Doelgerichtheid versus Zingeving

socrates schreef:Dat de eigenlijke bron van alle leven op deze planeet, de zon, een beperkte levensduur heeft, staat hoe dan ook vast. Maar is er daarnaast een reden te bedenken waarom, van alle levende wezens op aarde, de soort "mens" , niet zou verdwijnen ? Dat zou perfect kunnen gebeuren lang voordat de zon is opgebrand; de mens is hier immers veel langer niet, dan wèl geweest. Het is allemaal zinloos; toch kan het plezant zijn, je moet gewoon de zinloosheid aanvaarden.

Wil. schreef:Zinloos? Het wordt een semantische discussie. Het menselijk leven is in grote mate 'doelloos'. D.w.z. zonder 'hoger gelegen' doel. De Getuigen v J. zullen het daar niet mee eens zijn, maar ik haal dit aan om aan te tonen wat de betekenis is in deze context van het woord 'doelloos'.

Zinloos zou ik het niet noemen. Hoe je zin geeft aan dit leven, bepaal je zelf. Je (klein)kinderen leren wat belangrijk is in het leven en hoe ze naar de wereld kunnen kijken, is wel degelijk zinvol. Ook een boek schrijven over de techniek van het 3-bandenspel in het biljart kan heel zinvol zijn. Er is nogal wat keus.

socrates schreef:Liefst geen semantiek bij dit thema, als je zin moet toevoegen wil dat volgens mij zeggen dat het leven niet zonder meer zinvol is.

De eventuele doelgerichtheid van het leven op zich, wordt door onze wetenschapsbeoefenaars als: tenminste onbewezen, maar over 't algemeen, ronduit, als niet aanwezig, geacht!

Het streven naar een doel - in het Grieks: telos - is iets dat we in de natuur veelvuldig menen te kunnen waarnemen.
Het bestuderen ervan, het zogenaamde 'teleologisch onderzoek', is een "zinvolle" (sic) bezigheid, in o.a. de biologie.

Nu is het (h)erkennen van doelgerichtheid iets wat eigen is aan de menselijke geest.
Het is dus te begrijpen dat dit aanleiding geeft voor het idee van een 'de mens overstijgende' doelgerichtheid.

De materialistische visie, die nu hoogtij viert, ontkent dit in alle toonaarden.
De creationisten omarmen dit idee met bijna wellustige overgave.

Mijn mening is: dat we het eenvoudig niet kúnnen weten!
Vermits we voortbrengselen zijn van de levenskrachten, en leven binnen onze interpretatie van de werkelijkheid.

Daarom vind ik de uitspraak: "Het leven heeft geen enkel doel", een onverantwoord en eerder arrogant 'antroposofisme'!

" het leven" op zich heeft geen brein, dus kan nooit een doel hebben of zingeving voortbrengen.
Wel kan alles wat leeft, een doel hebben. Zelfs onbewust. Planten gaan stuifmeel afscheiden om zich voort te planten, dieren copuleren omdat hun hormonen hen daartoe aansporen.
Het is de mens met zijn hovaardige en geëmancipeerde brein, die zich vragen kan stellen omtrent de zin van het leven .
Ik denk dat zingeving een luxe is die men zich kan aanmeten : hoe groter de intelligentie, hoe dieper de gedachten daarover. Filosofie dus.
Schepsels die geen dak boven hun hoofd hebben , en dagelijks moeten streven naar voedsel, om gewoon al in "leven" te blijven, zullen zich meestal niet afvragen wat de zin is van hun leven .

Dat laatste is zeker waar!... "Primum vivere, deinde philosophari"!

Maar dat het stellen van vragen "hovaardig" zou zijn?!...

Als je zo denkt is dat waarschijnlijk een restant van de praat die je moest horen tijdens je schoolgaande jeugd!

(En Juno heeft Jupiter bereikt! Hopelijk gaan die twee ook niet copuleren, gedreven door hun blinde instincten! )

Vesselin schreef:Dat laatste is zeker waar!... "Primum vivere, deinde philosophari"!

Maar dat het stellen van vragen "hovaardig" zou zijn?!...

Als je zo denkt is dat waarschijnlijk een restant van de praat die je moest horen tijdens je schoolgaande jeugd!

(En Juno heeft Jupiter bereikt! Hopelijk gaan die twee ook niet copuleren, gedreven door hun blinde instincten! )

Ik bedoel met "hovaardig" Vesselin, dat wij menen bovenaan de top te staan, van alle leven op aarde.
In zekere zin is dat zo, wegens die grijze en witte massa in ons hoofd.
Maar we zijn evengoed tot het slechtste in staat.
Onlangs nog in een docu over oa. chimpansees, die hun vrouwen onderdrukken en aframmelen als ze iets doen wat hen niet past in hun alleenheerschappij.
Weer een gevolg van hun intelligentie.
Dan het besluit, heel eerlijk, van de gids die de docu begeleidt : "alleen de mens is nog wreder".
Heel confronterend is dat. Het wezen dat boven alles staat en slechts het goede zou mogen nastreven.

Als er een te bereiken doel zou zijn, dan zou toch iets of iemand dat moeten hebben gesteld als een na te streven of te bereiken doel.

