnummer 64-21321. Als er hier nog "bataljon-genoten" zijn - graag een berichtje. Zat toendertijd bij korpskapitein en bsm op kantoor. :( :D :lol:

https://www.youtube.com/watch?time_cont ... K0ea8oyJ_0 was er in '79 . Er waren steeds judassen bij tijdens de wacht. Je waart steeds met 2 tijdens wacht zodat er ene kon slapen. Je maat werd weg gelokt zodat men je kon snappen. Dus maat verwittigde je niet. Van maten moet je't hebben !

boeffer schreef: Er waren steeds judassen bij tijdens de wacht. Je waart steeds met 2 tijdens wacht zodat er ene kon slapen. Je maat werd weg gelokt zodat men je kon snappen. Dus maat verwittigde je niet. Van maten moet je't hebben !

Tja, boefers ondereen...Ik was er in '66 gedurende een maand, zowat de meest mistroostige plek van de hele BSD, vooral dan door de beroeps en de KRO's. Gelukkig waren er nog de Canadezen en hun onvolprezen bars (double scotch voor 8 BF, een half dagloon) en kantines met volop deftig eten, iets wat ik "binnenshuis" nooit heb mogen meemaken.

MichelN schreef: Tja, boefers ondereen...Ik was er in '66 gedurende een maand, zowat de meest mistroostige plek van de hele BSD, vooral dan door de beroeps en de KRO's. Gelukkig waren er nog de Canadezen en hun onvolprezen bars (double scotch voor 8 BF, een half dagloon) en kantines met volop deftig eten, iets wat ik "binnenshuis" nooit heb mogen meemaken.

Ik was in Werl, maar niet in 14A, wel in 4 Cie Mat, bij de Logistiek dus.
Met betrekking tot 'boefers' (persoonlijk heb ik het liever over 'beroeps') en KRO's, het was wellicht zoals in elke groep mensen, er waren er van alle slag en stoot.
Ikzelf was KRO en heb nooit problemen gehad met miliciens, ik respecteerde hen en zij respecteerden mij.  Ik voelde mij niet meer dan hen en ook niet minder.
Ter illustratie: een van de miliciens die in mijn dienst werkte drong erop aan om mijn wagen te herstellen en hij weigerde ostentatief dat ik hem zou betalen.  Ik nam hem dan mee naar een restaurant in stad Werl en betaalde hem een goed etentje (want de kost in de kantine en in de mess officieren was ook in die tijd, men zegge en schrijve 1975-1976, erbarmelijk), zo ging dat.  Om te zeggen dat de verstandhouding tussen KRO's en miliciens zeer goed was.
Maar zoals gezegd, er zullen er ook wel geweest zijn die dachten dat het sterretje hen het recht gaf om anderen het leven moeilijk te maken.  Persoonlijk vind ik dit intriestig.

Cursussen genoeg gevolgd daar: polycar Turnhout, tankchauffeur Arlon, radiooperator, mekanieker zware voertuigen Doornik. En daar lagen kernkoppen bij den Amerikaan.
Mss had ik beter verder gegaan voor scherpschutter, was daar goed in maar betekent voor gans je leven.
De grijze en de kleine majoor in zijn oud zwart kevertje waren de vedetten van onze 4° cie mat. En't fritkot naast de muur.

boeffer schreef:Cursussen genoeg gevolgd daar: polycar Turnhout, tankchauffeur Arlon, radiooperator, mekanieker zware voertuigen Doornik. En daar lagen kernkoppen bij den Amerikaan.
Mss had ik beter verder gegaan voor scherpschutter, was daar goed in maar betekent voor gans je leven.
De grijze en de kleine majoor in zijn oud zwart kevertje waren de vedetten van onze 4° cie mat. En't fritkot naast de muur.

Heb 2 maanden in Doornik vertoefd, Kazerne St Jan.
In Werl lagen er inderdaad kernkoppen in een door de Amerikanen welbewaakt munitiedepot.  Het Belgische leger moest ondersteuning geven bij de bewaking.  Ik herinner mij dat rechtover het wachtlokaal van de kazerne Houthulst er een paar barakken stonden waar een of andere gevechtseenheid telkens voor een volle maand in vertoefde.  Ze waren 24/24 7/7 van permanentie en mochten de kazerne niet verlaten.  Regelmatig was er een oefening met alarm en dan moesten ze onmiddellijk uitrukken, dit in volledige gevechtuitrusting (gevechtskledij, helm, wapen, gasmasker,...).  We zagen ze hals overkop in de vrachtwagens springen en met bekwame spoed vertrekken, want ze werden door de Amerikanen gechronometreerd.   Tussen de alarmperiodes door vulden ze de tijd met dril en sport, dit altijd rond de twee barakken.
De grijze en de kleine majoor van de 4de Mat heb ik niet gekend, dat moet niet van mijn tijd geweest zijn.  In onze tijd was Majoor Vankeirsbilck de Cie overste, een fijne man met het hart op de juiste plaats.