Deel via

Poëzie: Sterrenpoeder

De dag dat ik as zal zijn
word ik gestrooid als sterrenpoeder
voor een baken op mijn eigen melkweg
naar de verste planeten.

Denk niet dat ik zal huiveren,
denk niet dat ik treuren.
Ik wil gelukkig zijn
in de cocon van mijn levenservaring.

Ik zal de herinnering koesteren aan vele vreugden
en mijn rugzak torsen vol met liefde
Wees niet bang voor enig gemis
want ik schilder de nacht vol maanstof.

 

Dit gedicht werd ingezonden door Paul.


Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 


 

2 reacties

rdckx
't zet je wel aan het denken, Paul, de zekerheid waarmee jij je vastklampt aan geluk getuigt van berustend vertrouwen. Misschien komen wij elkaar later wel eens tegen.
FIJN STOF
Als ik dood ben
niet meer ben
toch nog ben,
verpulverd tot stof
in nanodeeltjes
zwevend in de lucht
potentieel kankerverwekkend,
vervoeg ik dan de gelederen
der miljarden levenloze zielen
in een door haat verkankerde wereld ?
Of doorbreek ik door het ozongat
de barrière tussen aarde en heelal
voortlevend in oneindigheid
rustend in eeuwige vergetelheid ?
(2014 rdckx)
26/02/18 05:17 REAGEER
epicurio
"Ieder afscheid op aarde
is een weerzien in eeuwigheid".

groetjes,

paul
26/02/18 11:09 REAGEER

Login Registreer

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels