Deel via

Waarom is acceptatie zo belangrijk?

September 2016
Om voluit van het leven te kunnen genieten, is acceptatie cruciaal volgens healing coach Isabelle Lambrecht. Vervelende situaties beoordelen als 'neutrale observator' die enkel de feiten benoemt en zijn of haar emoties daarbij zo veel mogelijk links laat liggen, kan je helpen om rustiger en vreugdevoller te zijn.

Accepteren is meer dan jaknikken

Acceptatie? Ben je gek? Moet ik accepteren dat hij/zij mij pijn doet?
Moet ik accepteren dat angst en pijn deel uitmaken van het leven?

Als je een oplossing voor je problemen of een goeie start in je verdere leven wilt, dan antwoord ik hier volmondig ‘ja’ op. Loop nu nog niet weg door dat antwoord, ik heb mijn verstand heus niet verloren en heb alles netjes op een rijtje!

De meeste mensen interpreteren het woord ‘acceptatie’ te eng. Als acceptatie voor jou wil zeggen ‘ja zeggen en akkoord gaan met alles’, begrijp ik heel goed dat je steigert. Maar ik heb namelijk ontdekt dat je op 3 manieren met acceptatie kan omgaan.

De 3 gezichtspunten in elke mens

Elke mens herbergt 3 posities of standpunten:

  • Het standpunt van het ego: dat wil enkel gelijk halen, is kleingeestig, angstig, reageert vanuit bescherming/weerstand.

  • Het standpunt van je hogere zelf/ziel: dat wil vreugde beleven, wil groeien, is ruimdenkend, is verbindend, reageert vanuit overgave en nieuwsgierigheid.

  • Daartussen ligt je bewuste verstand, dat ik de ‘neutrale observator’ noem: hij benoemt de feiten die momenteel spelen en maakt ruimte om een persoonlijk standpunt in te nemen en keuzes te maken.
     

Wanneer je vanuit het standpunt van je ego handelt, handel je ten prooi van je emoties. En een emotie heeft altijd te maken met het thema van overleving en onveiligheid. Als er iets gebeurt dat pijn doet, dan voel jij je aangevallen, onterecht behandeld, onveilig. Je automatische reactie is  weerstand en verweer. Anders bekeken wil je de huidige situatie niet accepteren, maar naar je eigen hand (lees: visie) zetten. Het is alsof je zegt: ‘O machtige kosmos, ik kleine mier zeg je dat je fout bent.' 

Wanneer je handelt vanuit het standpunt van je hogere zelf/ziel, handel je ten prooi van je gevoel. Dat komt altijd neer op: hoe meer ik ervaar, hoe meer ik voel dat ik leef, dus hoe beter. Als er iets gebeurt dat pijn doet kan je ofwel met je hoofd in de wolken lopen, ofwel alles van je af laten glijden. Je ervaart het als niet zo belangrijk, waardoor je ook niet leert hoe je zelf verantwoordelijkheid kan opnemen. In deze situatie accepteer je de wetten der materie niet en wil je ze opnieuw gedeeltelijk naar je eigen hand zetten. Het is alsof je zegt: ‘O, ik ben onbegrensd en kan en mag alles, lukt het niet in dit leven dan wel in het volgend leven.’

Beide standpunten hebben elkaar heel veel te bieden als ze samenwerken. De ziel kan het ego leiden, zodat het ego niet meer lijdt. En het ego kan de ziel helpen om op een veilige manier zijn eigen(-wijze) pad te ontdekken in de materie.

Is er dan meer dan materie?

Alles bestaat uit energie die beweegt op een bepaalde manier en snelheid. Zo bestaat een rots bijvoorbeeld ook uit bewegende moleculen. Moleculaire stoffen zijn stoffen die zijn opgebouwd uit moleculen - zoals de term 'moleculair' al zegt. Moleculen bestaan uit atomen die op hun beurt weer zijn opgedeeld in een kern met eromheen elektronen. De kern bevat neutronen en protonen. Protonen zijn positief geladen en elektronen negatief. Neutronen hebben geen lading. In een normaal atoom zijn er altijd evenveel protonen als elektronen, dus is de lading van het hele atoom altijd nul!  (wetenschap.infonu.nl)

Alles in de tastbare wereld is bezield en heeft een bewustzijn. De ziel is het energetische luik van de mens dat ervaringen komt opdoen in de dimensie van de materie. Het doel is voelen, ervaren en dat kan maar via een tastbaar kanaal, namelijk het fysieke lichaam. Het fysieke lichaam heeft een beheerder, namelijk het ego, dat perfect weet wat fysiek kan en wat niet kan.

