Deel via

Poëzie: Ik kreeg vleugels

Ik ben altijd wat timide geweest,
realist, met beide voeten op de grond.

Nu ik je heb leren kennen,
heb ik plots vleugels gekregen.

Ik cirkel als een gekke drone
ongeduldig boven je hoofd.

En zweef als een schansspringer
gedragen door de wind.

Ik wil geen Icarus zijn
die zich brandt aan de zon.

Zeg mij alleen wanneer ik mag landen
recht in je armen.

 

Dit gedicht werd ingezonden door Paul.


Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 


 

4 reacties

rdckx
Etherisch mooi in woorden uitgedrukt, een verborgen liefdesdroom, versmacht door de angst om afwijzing, maar reikhalzend naar wederzijds gevoelen.
9/03/18 12:39 REAGEER
SUPEROMI
Ik mocht weeral wat moois lezen, fragiel en vertederend ! OMI/Els
9/03/18 21:41 REAGEER
chris2930
Er gebeurde een fout bij het toevoegen van de schrijver van dit gedicht.
"Ik kreeg vleugels" werd geschreven door Paul de Vleminck en niet (zoals foutief vermeld werd) door Rita.
Onze excuses hiervoor.
10/03/18 12:55 REAGEER
epicurio
Bedankt redactie Seniorennet voor de correctie.
Meteen ook mijn dank aan de vriendelijke hartverwarmende reacties van "rdckx" en van "OMI/Els".
"Liefde is van alle tijden, nietwaar"!
Groetjes aan iedereen van Paul.
10/03/18 18:15 REAGEER

Login Registreer

  • Login met Facebook
  • Login met Google

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels