Deel via

Poëzie: Als ik ...

Als ik struikel
over ongelijke stenen
en ‘k val bijna
met m’n oude benen …
hou jij me dan vast?

Als ik tóch val
en door m’n knieën ga
Ik daar dan lig
de grond kuste ei zo na …
help je me dan recht?

Als ik moe ben
en de slaap niet komen wil
Streel jij me dan
zodat ik rustig word en stil …
blijf je dan bij me?

Als ik het einde voel
en het niet meer gaat
w’elkaar lossen moeten
want bijna breekt de draad
mag ik dan je hand?

 

Dit gedicht werd ingezonden door OMI.


Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 


 

6 reacties

rdckx
Wie wil er nog jong zijn, als je samen in zulke warm allesomvattende liefde oud kunt worden;
Omi, jouw ongekunsteld mooie woorden raakten mijn hart diep, gaven me kippevel.
Geen verklarend woordenboek kan beter omschrijven wat liefde is. Poëzie onovertrefbaar.
21/06/18 16:05 REAGEER
epicurio
Beste OMI/Els,
Je zei onlangs dat je op iets zat te broeden, maar dat het nog moest rijpen. Je hebt er in elk geval een pareltje van gemaakt. Ik denk dat in zo'n liefdevol partnership iedereen oud wil worden.
22/06/18 07:17 REAGEER
epicurio
Beste OMI/Els,
Ik verwijs je naar het schilderij "De wandeling" van Marc Chagall.
Als je op het einde toch een hand moest missen, leen ik jou in gedachten het mijne, alvorens je gaat zweven. Maar blijf nog zolang het kan, want anders missen wij je mooie ontboezemingen.
25/06/18 08:07 REAGEER
SUPEROMI
Bedankt allemaal voor die mooie woorden......vooral die van epicurio hebben me geraakt. Ik zal er aan denken dat ik jouw hand in gedachten mag lenen.....dat doet goed. Enne, .ik ben wwe hoor, maar 'k heb zoveel herinneringen waaruit ik kan putten.
28/06/18 23:57 REAGEER
rdckx
Ja, Superomi, je levenspartner moeten afgeven aan de dood,
het is niet niks, maar herinneringen kunnen het inderdaad lichter maken

JIJ en IK - hier en daar –

Ik ben hier, jij daar
Lichtjaren onoverbrugbaar
Eeuwigheid te ver

Leven gebroken
Liefde nog ongeschonden
Hoop is er niet meer

In een zwart meer van tranen
leef jij verder in mijn hart
Mijn ziel verloren

Sterren fonkelen.
Ik kijk omhoog en zie je,
verbonden moment

Liefdesmonument
Ster stralend aan firmament
Wacht jij daar op mij ?

rdckx 05 08 2014 (vandaag ben jij vertrokken).
29/06/18 13:35 REAGEER
SUPEROMI
Wat lees ik hier toch mooie woorden die prachtige zinnen vormen.....ik kan daar zo van genieten. Bedankt iedereen om te willen delen. Van 2014 alleen is nog héél vers.....mijn herinneringen zijn van 10j. eerder en vèr daarvoor. Goed dat ik en iedereen zich daar kan aan vastklampen.
OMI-Els
29/06/18 15:33 REAGEER

Login Registreer

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels