SeniorenNet

Hallo,wie weet er nog iets van die voedsel vergifteng november 66 in het opleidings centrum voor ttr troepen in mechelen.
Ik dacht dat het op 11 nov was,met het defile.
Ze hebben dat dan op tv gezegd,alle vlamingen hadden ervan,en de waalse compagnie niks,,2 dagen in bed gelegen,,ziek ziek man ,was niet te doen.
Nog iemand die daar iets van weet??

'k Heb in 1968 gedurende 3 maanden opleiding gekregen in de Baron Michel, als TTR. Dus even later dan jij en het verbaasd me niet dat de Walen gespaard bleven van die voedselvergiftiging ! Tijdens mijn opleiding was er nog het tumult rond "Leuven Vlaams !" en meerdere keren was er verbaal geweld tussen Walen en Vlamingen. Als flamingant heb ik dan ook 56 dagen ballen gekregen op die 3 maanden opleiding.
( na mijn mutatie naar het 5 de Genie in Burcht was ik een voorbeeldig milicien)! De Walen waren het snelst in Morse en onze oversten konden dit niet kroppen en daarom kreeg ik een speciale cursus om de achterstand in te halen ( in plaats van mijn corvée ).
Het is me uiteindelijk gelukt om de Walen te verslaan en er was een formidabele orgie achteraf om dit te vieren. Het resultaat...een ware veldslag tussen Vlamingen en Walen en alle Vlaamse kamerverantwoordelijken in het cachot (waaronder ondergetekende).
Een mooie tijd...die dienstplicht, je vergeet de ellende en je denkt steeds terug aan de goeie dagen.

Dag fernadel,ja dat was een jaarje later he '.
ik denk wel dat ik nog iets zal horen van toen,want dat was toch iets speciaal dan,bijna alle vlamingen doodziek,overgeven,diaree,en nochtans was het eten in mechelen niet slecht,het was wel sclecht in westhoven.
Ik lees dat hier wel graag ,was toch iets speciaal in ons leven ,.ZEG fernadel staat die kazerne daar nog in mechelen??

Hoi Redfox,
De kazerne is afgebroken en er staat nu het enorm grote centrum van TELENET en men is er nog een complex aan 't bouwen. De parking van Telenet mag gebruikt worden door KV Mechelen en de buurtbewoners protesteren geweldig wegens overlast. Slechts een monument ( een poort) staat er als aandenken en een der torentje ( waar het cachot was) herrinnert aan de kazerne. Mijns inziens kon men die gebouwen gerust mits een beetje restauratie gebruikt hebben als opvangst voor asielzoekers of als uitbreiding van de gevangenis.
Zo'n gebouw als Telenet plaatst men toch beter aan een autostrade of industriezone en je staat dan ook regelmatig in de file of opstropping aan de Liersesteenweg of aan de ring. Die politici lopen met ooglappen !
Groetjes CUlater!

Hoi,

ik was in Mechelen in '67.
Ik heb mij daar goed geamuseerd, alleen had ik soms problemen met een milicien die zo'n beetje verantwoordelijkheid had in de refter, tot ik hem tijdens een weekend eens tegenkwam in een café ergens in de kempen.
Ik was ineens zijn beste vriend.
't Was er wel warm tijdens mijn opleiding, maar ik was er toch zeker niet tegen mijn goesting hoor.
Ik herinner mij ook nog een adjudant die daar drill gaf, een rosse met zijn rug vol lidtekens. Hij had nog in Korea gevochten en daar hebben ze naar het schijnt hem eens voor dood opgeraapt na een gevecht.
Mischien zegt jullie dat nog iets. Een mooie kazerne, spijtig dat zoiets moest verdwijnen.

groeten,
Djem

Hallo djem.
En naar waar moeste je dan ,achter je opleiding??.
Als ik mijn goed herinnerd,heb ik die rosse ook gekend.
In mechelen was het niet slecht,maar ganse dagen morse leren,drie maanden aan een stuk,mijnoren vielen haast van mijn hoofd,tut tut ut.
En nu word dat niet meer gebruikt.
het beste he 'djem

Hallo,
na mechelen moest ik naar Brasschaat-Polygoon bij het licht vliegwezen als radio-operator voor de toren van het vliegveld maar daar was geen plaats vrij, en dan hebben ze mij maar in de refter gestopt, vlak onder de bar van de onderofficieren. Met mijn collega van daarboven kwam ik zeer goed overeen. Ge moet niet vragen of ik daar altijd goed heb gegeten hé
Af en toe mochten we dan nog mee naar vliegmetingen, ook in het buitenland, waar we de nadarafsluitingen voor de toeschouwers moesten plaatsen en tijdens en na het vliegen moesten we de genodigden (officieren) van drinken voorzien en dat was zeker geen water. Daar dronken wij dus lekker van mee, dat snap je wel hé. Niet slecht bij den troep zeg ik nog altijd.

de groeten,
Djem

Hallo,

Ondanks mijn 57 jaar voel ik mij hier een "jonkske", want ik zat in de baron in december 71.
Hetgeen ik tijdens die ene maand opleiding het best geleerd heb is "wachten"
Ik zal het nooit vergeten, ik kreeg mijn oproep voor Turnhout, voor woensag 1dec. Nochthans had men mij beloofd "zo vroeg" mogelijk op te roepen.
Later heb ik vernomen dat ik ingeschreven was op een reserve lijst. Ieder jaar stelde men zo'n lijst samen waar men beroep kon op doen waar een voorziene milicien voor een bepaalde dienst wegviel, door sterfte bv.
De rest moet dus in december naar de opleiding.
Echter de dinsdag avond rond 19 uur, ik was bij mijn lief afscheid aan het nemen (nu mijn vrouw) toen mijn vader belde met volgende mededeling.
"Er zijn hier net twee gendarmen geweest met nieuwe papieren, de eerste mogen worden vernietigd"
IK vroeg mijn pa de brieven te openen want ik was toch benieuwd. en ja, in plaats van Turnhout moest ik naar Mechelen, naar de TTR.
Ik sprong zowat een gat in de lucht, want het enige wat ik wist van de Baron Michel, was dat het er goed van eten was. En dat is toch een voornaam punt voor een milicien zou ik zo denken.
Dus kwam bibi Gérard tegen de middag aan in de kazerne, papieren afgegeven en...... ze vonden nergens mijn naam. Ik hoopte al terug naar huis te mogen, maar het was van zet je daar maar en wacht. Wel, ik heb de rest daar zien passeren, met hun etenschaal want het was middag. Toen het uiteindelijk mijn beurt was, (de laatste dus) was er alleen nog wat brood over.
En dat wachten heb ik zo voor nagenoeg alles mogen doen die eerste dagen. Ik droeg een bril, en die is normaal voor iedere soldaat voorzien, niet voor mij. Een cinemakaart heb ik nooit gehad, een militair pasport pas in Duitsland.
Men deelde mij in bij de lijnleggers en ik sliep op een kamer met de mensen van de opleiding voor telex.
Bij het appel moest ik steeds bij het "wie zijn naam niet heeft gehoord kom naar voor" naar voor dus.
Bij elke aktieviteit moest de kameroverste de sleutel gaan ophalen, maar de lijnleggers hadden uiteraard nooit dezelfde aktiviteit als de telexen, dus moets ik steeds zelf de sleutel ophalen. Enz.....
Maar na enkele dagen zo op de sukkel had ik één en ander door.
1)de lijnleggers bleven maar twee maand in België voor de opleiding, de telexen 4 maand.
2)Nog steeds stond mijn naam niet op de peletonslijst van de lijnleggers
Dus.... bibi bleef voortaan staan bij de mensen van de telex en het lukte, niemand ,maar ook niemand vroeg wat ik daar kwam doen.
Ik leerde er het begin van typen en voelde me al vlug thuis bij mijn nieuw verworven peleton.
Ik had al goede hoop op 4 maand België Helaas.....
Met Kerstmis waren wij naar huis mogen gaan, maar met Nieuwjaar waren wij van dienst. Op 30 dec. moest ik naar de 11uur mis, zo noemden wij althans het rapport bij de commandant. Normaal was dat als men iets mispikkeld had, maar ik was mij van geen kwaad bewust.
Daar kreeg ik te horen dat men uiteindelijk wist waar ik naar toe moest.
en wel naar de 4 de pantser infanterie brigade. Daar wist ik dus nog niets meer mee, want bijna alle kazernes in Duitsland vallen onder die noemer.
Ik had toen wel mijn "stoutste schoenen" aangetrokken en heb de commandant gevraagd of ik toch met Nieuwjaar naar huis mocht, gezien ik wat burgerkleren betreft niet voorzien was voor een lang verblijf in Duitsland, en ja het mocht.
Op 4 jan ben ik dan alleen vertrokken met kitbag en pissertje op de muts, met de DVT naar Duitsland, Naar de Cie HK in Soest, want dat stond op mijn marsbevel.
En geluk dat ik weer had het had geen naam, de enige die ook richting Soest gingen, en die ik gevonden had, waren mannen die hun laatste maand deden, ik zat dus goed met mijn pissertje.
Toch was ik blij want Soest kende ik, de broer van mijn lief tevens mijn goede vriend bij de scouts en de scoutsharmonie zat daar zijn laatste maand te verslijten, en wij waren er voor een week geweest in juli.
Eenmaal uit het station van Soest, stromde iedereen naar de tientallen klaarstaande bussen, en tegen dat ik het goed besefte stond ik er nog alleen, niet wetend waarheen.
Maar er stonden nog MP's en die voerden mij naar.... kazerne Adam, het kazerne waar zeg maar mijn schoonbroer ool
lag.
Eenmaal op de kamer vroeg men uiteraard vanwaar ik was, en toen ze hoorden dat ik van Brugge kwam Zei iedereen in koor "gij zult hier goed zijn, want de peletonscommandant is ook van Brugge.
Vanaf die dag verliep mijn dienst als een soort voortzetting van de scouts, ik heb er mij 11 maand ferm geamuseerd
Groetjes Gérard

