SeniorenNet

Onlangs las ik in een boek dat je de dokter beter niet aanspreekt met "dokter" want zo stel je jezelf ondergeschikt aan hen.

Wij spreken ze dus sinds vandaag aan met de voornaam en ze hebben er geen probleem mee.

Of je hem of haar nu met de voornaam aanspreekt maakt geen enkel verschil : je bent en blijf van hem of haar afhankelijk voor de diagnose en de behandeling. Voor mij zou een goede vertrouwensband belangrijker zijn dan het feit dat ik hem of haar bij de voornaam mag noemen.
Hem aanspreken met zijn titel is een teken van respect. Een advocaat spreek je aan met meester, zelfs collega's spreken elkaar aan met collega of meester. Idem bij geneesheren, die spreken elkaar aan met collega.
Je zal nooit een assistent in opleiding zijn prof horen aanspreken met de voornaam.
Je komt bij een dokter voor een behandeling, je komt daar niet op de koffie.

Dat zou ik nooit doen.

Ik ben niet ondergeschikt of afhankelijk van een arts maar voor mij zou dit niet goed voelen.
Alhoewel, mijn tandarts spreek ik wel aan met de voornaam, respecteer hem zeker en bij hem voelt dat wel goed aan, hangt ook af van de persoonlijkheid van de arts.

je bent en blijf van hem of haar afhankelijk voor de diagnose en de behandeling. Voor mij zou een goede vertrouwensband belangrijker zijn dan het feit dat ik hem of haar bij de voornaam mag noemen.

Ik ben hier misschien nogal categoriek in maar wie mij aanspreekt met de voornaam ( en dokters doen dat meestal om niet te zeggen altijd ) dan spreek ik hem ook aan met de voornaam.

Sprak mijn baas mij aan op het werk met de voornaam dan gaf ik gewoon antwoord op zijn vraag zonder de aanspreektitel van MIJNHEER of DIRECTEUR.

Als ik vertrouwd ben met de dokter in kwestie, dan spreek ik hem bijvoorbeeld aan met "goedemorgen dokter Ludo".
Dat is een gulden middenweg.
Het gebruik van het woord dokter, is een vorm van respect, (wat tegenwoordig dikwijls zoek is).

Zoals gezegd wordt een advocaat ook meester genoemd in plaats van met de voornaam.

Een schoolleerkracht wordt toch ook meester of juffrouw genoemd.
Of spreken de kinderen die tegenwoordig ook aan met de voornaam?
Dat hoort toch niet.

Ik las eens dat politieagenten ongelukkig waren met hun badge op het uniform waarop hun volledige naam stond.
Sommige burgers maakten daarvan gebruik om de agenten opzettelijk aan te spreken met de voornaam.
Waardoor deze agenten zich in hun autoriteit gekrenkt voelden.

Conclusie: een beetje ouderwets respect is zeker op zijn plaats in onze samenleving.

maior domus schreef:
Waardoor deze agenten zich in hun autoriteit gekrenkt voelden.

Conclusie: een beetje ouderwets respect is zeker op zijn plaats in onze samenleving.

Daarom gaat het inderdaad! Als iedereen zich daaraan hield, zouden heel wat problemen uit de wereld zijn!

Men mag toch niet te ver gaan.

Titulatuur in België, dat staat hier..
klikken, titulatuur België

Tegen Eddy Merckx moet men zeggen:
"Hoogwelgeboren heer baron Merckx".

Tegen een advocaat zegt men nu "meester". Vroeger en schriftelijk was dat "Aan de Weledelgestrenge Heer ....".

Tegen een tandarts zou men eigenlijk "dokter" moeten noemen, want zij hebben de studies van dokter gedaan plus een jaar specialisatie.

Tegen een pastoor is het "Zeereerwaarde heer pastoor".

En zo voort.

Ik begrijp de reacties van sommigen.
Respect moet evenwel wederzijds zijn. Als een arts mij met de voornaam aanspreekt wil hij/zij dat doen om een vertrouwensband te creëren. Dat is hun uitleg. Dan vind ik het logisch dat ik hem/haar ook bij de voornaam mag aanspreken. Dat heeft vanaf dan niets met respect te maken, maar wel met vertrouwen. Overigens vind ik niet dat iemand met de voornaam aanspreken een garantie is van vertrouwelijk omgaan met mekaar en is dat niet een noodzakelijke voorwaarde.
"We" kunnen met mekaar zeer vertrouwelijk omgaan en hen aanspreken met "dokter", maar dan vind ik wel dat zij mij moeten aanspreken met mevrouw of mijnheer. Wat zijn zij in feite meer dan ik? Met de dokter heb ik in eerste instantie ook een zakelijke relatie, vermits ik hem betaal. Niet alles, maar toch. En hij mag blij zijn dat ik ziek ben.

Voor mij is de tijd al lang voorbij dat ik plat op mijn buik ga liggen voor om het even wie die maar een of andere titel heeft, zij het arts, advocaat, notaris...of ik weet maar wat. Het respect moet van hen ook uitgaan naar mij. En ik zal mij steeds afzetten tegen elke vorm van ondergeschiktheid. En ik zal beleefd blijven.!!
Het is trouwens een kwalijke gewoonte geworden dat heel wat organisaties, diensten, banken, overheid, verzekeringen enz... mij aanspreken bij mijn voornaam. Ik neem dat niet en laat hen dat ook weten. Als ze denken dat ze mij daardoor als klant kunnen binnen pikken of houden, of mij beter van dienst zijn.... dan zijn zij verkeerd.
Wat te denken ook over de ergerlijke aanspreking "Beste"? Of "Geachte". Beste wie? Beste wat? Ik heb een naam en wil daarmee aangesproken worden. Op zijn minst kan dat zijn, "Beste of geachte mevrouw... of mijnheer".
Juist u hebt gelijk er is nog weinig respect in onze samenleving. Vraag is echter, respect van wie voor wie?? En zo kan ik nog uren doorgaan....

pastoor schreef:Men mag toch niet te ver gaan.

Titulatuur in België, dat staat hier..
klikken, titulatuur België

Tegen Eddy Merckx moet men zeggen:
"Hoogwelgeboren heer baron Merckx".

Tegen een advocaat zegt men nu "meester". Vroeger en schriftelijk was dat "Aan de Weledelgestrenge Heer ....".

Tegen een tandarts zou men eigenlijk "dokter" moeten noemen, want zij hebben de studies van dokter gedaan plus een jaar specialisatie.

Tegen een pastoor is het "Zeereerwaarde heer pastoor".

En zo voort.

Dat zou pas overdreven zijn, pastoor, inderdaad!
Maar dat er wat meer respect mag zijn in onze wereld is toch overduidelijk en dat heeft niets met die (naar mijn mening tenminste) "dwaze" titulatuur niets te maken.

Grtjs

Wiana

Angel22 U moet geen uren doorgaan maar voor mij slaat U de nagel op de kop.
De tijd dat men zijn hoed afnam voor den pastoor of notaris is allang voorbij.
Wie mij aanspreekt met de voornaam spreek ik ook aan met de voornaam al is het de keizer van China die het doet al zal die naam moeilijker uit te spreken zijn.
Vraag mij zelfs af waar ze het recht hebben om familiair met mij om te gaan terwijl ik mijn respect zou moeten betuigen !

Dicksy schreef:
Vraag mij zelfs af waar ze het recht hebben om familiair met mij om te gaan terwijl ik mijn respect zou moeten betuigen !

U wil dus ook gerespecteerd worden? Logisch: ieder mens, elk levend wezen verdient respect.
Hoe dat ingevuld wordt, verschilt van cultuur tot cultuur natuurlijk.
Het gaat erom dat iedereen zich aanpast aan "de wereld" waarin hij/zij leeft.

Dat het in onze tijd goed fout begint te gaan, is toch overduidelijk! Wie durft nog met open deuren slapen gaan? En wat met vandalisme-omwille-van-de-kick? Het martelen van paarden, vergiftigen van huisdieren, het zich ergeren aan spelende kinderen...?
Ook dit heeft met respect te maken!

Wanneer je kan zien dat we met z’n allen in eerste instantie gewoon ‘mens’ zijn dan dienen we vroegere gewoonten met een kritischer oog te bekijken en herbekijken.
We hebben een ‘naam’ gekregen om ons bekend te maken.
Persoonlijk laat ik de idee - om iemand aan te spreken met een titel - heel graag los precies omdat de mens achter de mens mij meer boeit dan een titel.

Waarom is aanspreken met een titel meer respectvol?
Een titel is een kwalificatie, niet meer dan dat.
Wat ben ik blij dat meneer de vuilnisman wekelijks het huisvuil komt ophalen, dat mevrouw de poetsvrouw het huis weer netjes krijgt, meneer de postbode dagelijks langskomt, meneer de loodgieter de verstopping ongedaan kan maken …

Zo heeft ieder mens zijn kwaliteiten.
Wanneer we mensen in een rangorde gaan plaatsen dan is het uitgangspunt onderliggend iemand macht geven terwijl het gewoon deze persoon zijn bekwaamheid is, zijn talent waardoor hij/zij dit beroep uitoefent.
De vertrouwensband tussen enerzijds een arts en een klant moet eruit bestaan dat de arts zijn werk volgens de regels van de kunst doet.
Ik noem het bewust geen patiënt omdat dit een afhankelijkheidspositie inhoudt waar de reguliere heel sterk in is.
Door een vertrouwensband te creëren geef je de klant het inzicht, de tools en de verantwoordelijk voor zijn eigen lichaam zodat zijn zelfgenezend vermogen zijn werk kan doen.

angel22 schreef:
"We" kunnen met mekaar zeer vertrouwelijk omgaan en hen aanspreken met "dokter", maar dan vind ik wel dat zij mij moeten aanspreken met mevrouw of mijnheer. Wat zijn zij in feite meer dan ik? Met de dokter heb ik in eerste instantie ook een zakelijke relatie, vermits [/b]ik[/b] hem betaal. Niet alles, maar toch. En hij mag blij zijn dat ik ziek ben.

Voor mij is de tijd al lang voorbij dat ik plat op mijn buik ga liggen voor om het even wie die maar een of andere titel heeft, zij het arts, advocaat, notaris...of ik weet maar wat. Het respect moet van hen ook uitgaan naar mij. En ik zal mij steeds afzetten tegen elke vorm van ondergeschiktheid. En ik zal beleefd blijven.!!

angel22 schreef: Juist u hebt gelijk er is nog weinig respect in onze samenleving. Vraag is echter, respect van wie voor wie?? En zo kan ik nog uren doorgaan....

Lees ik hier nu niet onderliggend frustratie? Een chronische ziekte?
Ik vind … zij moeten … wat zijn zij meer dan ik … niet meer plat op mijn buik voor om het even wie … ik zal mij steeds afzetten … ergerlijke aanspreking … Vraag is echter, respect van wie voor wie?? En zo kan ik nog uren doorgaan....

Mindfulness kan je hier van dienst zijn, het is een kwestie van meesterschap krijgen over onze aandacht. Dan wordt het meer en meer een reis naar binnen, zodat de buitenwereld en binnenwereld in elkaar overvloeien, en het onderscheid vervaagt.

In de volksmond betekent respecteren ‘eerbied betonen’. Maar de oorspronkelijke vertaling uit het Latijn is ‘omkijken naar’ en ‘rekening houden met’.
We willen dat mensen rekening houden met ons. Geloof me, als je rekening houdt met elkaar, dan zal de eindafrekening een stuk positiever uitvallen.

Een uitgelezen manier om een goede relatie met anderen op te bouwen is door te invest-EREN, te accept-EREN, te respect-EREN, te waard-EREN en te stimul-EREN.

Ik noem het bewust geen patiënt omdat dit een afhankelijkheidspositie inhoudt waar de reguliere heel sterk in is.
Door een vertrouwensband te creëren geef je de klant het inzicht, de tools en de verantwoordelijk voor zijn eigen lichaam zodat zijn zelfgenezend vermogen zijn werk kan doen.

Daarom dat het ook normaal is dat een ' patiënt ' zijn arts ook met de voornaam kan noemen tijdens het bezoek in het dokterskabinet of thuis. Dit is niet iets wat respectloos zou zijn maar versterkt vertrouwensband patiënt --> arts en hier doet inderdaad, zoals U schrijft, de patiënt het meeste voordeel bij.

Mijn tandarts noemt mij "meisje", de chirurg zegt "jong", ik vind dat wel prettig.
Tegen de chirurg zeg ik "dokter", tegen de huisarts ook, tandarts zeg ik zijn voornaam.
De huisarts spreekt mij aan met mevrouw .........!
Ik respecteer die mensen en zolang ik mij gerespecteerd voel is alles in orde.

Inderdaad Wiana, alles draait om respect voor elkaar, voor dieren enz.
Wat blijft er nog van over? In Nederland hebben ze een onthoofde hond gevonden. Er is blijkbaar een bepaald verwerpelijk gedrag dat volgers heeft, bah en nog eens bah!

Hoe vaak lees ik hier het woord "respect". Mensen vergeten vaak dat wanneer ze graag gerespecteerd worden, ze ook hun medemens mogen respecteren. Dan is e geenenkel probleem. en moet ook geen problemen zoeken waar er geen zijn.