1953 vogelsang

Heb drie maal in Vogelsang een kamp meegemaakt.
Op de fotos ziet ge de drie meren waar we onze voertuigen
lieten afspuiten door de brandweer.
De sigfriedlinie lag op de weg tussen vogelsang en Aachen.
Dat vernielde dorp lag in de nabijheid van de barrakken.
Mijne "F 6" was volgeladen met 3 ton springstoffen, genoeg
om een ganse stad plat te leggen.

Zelf was ik dertien jaar in Vogelsang gestationeerd en heb de webmaster van http://www.kamp-vogelsang.be/ geholpen.
Neem eens kontakt op met die site, ik denk wel dat de webmaster geinteressseerd is om uw beelden te gebruiken, waarschijnlijk is het zelfs mogelijk vergelijkende beelden "toen en nu" tte maken.
Voor de beelden van de Siegfriedline zal dat niet eenvoudig zijn, in de loop der tijden is deze Westwal zoals de Duitsers hem noemden gedeeltelijk verdwenen of overwoekerd.
Het beeld linksboven moet opgenomen zijn in de kwartieren Leie of Yser, deze bevonden zich op het huidige Walberhof en werden later verplaatst binnen het kamp en omgedoopt in Kwartier de Schelde.
De drie meren op het beeld linksonder is zijn er eigenlijk maar een, het stuwmeer van de rivier Urft, deze slingert zich van rechts naar links en als ge goed oplet ziet ge boven het linker "derde" meer nog een vierde liggen, dat is de laatste meander, hier achter is de stuwdam, waarschijnlijk is deze op de originele foto zichtbaar.
Het beeld van het "spookdorp" Wollseifen moet genomen zijn juist voor het binnerijden van het dorp, aan de vorm van de weg te zien moet de kerk die er vandaag nog staat zich juist links buiten het beeld bevinden, het voertuig rechts in beeld is een Dodge 3/4 ton, een lichte vrachtwagen dertijds in gebruik en later vervangen door de Unimog.

Hallo 105,
Toen ik nog in het 14 e linie" lag"dat gekaserneerd was in kazerne "la chartreuse" te Luik ben ik voor de eerste maal naar vogelsang geweest.
't Was in de winter van 1953 met een halve meter sneeuw, en moesten alle materiaal en autos op de trein laden tot Gmund, vandaar de berg over met zijn 13 bochten langs de ene kant en 12 langs de andere.
De barakken waren links van de baan en rechts lag er een betonbaan naar de blokken waar het hospitaal en de kazerne van de M P was.
In de barakken stond er een grote kachel maar we hadden geen hout of kolen, als rantsoen kregen we die dag een halve kilo echte boter, een half brood een doosje paté een een doos sardienen.die boter was veel te veel en geloof mij ze brande goed in onze kachel.
In die tijd bolde ik met een ford jeep, zonder deuren of vensters en kreeg de opdracht naar de statie van Aachen te rijden en dat op een
baan met sneeuw tot wielhoogte, ik was goed gekleed maar die officieren die ik moest ophalen waren echt bevroren eer we terug in vogesang waren. spijtig ik moet stoppen mijn werderhelft is al aan 't aandringen dat we weg moeten saluuuuuuuuut tot nog nekie

Dat klopt dus, de kwartieren Leie en Yser lagen links van de ban als ge vvvan Gemund komt, de betonnen baan rechts naar de infermerie en de MP was is de eigenlijke hoofdingang geworden.
De door u beschreven bochten zijn nog altijd aanwezig maar de laatste tien a twaalf jaar zijn de wintrs niet meer zoals vroeger.
In de begin jaren 80 heb ik meerdere male op oefening geweesd mett Leopard's, en geloof me vrij, we reden er ook regelmatig mee vast in de sneeuw.
Tot halfweg de jaren 90 was het de gewoonte om langs de banen vier meter hoge palen te plaatsen zodat de sneeuwruimingsdienst de randen van de weg kon zien boven de sneeuwwallen, tegenwoordig is men al tevreden als er zes weken dertig centimeter sneeuw ligt, dat vanwege het skien.