De wetenschap als misleiding.

De eminente bioloog en onverschrokken kritische denker, Rupert Sheldrake, beschrijft en onderwerpt aan kritische onderzoek, in zijn boek: "The science delusion", wat hij beschouwt als de tien geloofspunten die de meeste wetenschappers aanhangen.
Ik geef hier een opsomming van die tien punten (in mijn vertaling uit het Engels).
Let wel: dit is geen kritiek, maar een nuchtere opsomming van de vaststelling hoe hedendaagse wetenschappers werkelijk denken!

[...]Hier volgen de tien kernovertuigingen die de meeste wetenschappers als vanzelfsprekend aannemen.

1. Alles is essentieel mechanisch. Honden bvb zijn complexe mechanismes, eerder dan levende organismen met eigen doelen. Zelfs mensen zijn machines, "stuntelende robotten", in de levendige frase van Richard Dawkins, met breinen die zijn als genetisch geprogrammeerde computers.

2. Alle materie is onbewust. Ze heeft geen innerlijk leven of subjectiviteit of gezichtspunt. Zelfs menselijk bewustzijn is een illusie, geproduceerd door de materiële activiteiten van het brein.

3. De totale hoeveelheid van materie en energie is altijd dezelfde (met de uitzondering van de Big Bang toen al de materie en de energie van het universum plotseling verschenen).

4. De natuurwetten liggen vast. Zij zijn dezelfde vandaag zoals ze waren in het begin, en ze zullen dezelfde blijven voor altijd.

5. De natuur heeft geen doel en de evolutie heeft doel noch richting.

6. Alle biologische overerving is materieel, gedragen door het genetisch materiaal, DNA, en andere materiële structuren.

7. Geesten bevinden zich in het hoofd en zijn niets anders dan de activiteiten van breinen. Als je naar een boom kijkt, dan is het beeld van de boom, dat je ziet, niet 'daar buiten', waar het lijkt te zijn, maar binnenin je brein.

8. Herinneringen zijn opgeslagen als materiële sporen in het brein en worden uitgewist bij de dood.

9. Onverklaarde fenomenen als telepathie zijn illusoir.

10. Mechanische geneeskunde is de enige soort die echt werkt.


Te samen, vormen deze tien geloofspunten de filosofie of ideologie van het materialisme, waarvan de centrale aanname is dat alles in essentie materieel of fysiek is, zelfs de geest. Dit geloofssysteem werd dominant binnen de wetenschap in de late negentiende eeuw, en wordt nu als vanzelfsprekend aangenomen.
Vele wetenschappers zijn er zich niet van bewust dat het materialisme een aanname is: zij denken er simpelweg over als 'wetenschap', of als de wetenschappelijke visie op de realiteit, of het wetenschappelijk wereldbeeld.
Dit wordt hun niet feitelijk onderwezen, nog wordt hun de kans gegeven hierover te discussiëren. Zij absorberen dit door een soort intellectuele osmose.[...] ~Rupert Sheldrake: "The science delusion"

Vesselin, ik las uw posting reeds vanmorgen .
wil daarop even reageren ; de 10 punten hier opgenoemd lijken wel de 10 geboden van de wetenschap : te nemen of te laten.
Het is dus duidelijk geschreven door een mens die wetenschap niet voldoende vindt om alles trachten te verklaren.
Nu is er 1 ding dat wetenschap WEL doet , en dat is open staan voor onderzoek. Anders liepen we nog op een vlakke schijf waar je vroeg of laat afdondert.
Wetenschap zegt : als je het niet eens bent met de huidige visie, bewijs dan je nieuwe theorie.
" geloven" dat er een apart geestje in je brein rondwaart, blijft een geloof totdat je daar ernstige aanwijzingen voor hebt.
De vraag rijst dan ook onmiddelijk : maakt het veel uit, als je weet dat na de dood alles ophoudt ?
Of toch maar "geloven" dat er een after live is, zodat het geestje de juiste plaats vindt, een nieuw onderkomen als het ware.
De mens , het opperwezen dat van geen wijken weet .

Reini schreef:Vesselin, ik las uw posting reeds vanmorgen .
wil daarop even reageren ; de 10 punten hier opgenoemd lijken wel de 10 geboden van de wetenschap : te nemen of te laten.
Het is dus duidelijk geschreven door een mens die wetenschap niet voldoende vindt om alles trachten te verklaren.
Nu is er 1 ding dat wetenschap WEL doet , en dat is open staan voor onderzoek. Anders liepen we nog op een vlakke schijf waar je vroeg of laat afdondert.
Wetenschap zegt : als je het niet eens bent met de huidige visie, bewijs dan je nieuwe theorie.
" geloven" dat er een apart geestje in je brein rondwaart, blijft een geloof totdat je daar ernstige aanwijzingen voor hebt.
De vraag rijst dan ook onmiddelijk : maakt het veel uit, als je weet dat na de dood alles ophoudt ?
Of toch maar "geloven" dat er een after live is, zodat het geestje de juiste plaats vindt, een nieuw onderkomen als het ware.
De mens , het opperwezen dat van geen wijken weet .

Een wetenschapper vergeet doorgaans in heel z'n onderzoek maar één ding.

De belangrijkste functie van wetenschap is het wekken van het kosmisch-religieuze gevoelen en het levend houden. Het is buitengewoon moeilijk dit gevoel uit te leggen aan iemand die er volkomen van gespeend is. Het individu ervaart zowel de leegheid van menselijke verlangens en oogmerken als de sublieme en wonderbaarlijke aard van de ordening die zich in zowel de natuur als de wereld van het denken openbaart. Hij beziet het individuele bestaan als een soort gevangenis en wil het universum als één groot en zinvol geheel ervaren. Ik betoog dat het kosmisch-religieuze gevoelen de sterkste en meest verheven drijfveer achter wetenschappelijk onderzoek is. Een tijdgenoot wees er terecht op dat onze serieuze wetenschapsbeoefenaren in deze materialistische tijd de enige door en door religieuze mensen zijn. (Einstein)

Vesselin schreef:1. Alles is essentieel mechanisch. Honden bvb zijn complexe mechanismes, eerder dan levende organismen met eigen doelen. Zelfs mensen zijn machines, "stuntelende robotten", in de levendige frase van Richard Dawkins, met breinen die zijn als genetisch geprogrammeerde computers.

Ja, het resultaat is manifest zichtbaar, een upgrade van die programma's is mogelijk maar robotten hebben de vreemde neiging zich daar heftig tegen te verzetten. Ook hier werd al veel onderzoek naar gedaan, het heeft iets van een tragische grap om dat proces in alle nuchterheid te beschouwen.

Vesselin schreef: ...de filosofie of ideologie van het materialisme... Dit geloofssysteem werd dominant binnen de wetenschap in de late negentiende eeuw, en wordt nu als vanzelfsprekend aangenomen.
Vele wetenschappers zijn er zich niet van bewust dat het materialisme een aanname is: zij denken er simpelweg over als 'wetenschap', of als de wetenschappelijke visie op de realiteit, of het wetenschappelijk wereldbeeld.

Akkoord met Reini.
Vesselin heeft het blijkbaar nog steeds moeilijk onderscheid te maken tussen materialisme en wetenschap en bekijkt alle wetenschappers nog steeds als oenen die gedachteloos die oude filosofie volgen.
Welk geloofsdogma houdt hem in dat gareel?

cappa schreef:Akkoord met Reini. Vesselin heeft het blijkbaar nog steeds moeilijk onderscheid te maken tussen materialisme en wetenschap en bekijkt alle wetenschappers nog steeds als oenen die gedachteloos die oude filosofie volgen. Welk geloofsdogma houdt hem in dat gareel?

Het mag inmiddels duidelijk zijn dat angst hem gevangen houdt, het wordt telkens opnieuw vanuit het innerlijke geprojecteerd. Het dogma houdt zichzelf in stand.

Beste vrienden,
Niet ik ben aan het woord maar Rupert Sheldrake!
Kunt ge niet lezen misschien?
Het is verder heel leerzaam en confronterend om eens uitgeschreven te zien wat de sciëntist zoal klakkeloos gelooft!

Ik wijs de wetenschappelijke methode niet af en Sheldrake zeker niet!
Hij wil de wetenschappers bevrijden van hun dogmatisch denken en zo de wetenschapsbeoefening weer meer zuurstof geven.
Ik zou zeggen: lees het boek! (dat zal wat veel gevraagd zijn!)

Ge schrikt waarschijnlijk als ge zo onbeschaamd uitgeschreven ziet staan wat de meeste wetenschappers voor waar nemen. Jullie reacties zijn nogal bizar.
Ge valt mij aan terwijl het over de opsomming van Sheldrake gaat!

Reini schreef: Nu is er 1 ding dat wetenschap WEL doet , en dat is open staan voor onderzoek. Anders liepen we nog op een vlakke schijf waar je vroeg of laat afdondert.
Wetenschap zegt : als je het niet eens bent met de huidige visie, bewijs dan je nieuwe theorie.
" geloven" dat er een apart geestje in je brein rondwaart, blijft een geloof totdat je daar ernstige aanwijzingen voor hebt.

ja, bewijs maar eens dat je bewustzijn enkel en alleen in je brein zit daar is geen bewijs voor. Dus .... is het een geloof dat die bewustzijn enkel en alleen je hersens zijn? Tenzij je kunt aantonen dat je bewustzijn enkel en alleen je hersenen zijn, ben je even gelovig in dat opzicht als zij, waarvan je zegt dat die gelovig zijn dat het bewustzijn niet je hersenen zijn.

