Is het dan een wet
dat wie liefheeft
midden in het leven
voor de dood reeds beeft?

Als j'er niet meer zal zijn
wordt dan de leegte
die je achterlaat
de navel van mijn pijn?

Alles wordt stil in mij ... en
uit de muur der vergetelheid
streel ik je weer tot wezenheid.

Ik zoek een witte steen
en al mijn herinneringen
polijsten hem edel als geen.

Dit gedicht werd ingezonden door André.

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!