hallo gerd49.
Enwel dat is nu eens iets speciaal,wat jii heb meegemaakt,ja in het leger vroeger kon er van alles gebeuren.
in duitsland was mijne chef van brugge,ik was er ook welkom als west vlaming.ik had een goed leven in het leger.
was een mooie tijd,dat denk ik er toch over.
het beste

Hallo,ik ben ook in baron Michel geweest vanaf december 1966 en heb van die voedselvergiftiging eigenlijk niets meer gehoord. Ik ben daarna naar Dellbruck gegaan,vanaf eind februari tot eind november. Ik herinner mij de rosse adjudant ook nog,hij had een bajonetsteek in zijn rechterzijde,opgelopen in Korea,vertelde men. Ik weet nog dat we s'morgens bij de driloefeningen aan 1 kant van de plein stonden en de walen aan de andere kant en dan was het tegen mekaar op voor het beste. Het eten viel best mee vond ik,alleszins veel beter dan in Duitsland want daar was het schandalig slecht, s'morgens werd een korf binnengebracht met brood en daar sprongen gegarandeerd een paar families muizen uit als die werden geopend. Achteraf beschouwd toch een fijne tijd alhoewel we ganse dagen moesten mazouteren om het rollend materiaal een beetje toonbaar te maken maar de vriendschap maakte veel goed.Ik ben een paar jaar geleden nog eens gaan kijken in Mechelen maar daar bleef inderdaad niet veel meer over van de kazerne.Groeten

ik ben van mei '66 tot eind juli '66 in de Baron Michel kazerne geweest.
Normaal moest ik mijn opleiding hebben in de Dossin kazerne te Mechelen, maar wegens hersenvliesontsteking werden wij verplaatst naar de Baron Michel. Op dat ogenblik was er absoluut geen sprake van voedselvergiftiging.
Groetjes Noël

hallo noel,beetje verstrooid,in juli kunnen ze nog niks weten dat er in november een voedsel vergifteging op komst is ,en dat was ook maar een dag he 'ja ,we worden oud he en soms verstrooid,dat kan gebeuren groetjes etienne

Ik was in Mechelen van aug.56 tot eind november1956.Wel djem ik heb die fameuze rosse adjudant met zijn littekens ook gekend. Toen was hij echter nog korporaal. In Mechelen heb ik wel een fameus probleem gehad. Gedurende mijn opleiding ben ik niet aan een geweer geraakt.
Grote hilariteit gewaarborgd wanneer ik telkenmale zonder "wapen" op de vlaggegroet verscheen. Telkenmale werd ik weggestuurd en was ik verplicht een wapen te gaan "lenen" in een van de kamers.
Mij is vooral bijgebleven dat bij de meeste onderofficieren die instonden voor de driloefeningen "er ne sierieuze hoek af was"

Ik was in Mechelen van aug.56 tot eind november1956.Wel djem ik heb die fameuze rosse adjudant met zijn littekens ook gekend. Toen was hij echter nog korporaal. In Mechelen heb ik wel een fameus probleem gehad. Gedurende mijn opleiding ben ik niet aan een geweer geraakt.
Grote hilariteit gewaarborgd wanneer ik telkenmale zonder "wapen" op de vlaggegroet verscheen. Telkenmale werd ik weggestuurd en was ik verplicht een wapen te gaan "lenen" in een van de kamers.
Mij is vooral bijgebleven dat bij de meeste onderofficieren die instonden voor de driloefeningen "er ne sierieuze hoek af was"

Ik was bij de TTR in Baron Michel van 1 december 1966 tot maart 67. Daarna naar Siegen.
Wij waren diegenen die gestaakt hebben in februari. Normaal was er voor ons een afscheidsfeest voorzien in Mechelen. Maar doordat de Walen voor de een of andere reden gestraft waren, mochten de Vlamingen ook niet feesten. Vandaar die "staking". In feite was het een eetstaking. Wij gingen naar de refter, bleven voor ons bord staan en klopten een tiental minuten met ons eetgerei op tafel. Daarna vertrokken we terug naar buiten. Van de compagniecommandant mochten we 's avonds dan toch buiten feesten. Die is tenandere later op het matje geroepen geweest door de fransgezinde kolonel.
's Anderendaags was er in heel de kazerne geen enkele krant te verkrijgen. Het nieuws stond er namelijk in.