De vraag rijst dan ook onmiddelijk : maakt het veel uit, als je weet dat na de dood alles ophoudt ?

Ondanks, de toch zeer vele aanwijzingen wereld wijd, dat er meer is dan enkel dood is dood, is het zeer vreemd om te zeggen "als je weet" dat na de dood alles ophoud. Hoe weet je dat? Heb je ervaring daarin dat is een tegenstelling ...hi, dood en weten gaat niet samen in het soort denken wat jij doet Reini.
Dus ik kan zeggen , je kunt het onmogelijk weten dat dood is dood dan enkel als je het over het lichaam hebt.

Of toch maar "geloven" dat er een after live is, zodat het geestje de juiste plaats vindt, een nieuw onderkomen als het ware. De mens , het opperwezen dat van geen wijken weet .

Je kunt het geloven of je kunt het weten. Voor die eerste optie is geen ervaring voor nodig enkel het willen aanvaarden. Voor de tweede optie is die ervaring nodig en dat is een zeer persoonlijk iets wat je niet kunt overdragen naar een ander.

Trouwens prof. Geurs zegt ook bewustzijn "steeds niets gevonden" hoewel zijn lezingen zeer interessant zijn. Gewoon even goolglen.

Ikzelf vond het bijna choquerend toen ik Sheldrake's tien punten las.
Daarom dat ik ze vertaald heb om jullie er mee te confronteren!
Niet te geloven wat sciëntisten en vele wetenschapsbeoefenaars zomaar voor waarheid slikken!

Ik zal eens een schaamteloos statement maken:
"Het is gewoon niet mogelijk dat ge de hypothese, of ideologie van het materialistisch monisme aanneemt als ge aan ernstig innerlijk onderzoek doet!"

Vesselin schreef:Ik zal eens een schaamteloos statement maken: "Het is gewoon niet mogelijk dat ge de hypothese, of ideologie van het materialistisch monisme aanneemt als ge aan ernstig innerlijk onderzoek doet!"

Op z'n minst zou je de dialoog fair kunnen houden en een onderscheid maken tussen de verschillende wetenschappelijke disciplines, een wetenschapper die zich bezighoudt met het kenbare is niet bezig met wat je het 'innerlijke' noemt. Bij uitbreiding kom je dan tot de geesteswetenschappen die het innerlijke zien als de dimensie waarin kenbare objecten zich kunnen manifesteren. Logischerwijs volgt hieruit dat je het innerlijke niet kan onderzoeken, het bestaat immers niet als een kenbaar object, wat rest is de bewustwording van deze onmogelijkheid. De zoeker is derhalve het gezochte.

Vesselin schreef:Beste vrienden, Niet ik ben aan het woord maar Rupert Sheldrake! Kunt ge niet lezen misschien? Het is verder heel leerzaam en confronterend om eens uitgeschreven te zien wat de sciëntist zoal klakkeloos gelooft!

Ben je dan ook verlost van al je angsten?

YYZ schreef:Logischerwijs volgt hieruit dat je het innerlijke niet kan onderzoeken, het bestaat immers niet als een kenbaar object.

Je kunt wel degelijk voor jezelf onderzoeken hoe je geest, je gedacten, je lichaam beïnvloeden en omgekeerd. Je kunt voor jezelf inzicht krijgen in het mechanisme van denken-voelen-gewaarworden.
Verder ken je me wel genoeg om te weten dat ik grote vragen stel ivm het non-dualistische standpunt dat je hierboven vertolkt.
Ik heb het over het gadeslaan van je eigen psychologische dynamiek en daar kun je heel wat uit leren.

Vesselin schreef:Je kunt wel degelijk voor jezelf onderzoeken hoe je geest, je gedacten, je lichaam beïnvloeden en omgekeerd. Je kunt voor jezelf inzicht krijgen in het mechanisme van denken-voelen-gewaarworden. Verder ken je me wel genoeg om te weten dat ik grote vragen stel ivm het non-dualistische standpunt dat je hierboven vertolkt. Ik heb het over het gadeslaan van je eigen psychologische dynamiek en daar kun je heel wat uit leren.

Je mag je veel vragen stellen maar kom dan niet lullen dat je met het 'innerlijke' bezig bent, je hebt daar een panische angst voor. Alles wat je onderzoekt (en hier naar verwijst) zijn kenbaar, dat is niet het innerlijke maar het uiterlijke, zij het in dit geval 'geestelijk'.

Antwoord volstrekt naast de kwestie, maar dat zijn we van u gewoon.