(Artificiele) Intelligentie

Tussen wetenschappers, filosofen inbegrepen, zijn er grote meningsverschillen over (de mogelijkheid van) artificiele intelligentie. De discussie erover heeft mogelijk ook grote gevolgen over de visie op 'gewone' intelligentie.
Een denkrichting zegt dat er sprake is van artificiele intelligemtie als een machine de Turing-test doorstaat. Die test is ontworpen door de betreurde Alan Turing en is geniaal in zijn eenvoud: als je communiceert met een machine en je kan dat gesprek niet onderscheiden van een gesprek met een mens, dan is die machine intelligent.
Aan de andere kant heb je de aanhangers van de 'Chinese kamer', een gedachtenexperiment ontworpen door John Searl. Het idee was dat je een Chinees-onkundig persoon in een afgesloten kamer zet. Een stelletje Chinezen schrijft vragen -in het Chinees- op stukjes papier die door een spleet in de kamer gebracht worden. De persoon in de kamer heeft een lijstje met codes: als er bepaalde symbolen op een papiertje staan, moet hij een welbepaald ander stukje papier terug naar buiten steken. Nu is de vraag: als dit systeem de Turing-test doorstaat, is dit dan 'intelligent' te noemen? De persoon in de kamer kent tenslotte geen Chinees maar volgt enkel instucties op, voert een programma uit, is zelf niet 'intelligent'.
Mogelijke antwoorden zijn dat je niet enkel naar de uitvoerder van de instructies moet zien, maar naar het volledige systeem, de instructies inbegrepen.
En de hamvraag: in welke zin is ons brein intelligent? Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.
Vraag: is ons brein een Turing-machine? Een machine die continu de Turing test doorstaat?

Een beetje achtergrond:
de Chinese kamer
Turingtest

Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij.

janx schreef:

Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij. :wink:

Waarom zou er iets of iemand zijn die die instructies bepaalt of geeft?

janx schreef:

Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij.

Die vraag is volgens mij niet moeilijk te beantwoorden Janx.
We worden geboren met miljarden hersencellen die volledig openstaan om input van buitenaf te ontvangen.
En NEE, geen spookgedoe of incarnatie: wel onze eigenste wereld met alle mogelijkheden die je je maar kan voorstellen. Het begon al met je mama die je voedde. Evolutie zorgde voor de zuigreflex.
Daar kwam niks vreemds aan te pas.
De best aangepaste overleefde.
Alle verdere indrukken die je opdoet in dat verdere leven maken of kraken je, of doen je geloven dat je nooit zal sterven.
Het brein kan zichzelf dus dingen wijsmaken om het lichaam en verstand een goed gevoel te geven.

Oh ja Reini? Om ons een goed gevoel te geven? Stel dat het zo zou zijn. Als het persoonlijke brein, aan zijn eigenaar, een goed gevoel geeft, wie heeft dan het recht om dat goede gevoel te willen afnemen? Wiens brein eigent zich dan dat recht toe? Misschien heeft de persoonlijkheid van die mens dat "goede gevoel" wel nodig om verder te kunnen met zijn leven? Is het niet? En wiens brein besluit dan tot deze kille, harteloze daad om dat goede gevoel, dat het hoogstpersoonlijke brein deze mens geeft, af te breken? Is het dat brein dat slaaf is van dit enorme, opgeblazen ego dat alsmaar gelijk wil behalen en belangrijk wil zijn?

Zondervrees schreef:

janx schreef:

Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij.

Waarom zou er iets of iemand zijn die die instructies bepaalt of geeft?

Je vraagt was;

En de hamvraag: in welke zin is ons brein intelligent? Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Maar om je gerust te stellen ... er is niemand anders dan je zelf die dat bepaald, tenzij je bent overgenomen door een ander intelligentie ook dat is mogelijk.

janx schreef:[...] Maar om je gerust te stellen ... er is niemand anders dan je zelf die dat bepaald, tenzij je bent overgenomen door een ander intelligentie ook dat is mogelijk. :lol:

Maar je vraagt zelf: "Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies?". Als je blijkbaar het antwoord op die vraag kant, waarom geef je dat dan niet?

angelica schreef:Oh ja Reini? Om ons een goed gevoel te geven? Stel dat het zo zou zijn. Als het persoonlijke brein, aan zijn eigenaar, een goed gevoel geeft, wie heeft dan het recht om dat goede gevoel te willen afnemen? Wiens brein eigent zich dan dat recht toe? Misschien heeft de persoonlijkheid van die mens dat "goede gevoel" wel nodig om verder te kunnen met zijn leven? Is het niet? En wiens brein besluit dan tot deze kille, harteloze daad om dat goede gevoel, dat het hoogstpersoonlijke brein deze mens geeft, af te breken? Is het dat brein dat slaaf is van dit enorme, opgeblazen ego dat alsmaar gelijk wil behalen en belangrijk wil zijn?

Nu voelde ik me zoëven heel goed Angke.
En met jouw uitdagende antwoord zit ik weer helemaal in de put.
Jij bent het dus, dat alles afbrak.
Over dat ego heb je natuurlijk 100% gelijk.
Dat gelijk halen geeft ons immers ook weer een goed gevoel.

Janx:

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaalt of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij

De milliarden jaren evolutie hebben ons brein gevormd en de instructies tot zelfbehoud vastgelegd.Het is nutteloos het te zoeken bij een soort schepper.Goden bestaan nog altijd alleen in je verbeelding.

Clausewitz schreef:Janx:

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaalt of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij

De milliarden jaren evolutie hebben ons brein gevormd en de instructies tot zelfbehoud vastgelegd.Het is nutteloos het te zoeken bij een soort schepper.Goden bestaan nog altijd alleen in je verbeelding.

In dien aard schreef ik ook al iets Claus.
Maar blijkbaar is dat zeer moeilijk te snappen als je volkomen begeesterd bent met de idee van een vreemde entiteit die alles voor ons regelt.

Wel een zeer interessant onderwerp, ZV. Maar complex. Ik ben er al veel over tegengekomen, maar zou wel wat terug moeten opzoeken.
Artificiële intelligentie heeft alleszins veel meer invalshoeken dan je op het eerste gezicht zou denken.

Of ons brein een Turingmachine is? Voor het allergrootste deel wel, denk ik. Maar misschien is er nog een extra factor bij. Niet gemakkelijk.

angelica schreef:Als het persoonlijke brein, aan zijn eigenaar, een goed gevoel geeft, wie heeft dan het recht om dat goede gevoel te willen afnemen? Wiens brein eigent zich dan dat recht toe?

Stout brein!

janx schreef:

Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij.

Hoe??? En wat dan met die zgn 'vrije wil'?
Bepaal je dan niet zelf, welke instructies je aan dat machientje geeft???

Fazal schreef:

janx schreef:

Tenslotte is het brein ook niets anders dan een -zeer complex- machientje dat bepaalde instructies uitvoert.

Precies en niet anders. Maar nu de vraag wie, wat bepaald of geeft die instructies? Dat is de kernvraag volgens mij.

Hoe??? En wat dan met die zgn 'vrije wil'?
Bepaal je dan niet zelf, welke instructies je aan dat machientje geeft???

Goed gezien Fazal, als ge "je" vereenzelvigt met je brein.
Want er is niks anders dan dàt om ons te instrueren.