Deel via

Poëzie: Een maan als een dode spiegel vannacht

Een maan als een dode spiegel vannacht
en ik die hier beneden, gebogen
over mijn verleden, de ogen
vermoeid gesloten, wacht en wacht

tot een engel in mij lacht
en mij geneest met mededogen.
Een maan als een dode spiegel vannacht
en ik die hier beneden, gebogen

over het heden, op antwoorden wacht,
ik die wou reizen langs regenbogen
en mijzelf met dromen heb bedrogen.
Hoog boven mijn weemoed glanst mat en zacht
een maan als een dode spiegel vannacht.

 

Dit gedicht werd ingezonden door Lia en Willem.


Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 


 

6 reacties

ericvandenwyngaerden
prachtig gedicht!
9/01/18 09:50 REAGEER
Blauweregen
Ik vind het een hoogdravend nietszeggend gedicht.
9/01/18 10:56 REAGEER
aronjaco
Ik vind dit een zeer mooi gedicht !!
9/01/18 11:09 REAGEER
rdckx
Mooi verwoord. Intens, helemaal niet hoogdravend, maar veelzeggend gedicht, dat je doet nadenken, vermoeid na een druk leven, over de dromen die wij onszelf voorspiegelden en achternaliepen en niet konden waarmaken, blij met het mededogen van een engel die ons met
ons lot, de onvermijdbare dood, enigszins kan verzoenen. Althans zo heb ik de tekst aangevoeld.
10/01/18 15:20 REAGEER
SUPEROMI
't heeft me geraakt ! je moet het maar kunnen !
10/01/18 17:44 REAGEER
STINNE
Triest !
16/01/18 08:32 REAGEER

Login Registreer

Login met

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels

U kent SeniorenNet al,

Maar SeniorenNet wil jou leren kennen

please make me pretty Benny!!

mij niet meer vragen = cookie