Voorbeeld: Het ego berekent pijlsnel of je de weg kan oversteken of niet en zorgt er zo voor dat je fysieke lichaam veilig blijft. Begrijp je nu beter waarom de focus van het ego overleving en veiligheid is? 

De ziel heeft echter een programma dat het hier wil afwerken of ervaren. Het wil namelijk zoveel mogelijk vreugde ervaren en ontdekken waartoe het in staat is binnen deze fysieke begrenzing.

En hier komt acceptatie als sleutel, die beide polen verbindt zodat je het maximum uit je leven kan halen op een zo prettig mogelijke wijze voor jou. Je wordt geboren zonder handleiding en al doende leer je dus.

Accepteren kan je leren

Wanneer je nu worstelt met pijn of een probleem, dan ben je te veel gefocust op je linkerhersenhelft, die verbonden is met je fysieke lichaam. Daar laat jij alles logisch passen binnen je denkkader. ‘Hij heeft niks over voor mij, zij waardeert me nooit. Het lijkt alsof 1 + 1 = 2, maar zo is het niet.’ Je vergeet dat je linkerhersenhelft een verborgen agenda heeft: angst. Dus zal jij alles wat hij doet kleuren met angst. Angst voor bijvoorbeeld iets tekort te komen.

Voorbeeld: Wanneer jij je partner gevraagd hebt iets voor jou te doen, maar hij/zij heeft het toch niet gedaan, dan adviseer ik je de kracht van acceptatie te gebruiken in plaats van je onmacht.

Dat doe je door de positie van de neutrale observator in te nemen. Je benoemt met andere woorden de feiten van de huidige situatie zonder emotie of oordeel. Dat wordt dan: hij/zij heeft het vergeten. Acceptatie houdt in dat je benoemt wat nu is, zonder emotie/oordeel/conclusie. Je accepteert dat wat nu is.

Op die manier schep je ruimte om een keuze te maken die je meer vreugde zal bezorgen. Je zou dan kunnen bedenken dat hij/zij het misschien niet gehoord heeft, of dat je niet duidelijk genoeg gemaakt hebt hoe belangrijk het voor je is. Volgende keer kan je dan bijvoorbeeld een post-itje in zijn/haar wagen kleven.

Het ego zou het hem/haar wel inpeperen, de ziel zegt ‘volgende keer beter’ en de observator bepaalt duidelijk zijn positie en kan van daaruit verantwoordelijkheid nemen voor zichzelf, zonder de verantwoordelijkheid of schuld bij de ander te leggen.

In het begin is het wat zoeken als je met acceptatie begint te oefenen. Het zal twee dagen lukken en de derde dag niet. Geef dan niet op, want zo werkt groei nu eenmaal. Twee stappen vooruit en eentje terug achteruit,  maar dat wil wel nog steeds zeggen dat je er eentje vooruit bent gegaan!

Veel succes op je pad naar meer vreugde in je leven!

Auteur: Isabelle Lambrecht

0 reacties

Login Registreer

Isabelle Lambrecht

Bewustzijnscoach
Bewustzijnscoach
Isabelle Lambrecht is healer en bewustzijnscoach. Als hooggevoelige had zij meer dan 25 jaar last van fibromyalgie en CVS en een leven dat vierkant draaide. Haar ervaringen gebruikt ze nu om anderen te helpen. Haar specialiteit is het wegnemen van je emotionele en fysieke pijnen via healing op afstand en het coachen in alle levensdomeinen. www.zichtbaar.be.

Meer artikels van Isabelle Lambrecht

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels