Jij bent mijn stengel
En ik jouw bloem
Die openbloeit
Als jij me laaft.
Mijn lente voer jij ten top
Mijn herfst zal jij dragen,
Jouw vreugd bedwelmt mijn kelk
Jouw leed verwelkt mijn blad
Ik ben een bloem
Gedragen door jou, mijn stengel,
En bloei open als jij het wil
Ik ben jouw bloem
Dit gedicht werd ingezonden door rdckx (1975).
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
2 reacties
werd in augustus 2014 abrupt door de donder ingehaald
---------------------------------------
jij bent nog niet dood
Mijn tegenpool, mijn liefde,
Jij bent nog niet dood,
want ik ben nog niet dood
en denk nog steeds van jou.
Miljoenen jaren geleden
werden de krijtlijnen getrokken
van mijn en jouw toekomst.
En jij en ik, mijn stengel, jouw bloem,
wij kunnen ze alleen maar volgen
hopend dat ze elkaar steeds weer
zullen kruisen en raken,
in een zucht van de wind
in de lach van een kind.
Straaljagers in de lucht
strepen trekkend
die elkaar doorklieven
en dan weer verdwijnen,
in vluchtige contreien.
Nee, jij bent nog niet dood,
kan nog niet dood zijn
nog leven wij
nog hou ik van jou
aan Guy 2015 rdckx