We hebben al vele miljarden voorgangers gehad. Wanneer we hun levensloop observeren, dan kunnen we daar geen trend van 'streven naar een doel' in vinden.

Het enige wat levende wezens blijkbaar in grote meerderheid willen, is zich voortplanten. Meer niet.

Wil. schreef:Als er een te bereiken doel zou zijn, dan zou toch iets of iemand dat moeten hebben gesteld als een na te streven of te bereiken doel.

We hebben al vele miljarden voorgangers gehad. Wanneer we hun levensloop observeren, dan kunnen we daar geen trend van 'streven naar een doel' in vinden.

Het enige wat levende wezens blijkbaar in grote meerderheid willen, is zich voortplanten. Meer niet.

Of ze dat ook "willen" in de zin van weloverwogen handelen, is nog maar de vraag. Testosteron kan je niet willen, dat heb je of heb je niet. Ook gaat het daarbij om levende "wezens" Dat zijn dus tijdelijke en eroderende manifestaties van "leven". Het fenomeen "leven" op zich is toch duidelijk doelloos, het "IS" of het "IS Niet."
Zou het doorgeven van leven het doel van het menselijk bestaan zijn; dan zou pas blijken hoe doelloos het leven van vrouwen na de menopauze of van impotente mannen wel zou zijn.
Ik voel mij er niet toe geroepen maar misschien kan iemand hier eens beschrijven WAT het verschijnsel "leven" eigenlijk is. Daarna kunnen we er hier dan misschien met iets meer kennis van zaken over discussiëren.

Vraag het aan Wiki:

"Leven is een open fysico-chemisch systeem dat door middel van uitwisseling van energie en materie met de omgeving en door een inwendig metabolisme in staat is om zich in stand te houden, te groeien, zich voort te planten en zich aan te passen aan veranderingen in de omgeving, zowel op korte (fysiologische en morfologische adaptatie) als op lange termijn (evolutie)."


Of mensen zich 'willen' voortplanten? Onze genen bepalen hoe we ons gedragen. Lees The Selfish Gene.

https://nl.wikipedia.org/wiki/The_Selfi ... menvatting

Een klein stukje daaruit:

"Genen zijn de "bouwblokken" en bevatten het ontwerpplan, of delen van het ontwerpplan, van een organisme en dat is het enige dat doorgegeven wordt van generatie tot generatie. Het gen, dat het beste "overlevingsapparaat" bouwt, overleeft. Zo gezien zijn genen in concurrentie met andere genen die dezelfde functies op een andere manier vervullen (allelen). Dit bedoelt Dawkins met het zelfzuchtig zijn van genen. Die genen, die het beste overlevingsapparaat kunnen bouwen, zullen lang genoeg leven om hun eigenschappen aan opvolgende generaties door te kunnen geven."

Kortom:
"Genen" hébben een doel: Zichzelf in stand houden!

Wil. schreef: "Leven is een open fysico-chemisch systeem dat door middel van uitwisseling van energie en materie met de omgeving en door een inwendig metabolisme in staat is om zich in stand te houden, te groeien, zich voort te planten en zich aan te passen aan veranderingen in de omgeving, zowel op korte (fysiologische en morfologische adaptatie) als op lange termijn (evolutie)."

Ik vraag me af wat nu het belangrijkste element in deze definitie is.
Volgens mij: "uitwisseling van energie en materie met de omgeving".

"Een boom is een open fysico-chemisch systeem dat door middel van uitwisseling van energie en materie met de omgeving en door een inwendig metabolisme in staat is om zich in stand te houden, te groeien, zich voort te planten en zich aan te passen aan veranderingen in de omgeving, zowel op korte (fysiologische en morfologische adaptatie) als op lange termijn (evolutie)."

Deze definitie beschrijft hoofdzakelijk de functie en de werking van wat hier "leven" wordt genoemd. De definitie zegt dus weinig over wat leven "is", ze beschrijft vooral wat leven "doet" en hoe.
Wat verandert er als ik het woord "leven" in de definitie vervang door het woord "boom" ? Is dit dan de sluitende definitie van het fenomeen leven of enkel een beschrijving van wat leven "doet" ?

De definitie laat toe om te beslissen of het voorwerp dat wordt geobserveerd een levend iets is.

Wil. schreef:De definitie laat toe om te beslissen of het voorwerp dat wordt geobserveerd een levend iets is.

Ja, akkoord, maar deze definitie zegt dus niet WAT leven dan wel is. Kan men de processen die zich afspelen binnen het atoom van bv. een stuk metaal, leven noemen ? Kan men daarbij spreken van stofwisseling ? Of is het begrip "fysiologisch", beperkt tot plantaardig en dierlijk leven ?

Maar dan zou ik kunnen zeggen het leven is een microscoop, dat laat mij toe om te zeggen wat ik nu waarneem is een levend iets. Ik gebruik dan het begrip "levend" zonder het te hebben gedefinieerd.

De definitie zegt ook: " in staat is zich voort te planten."
Dat kan een steen of een stuk metaal niet.

Reini schreef:De definitie zegt ook: " in staat is zich voort te planten."
Dat kan een steen of een stuk metaal niet.

Dus die objecten leven niet, de krachten die ze samenhouden kan je dus geen leven noemen. voortplanting zou dan de determinerende factor zijn ?