Groei of bewustwording: daar draait het om

 ‘Waarom’, een heel belangrijk woord. Hoe meer waaroms je jezelf stelt, hoe meer kans je hebt op een vervullend leven.

Voorbeeld: ‘Waarom kunnen mensen meer dan dieren en planten?’

Nochtans heeft alles een bewustzijn ... Maar de mens heeft net dat tikkeltje meer, namelijk een bewuste geest. Elke cel van ons lichaam heeft een bewust(–)zijn van zijn taak. Hierdoor zal bijvoorbeeld elke levercel functioneren als levercel. Het totaal van al die cellen is het lichaam dat van bewust-zijn naar bewust-worden evolueert.

Een bewust-zijn is ‘zijn wat het is’. Een bewust-worden is ‘aan het zijn iets toevoegen’. De intelligentie zorgt voor verruiming.

Ziekte, de vertraagde film om inzicht te verwerven

Ziekte is niets meer dan een vertraagde film van een situatie, zodat je erbij zou kunnen stilstaan. Zo kan jij jezelf de vraag stellen: ‘Waarom is dit gebeurd?’. Dan kan je de situatie herbekijken en herkauwen zodat je volgende keuzes je op een aangename manier versterken. Zo leer je leven vanuit je kern, die bestaat uit vreugde.

Je groei of bewustwording bestaat dan uit een transformatie naar een visie van vreugde in plaats van een visie van angst/gebrek. Daarvoor stap je als het ware uit de bron, word je je bewust van je unieke zelf en voeg je die nieuwverworven waarheid later terug toe aan de bron. Zo is de cirkel rond.

Bewustwording zie ik als verfijning van een individueel gegeven om zo de perfecte omgeving te scheppen. Zo kan je bijvoorbeeld een broek dragen waarmee je eruit ziet als een blok beton of je kan een broek dragen die jouw figuur ondersteunt. Je kan een jas dragen die te groot of te klein is, maar je vindt er zeker ook die perfect jouw pasmaat hebben. Je kan de eerste de beste bloes nemen of er eentje in de juiste kleur en vorm die je laat stralen. Het enige dat je nodig hebt is een bewustworden van jouw unieke zelf. Je bent (= het zijn) een mens, maar met een unieke klemtoon en vorm.

Jij bent een individu

Wie ben jij, wat is het verschil tussen jou en de rest en op welke manier ben jij uniek? Als baby/peuter/kind trek je een pak aan dat niet je juiste maat is. Dat pak bestaat uit de regeltjes van je familie/vrienden en hun visie op de wereld. Op een bepaald ogenblik groei je eruit en kan je de waaromvraag beginnen te stellen.  Als jij dan denkt: ‘Dat kleine pak is vertrouwd en gemakkelijk,  dus ik hou het daarbij’, dan zal dat pak beginnen te scheuren, verkleuren en je fysieke groei afknellen. Dan kan je boos worden omdat je pak kapot gaat of pijn doet, of je kan het accepteren en besluiten dat het tijd is voor een ander pak, dat je op het lijf gesneden is. 

Overgave en acceptatie zijn de sleutels waarmee je
de deuren naar jezelf opent

Overgave en acceptatie zijn de sleutels waarmee je de deuren naar jezelf opent. Probeer niet koppig te passen in het uniform van de maatschappij en dingen te doen waarvoor jij niet gemaakt of uitgerust bent. Je lichaam helpt je je bewust te maken van het feit of je een leven leidt op jouw unieke maat of dat je een leven lijdt op maat van de ander.

Je lichaam, de film als reminder

Het lichaam registreert alles wat door je geest gaat: alles waarvan je je bewust bent en alles wat je niet meer wilt weten of aan herinnerd wilt worden.

Krijg je bijvoorbeeld:

• Buikpijn? Dan kan dat een reminder zijn dat je uit een situatie komt waarin je niet graag zat.
• Spierspanning? Dan kan dat een reminder zijn dat je waarschijnlijk in gevaar was.
• Last van tandenknarsen? Dan kan dat een reminder zijn dat jij jezelf onderdrukt.
• Hoofdpijn? Dan kan dat een reminder zijn dat jij in je hoofd leeft in plaats van in verbinding.
• Koorts? Dan kan dat een reminder zijn je schadelijke dingen toeliet in je systemen.

Je kan die signalen perfect negeren. Je neemt een pilletje en hupla, je bent er ‘vanaf’. De gemoederen zijn eventjes gesust, maar je lichaam helpt je te onthouden. Wanneer je nog eens in een gelijkaardige situatie verzeild geraakt, zal je lichaam dubbel reageren. Het zal de inslag (= de energie) van nu en de onderdrukte energie uit het verleden bundelen om de boel nu uit te vergroten. Zoiets als een grote hamer gebruiken, want het kleine hamertje deed zijn werk niet. Zo verglijdt men van acuut naar chronisch.

Wanneer jij eindelijk je koppigheid, weerstand en verzet kan loslaten, zou je wel eens je omgeving met verstomming kunnen slaan door je spontane genezing. Ik sukkelde van mijn 12 jaar tot en met mijn 44ste. Toen ik zo slim was om eindelijk op de knieën te gaan en nederig samen te werken met mijn lichaam, mocht ik dit wonderlijk staaltje van zelfgenezing meemaken.

Genezing kan maar als jij het roer omdraait, uit de modder wil stappen om een ander pad te bewandelen, namelijk het pad van jezelf. Verlies nooit de moed, het is de moeite waard jezelf te ontdekken.