blijft jouw deuntje hangen in mijn hoofd, 
méér nog in de nerven van mijn hart
steelt mijn stille minuten, dringt in
mijn aders, met bewuste alertheid

Deze moment luisterbereid, concentreer ik
mij, want hups dansen de noten rijgewijs
een tarantella zoals jij dat uitbeeldde, 
daar heel lang geleden, op dat Italiaans
kerkpleintje waar elke dag één week duurde

Wat een ontdekking jou daar terug te mogen zien, 
horen zelfs, alsof ik dit warme gevoel weer ervaar,
zoals toen in stilte en ambiance … rust in natuur 
herinnert me aan jou en ik adem nu …
die zalige momenten die nu langs mijn netvlies schuiven …

Dit gedicht werd ingezonden door AM.

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!