Wij zijn God.
Er was eens......
een tijd dat de mens God in zichzelf zocht. De mensen die God in zichzelf zochten, trachtten door eigen verworven inzichten op een juiste manier te leven.
Maar dat was niet naar de zin van de boze kerkvader, die een verhaaltje bedacht voor alle volwassenen die hij onder zijn macht wou krijgen.
Die boze kerkvader, kwam op de idee om de mensen het sprookje te vertellen van een externe godheid, hoog boven in de hemel, die almachtig en alwetend was, en die bovendien zijn enig geboren zoon, Jezus christus naar de aarde zond, om alle domme, zondige, zwakke en verdorven mensen te redden van een zekere ondergang. Die ondergang bestond uit "eeuwige verdoemenis in een hel". Bovendien, zo zei de kerkvader tegen de destijds ongeletterde en onwetende menigte, was enkel en alleen de "bisschop" in staat om door de mond van God te spreken, want hij alleen stond in verbinding met God de Vader en zijn Zoon.
De symboliek van de evangeliën werd verdraaid en de symboliek ervan werd al te letterlijk weergegeven. Het is zo, dat enkel als je de diepere betekenis achter de symboliek van de evangeliën ziet, dat je in staat bent om juist te interpreteren. Echter : om achter de juiste betekenis van de symboliek te komen, dien je God in jezelf te zoeken, dien je je te laten leiden door je Zelf, niet door een of andere externe godheid en diens zoon. Op die manier misleidde de boze kerkvader de mensen, door hun aandacht naar buiten te leiden in plaats van naar hun binnenste. Enkel door je aandacht naar binnen (je zelf) te richten, ben je op de duur in staat om de echte betekenis van de evangeliën te doorzien.
God zoek je dus door middel van jezelf en in jezelf.
Jij bent de weg, jij bent het leven, jij bent God.
vriendelijke groet
André_x · 19 feb 2012, 18:18
Het woordje GOD betekent voor mij Al het Leven in de Schepping en zo ook wij. Wij zijn God, de natuur is God, de Ruimte in ons en boven ons is God en nu de vraag van één miljoen: waar kwam die GOD nu vandaan?
Sommigen zeggen dat de schepping toeval is. De kwantummechanica heeft bewezen dat toeval niet bestaat. Wat nu?
Wat voor mij duidelijk is, is dat GOD of hoe men het ook wil noemen ergens vandaan is gekomen. GOD berust dan ook niet in toeval en zo ook was de schepping er niet in één keer. Er zit een evolutie in en evolutie eveneens berust ook niet op toeval.
Waar ik vanuit ga en voor mij heel éénvoudig is, is dat GOD uit een Bron vandaan moet gekomen zijn en deze Bron kan niet niets zijn! Het is waanzinnig om nog te denken, indien men zich alleen al richt op de astronomie, dat de planeten & sterren in de Ruimte komen uit een toevallig niets. De schoonheid die het natuurlijke leven uitstraalt, net zoals een mooi eerlijk en oprecht mens ook deze schoonheid kan uitstralen, is werkelijk en kan niet niets zijn of anders ontken je je eigen schoonheid en dan is dit ook alweer te begrijpen maar is dat dan ook logisch? Jezelf ontkennen?
Nee, ik durf in mijn eigen Zelf te kijken en tot de conclusie te komen dat daar schoonheid aanwezig wil zijn. Deze schoonheid is geen toeval want toeval bestaat immer niet. Dus waar komt deze schoonheid vanaf? Uit een Bron dat niets is en kan zijn? Och, kom uit deze waanzin van denken en durf jezelf eens open te bevoelen en durf dan nog eens tegen jezelf te zeggen dat je lelijk bent. Ontken je eigen Bron en je zegt tegen jezelf dat je onwaardig zijt om te leven maar kan dat? Wie wil er zo denken?
Nee, ik kan onmogelijk in de onlogica geloven dat de Bron waar GOD uit voort is gekomen niets is en lelijk wil zijn. Deze Bron moet een graad van intelligentie bezitten want kan domheid, leegheid Schoonheid scheppen?
Zelfs iedere nuchtere wetenschapper moet de schoonheid bekennen die de wetenschap in zich draagt want niet alles van de wetenschap is gezwam in de ruimte. Alleen al hoe we vanuit de kwantumwetenschap kunnen zien hoe alles om ons heen trilt van energie, van leven moet de intelligente schoonheid ervan willen inzien en dat dit onmogelijk kan berusten op toevalligheden.
De wereld van atomen, protonen, elektronen, kwarks, muons,... is een spelende dans van licht & energie die berust op logische wetmatigheden.
Als het allemaal werkelijk zo zou zijn dat het leven één toevallig geroer in één grote chaotische soep wil zijn waarin er dan ook geen orde kan bestaan, zou dan werkelijk het natuurlijke leven om ons heen en in de kosmos zo verfijnd mooi kunnen zijn?
