SeniorenNet

Hallo, ik vraag mij af of mijn schildklier te traag kan werken tijdens de hormoontherapie Arimidex (5-jaarlijkse behandeling na borstkanker) of dit een gevolg kan zijn van de bestralingen. Volgend jaar mag ik stoppen met de hormonen, zou mijn schilklier dan terug kunnen herstellen? Momenteel neem ik medicatie 75 gram thyrax per dag voor de schildklier, ik ben al een hele tijd aan het sukkelen, het wordt er niet beter op. Ben soms gewoon te moe om er bij de dokter terug over te beginnen, verder dan mijn kerktoren durf ik niet gaan, doe ik dit wel dan kan ik bij een inzinking geen rust nemen en dat is vechten en de dag erna voel ik dat nog, dan moet ik terug mijn batterijen opladen. De hormoontherapie Arimidex heeft ook veel bijwerkingen, de dokter zegt dat ik mij zeker beter zal voelen na het stoppen? Zijn er hier vrouwen die gestopt zijn en mij er iets over kunnen zeggen hoe zij dit hebben ervaren?

Ondertussen een kleine maand verder, het betert er niet op, ik ga maandag of dinsdag terug bij de huisdokter om raad. Ik denk dat de laatste loodjes zwaar zullen zijn... De schildklierhormonen zijn nu opgedreven maar toch voel ik mij niet beter, het duurt uren en uren vooraleer ik een beetje energie heb. Zijn hier geen vrouwen die gestopt zijn met Arimidex en hoe heb je dit ervaren?

Meerkat,

Je mag dat niet veranderen.

http://www.apotheek.nl/Medische_informa ... 4&rId=2335

Anastrozol is een aromatase-remmer. Het vermindert de hoeveelheid oestrogeenhormoon in de eierstokken, vetweefsel, lever en in borstkankergezwellen. Artsen schrijven anastrozol voor bij een bepaald type borstkanker, namelijk die gevoelig is voor hormonen.

Bij borstkanker vermindert anastrozol de aanmaak van het vrouwelijke oestrogeenhormoon. Het remt daardoor de groei van de tumor en voorkomt dat er opnieuw borstkanker ontstaat. Na 5 jaar behandeling met anastrozol is het aantal teruggekeerde borstkankertumoren met de helft verminderd. Ook is de kans op kanker in de andere borst verminderd.

Lees dat eens op die website.

* * * * *

Schildklierhormoon Thyrax.

Momenteel neem ik medicatie 75 gram thyrax per dag voor de schildklier.

Dat kan niet, dat is
75 microgram = 75 µgram = 75 µg =0,000.075 gram.
1 gram = 1000 milligram = 1.000.000 microgram (µg afgekort).
Schildklier toestand moet elk jaar onderzocht worden om eventueel de dosis aan te passen. (Bloedonderzoek via de huisdokter).

Jij hebt dus een hypothyreoïdie (schildklier werkt te traag, er is niet genoeg schildklierhormoon in het bloed, alles werkt trager ...). Het omgekeerde is
hyperthyreoïdie (teveel schildklier hormoon).

Men mag de voorgeschreven dosis niet veranderden zonder medische toestemming. Door de dosis te verhogen kan men een hyperthyreoïdie krijgen (hart werkt te snel, vermageren, zenuwachtigheid ...) en als men te ver gaat werkt de eigen schildklier niet meer (dat ziet de dokter in de bloedanalyse).

* * * * *

Mijn vrouw is in de dezelfde situatie.
Dat is, 18 jaren, fluctuerende hyperthyreoïdie (150 µg schildklier hormoon , 2 µg per kilo lichaamsgewicht) sedert 1995. Ze heeft, in de jaren 90, 5 jaren, teleonthaal schildklier gedaan.
En in 2014 (juni en september) borstkanker operaties, ze is nog altijd herstellend (rust 16 tot 18 uren per dag, vermoeidheid is hoger dan ervoor), en dus ook 5 jaren Arimidex.
Ze neemt geen hogere dosis in schildklierhormonen.

Bedankt voor de duidelijke uitleg, nu weet ik het tenminste. Mijn huisdokter geeft soms een dubbele uitleg en stelt me gerust en ik blijf me maar slecht voelen. Begin januari moet ik voor bloedcontrole naar de huisarts, de bloedwaarden zullen dan wel aantonen hoe mijn schildklier nu werkt (bedankt voor de rechtzetting naar 75 microgram en niet gram) en in mei kan ik stoppen met de Arimidex, ik zal dan zeker mijn ervaringen hier neerschrijven want er is weinig info terug te vinden hoe het is na de vijfjaarlijkse behandeling met hormonen, hoe het zal zijn met de vermoeidheid, opgewektheid, pijnlijke spieren, levenslust en de kriebels in de buik, ook de haaruitval niet vergeten en warmteopwellingen.
Vriendelijke groetjes en een mooi 2015!

Het is een tijdje geleden, dus de hormonenkuur is afgelopen en alles is goed. Geen pillen meer, gezond leven en dit hopelijk nog voor vele jaren. De schildklier, daar neem ik nog steeds medicatie voor want die zal niet meer herstellen. De vermoeidheid is beter, de pijnlijke spieren en de vapeurs daar kan ik mee leven, maar toch wil ik het beter want lange wandelingen maken en fietsen kan ik niet meer, ik sta helemaal in het zweet, heb het dan koud en moet een tijdje recupereren. Ik kan me ook moeilijk ontspannen en voel me psychisch zo "vlak", vroeger was ik zo niet. Ik ben nu een jaar met pensioen, misschien moet alles nog in de plooi vallen. Ik neem vitaminen, slaap genoeg, mijn bloed is onderzocht. De mensen die me kennen zeggen dat ik er altijd zo moe uitzie, veel slapen? Wat kan ik nog meer doen om er terug bovenop te komen?