Langs jouw kust
kom ik tot rust
laat ik alles los en gaan
in volledig openstaan
onbevangen en vrij
helemaal mij
één met de wind
die gezwind
mijn gedachten verwaait
en nieuwe zaait
totdat alles stil gedoofd
leeg is in mijn hoofd
enkel het geluid van de golven
waardoor ik word bedolven
alleen nog maar kijken
hoe golven elkaar bereiken
het uitgestrekte water
alles is nu en later
en tegelijkertijd
in al zijn eigenheid
vol belofte en hoop
troostrijk verloop
een stille getuige van
alles wat zijn kan
en wat je hart al kent
in elk moment
de kust en de zee
mag ik mee
om elke keer
terug te keren weer

Dit gedicht werd ingezonden door Caroline.

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!