De overheid en de gemeenten wedijveren met elkaar om onze leefwereld weer leefbaar te maken,
zo groen en ecologisch mogelijk. Veel van deze maatregelen zijn van toepassing voor jonge
standaard mensen maar maken het leven voor ouderen er niet gemakkelijker op.
Hier volgen enkele voorbeelden:
Het grof huisafval moet tegenwoordig naar een container gebracht worden. Zoiets kan je alleen maar met de wagen doen. Wat moeten alleenstaande mensen doen die over geen wagen beschikken? Hetzelfde geldt voor het wegbrengen van glasafval naar een container die niet altijd vlak bij de woning te vinden is. Het glasafval zelf weegt heel zwaar en is voor oude mensen niet vanzelf sprekend.
Vroeger konden oude mensen die nieuwe kleren wilde kopen met een wagen naar een winkel gebracht worden van hun keuze. Tegenwoordig sinds vele stadscentra auto vrij gemaakt kan dat niet meer. Een typisch voorbeeld is de stad Halle.
Ik ken iemand die in Genval woont. Daar hebben ze iets geniaals bedacht . Huisvuilzakken werden
afgeschaft. Iedere bewoner kreeg een soort container op wieltjes waar het huisvuil moet in gebracht worden.
Deze moet dan op de dagen van ophaling buiten geplaatst worden. Voor mensen die een eigen huis bewonen
gaat dat nog, maar wat moeten mensen doen die op een appartement op een bovenverdieping wonen, vooral
als het gaat om ouderen en dikwijls alleen staande ouderen en dikwijls geen plaats hebben om die
container te plaatsen? Bovendien stinkt zo'n container.
Postbussen zijn zeldzaam geworden en bankkantoren verdwijnen ook hoe langer hoe meer uit het straatbeeld.
Mijn vriendin uit Genval (die geen PC heeft of smartphone heeft), moet om een overschrijving te verrichten
de bus nemen om naar een bank te gaan.
Al die soorten verbeteringen worden bedacht door groene mannetjes die de steden weer leefbaar
willen maken. Leefbaar, ja, voor jongeren maar niet voor ouderen.