De enige chaos die ik kan zien is te vinden in het denkend intellect van de mens die denkt te weten terwijl het denken op zich geen weten kan zijn. Op zen best kan het denken wijzen naar de werkelijkheid, naar de waarheid en daarin moet dan éénheid in te bevoelen zijn want net zoals de Macro-kosmos de Micro-kosmos heeft geschapen betuigt dit van een bewijs van een intelligente éénheid. Een éénheid die bestaat uit oneindige deeltje van licht, energie,... en die een logische samenhang kent door middel van natuurlijke wetmatigheden.
Wanneer de mens zijn eigen natuurlijkheid van Schoonheid in zijn eigen gaat leren kennen en steeds meer mensen komen tot deze ontdekking, dan zal de uiterlijke chaos kunnen veranderen in een éénheidstoestand van ongekende Schoonheid. Dit is een onvermijdelijk gegeven want evolutie is een duidelijk feit en ieder mens wil in de Kern hetzelfde. Dus ligt het logisch vast dat er van omlaag gaan geen sprake kan zijn of anders ligt de evolutie te apegapen en dat kan immers niet.
Over schoonheid gesproken en waar wij uit ontstaan zijn -De GODdelijke Macro-kosmos -
-> Macro-Kosmos
-> Macro-Kosmos
Durf nog eens te zeggen dat je lelijk bent
Sommigen zeggen dat de schepping toeval is. De kwantummechanica heeft bewezen dat toeval niet bestaat. Wat nu?
Wat voor mij duidelijk is, is dat GOD of hoe men het ook wil noemen ergens vandaan is gekomen. GOD berust dan ook niet in toeval en zo ook was de schepping er niet in één keer. Er zit een evolutie in en evolutie eveneens berust ook niet op toeval.
Waar ik vanuit ga en voor mij heel éénvoudig is, is dat GOD uit een Bron vandaan moet gekomen zijn en deze Bron kan niet niets zijn! Het is waanzinnig om nog te denken, indien men zich alleen al richt op de astronomie, dat de planeten & sterren in de Ruimte komen uit een toevallig niets. De schoonheid die het natuurlijke leven uitstraalt, net zoals een mooi eerlijk en oprecht mens ook deze schoonheid kan uitstralen, is werkelijk en kan niet niets zijn of anders ontken je je eigen schoonheid en dan is dit ook alweer te begrijpen maar is dat dan ook logisch? Jezelf ontkennen?
Nee, ik durf in mijn eigen Zelf te kijken en tot de conclusie te komen dat daar schoonheid aanwezig wil zijn. Deze schoonheid is geen toeval want toeval bestaat immer niet. Dus waar komt deze schoonheid vanaf? Uit een Bron dat niets is en kan zijn? Och, kom uit deze waanzin van denken en durf jezelf eens open te bevoelen en durf dan nog eens tegen jezelf te zeggen dat je lelijk bent. Ontken je eigen Bron en je zegt tegen jezelf dat je onwaardig zijt om te leven maar kan dat? Wie wil er zo denken?
Nee, ik kan onmogelijk in de onlogica geloven dat de Bron waar GOD uit voort is gekomen niets is en lelijk wil zijn. Deze Bron moet een graad van intelligentie bezitten want kan domheid, leegheid Schoonheid scheppen?
Zelfs iedere nuchtere wetenschapper moet de schoonheid bekennen die de wetenschap in zich draagt want niet alles van de wetenschap is gezwam in de ruimte. Alleen al hoe we vanuit de kwantumwetenschap kunnen zien hoe alles om ons heen trilt van energie, van leven moet de intelligente schoonheid ervan willen inzien en dat dit onmogelijk kan berusten op toevalligheden.
De wereld van atomen, protonen, elektronen, kwarks, muons,... is een spelende dans van licht & energie die berust op logische wetmatigheden.
Als het allemaal werkelijk zo zou zijn dat het leven één toevallig geroer in één grote chaotische soep wil zijn waarin er dan ook geen orde kan bestaan, zou dan werkelijk het natuurlijke leven om ons heen en in de kosmos zo verfijnd mooi kunnen zijn?
De enige chaos die ik kan zien is te vinden in het denkend intellect van de mens die denkt te weten terwijl het denken op zich geen weten kan zijn. Op zen best kan het denken wijzen naar de werkelijkheid, naar de waarheid en daarin moet dan éénheid in te bevoelen zijn want net zoals de Macro-kosmos de Micro-kosmos heeft geschapen betuigt dit van een bewijs van een intelligente éénheid. Een éénheid die bestaat uit oneindige deeltje van licht, energie,... en die een logische samenhang kent door middel van natuurlijke wetmatigheden.
Wanneer de mens zijn eigen natuurlijkheid van Schoonheid in zijn eigen gaat leren kennen en steeds meer mensen komen tot deze ontdekking, dan zal de uiterlijke chaos kunnen veranderen in een éénheidstoestand van ongekende Schoonheid. Dit is een onvermijdelijk gegeven want evolutie is een duidelijk feit en ieder mens wil in de Kern hetzelfde. Dus ligt het logisch vast dat er van omlaag gaan geen sprake kan zijn of anders ligt de evolutie te apegapen en dat kan immers niet.
Over schoonheid gesproken en waar wij uit ontstaan zijn -De GODdelijke Macro-kosmos -
-> Macro-Kosmos
-> Macro-Kosmos
Durf nog eens te zeggen dat je lelijk bent
