Je woorden en zinnen
worden schaarser en drogen op
zodat je zeggen noch schrijven kan
wat je wilde.
Ook klanken en geluiden
bereiken hun bestemming niet meer
wegens geruis op de leiding
Je hoofd zit daardoor vol
met een warboel van dingen
die je eigenlijk niet wilde.
Dit gedicht werd ingezonden door A.vandezee.
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
7 reacties
Daarom volhouden, ons geheugen dagdagelijks actief blijven stimuleren, en ..... sorteren, met name de slechte dingen ignoreren, de goede dingen adoreren. Soms moeilijk, maar 't blijft het proberen waard.
En uiteraard klopt de reactie van Rita.....toch zou ik er aan willen toevoegen dat "op zijn" van alle leeftijden is. 't Kan door ziekte, stress, onmacht, pesten.....door zòveel oorzaken kan iemand "op" zijn. En dan kan één mooi woord dat nèt op het goeie moment gezegd of geschreven wordt en juist op dat éne juiste plaatske in je hart valt, net dàt zijn dat je weer moed geeft om terug te vechten, om de draad weer op te pikken, om er weer voor te gaan. 'k Wens iedereen die zich "op" voelt zo 'n dierbaar moment toe !
OMI/Els
OP IS… DE START VAN NIEUW HERLEVEN.
Als mijn woorden vervagen
en mijn zinnen hun zin verliezen
Als al mijn klanken
door geruis worden overstemd,
Zit mijn hoofd nog vol gedachten
in de chaos die ik niet beheers,
Maar met de liefde die ik deel
en de warboel van alle genegenheid
overleef ik omdat ik het zelf heb gewild.
Dit is mijn antwoord …..
Op jouw eigenste, bijzondere manier weet je jouw reactie vast te leggen op dit, toch wel veelzeggende vers dat enkelen onder ons geraakt heeft. 't Is weer een "bijhouderke" - merci !
Els/Omi
Mijn antwoord is iets dat ik geparafraseerd heb op je eigen woorden. Maar de ondertoon is dat ik je het allerbeste wens omdat "op is niet op", integendeel "op is de opwaartse spiraal voor alle nieuwe hoop".
ZITTEN
’t is een voldongen feit tot mijn spijt
Gaan en staan, ’t is er bijna mee gedaan
“Het” kan alleen nog maar zitten…..
Zitten om te mokken of zitten om te genieten.
Een keuze vlug gemaakt, ik zit en geniet !
Vermits zoals steeds en altijd mijn mondspieren
en plein public verlamd geraken en
daar bovenop mijn hersenen beginnen tilt te slaan,
zal het niemand verwonderen
dat ik nu ook met de mond vol tanden sta (sorry zit),
alhoewel er in mijn geval zelfs daarvan
al lang geen sprake meer is,
en dit ter verschrikking van mijn nageslacht
die daarover blijven klagen en zagen.
Maar daarover niet getreurd, ik zit er niet mee.
Het, daarentegen, zit me echter nog helemaal mee.
geloof het of niet, ik ga en sta nog altijd, al is het traag,
Ik leef, ik denk, ik lees, ik schrijf, ik kijk en fotografeer,
ik geniet van kleine gewone ordinaire dingen,
en vooral, ik hou gewoon mijn mond.
(aan mijn nageslacht : ‘k geef toe dat dát soms moeilijk is)
09 2017 rdckx
OMI/Els