Deel via

Flashback: vrije tijd en reizen, hoe zag dat eruit in de jaren ’50?

Na een lange werkdag is een moment van ontspanning voor veel mensen heilig. Tegenwoordig zijn er heel wat manieren om onze vrije tijd in te vullen: hobby's, afspreken met vrienden, tv kijken, sporten, reizen ... In de jaren '50 was er veel minder tijd en ruimte voor ontspanning, en die schaarse tijd werd ook helemaal anders ingevuld. Herinner jij je deze 8 weetjes over vrije tijd in de jaren '50?

1. Meer werken, minder rusten

man-2641545_640Dezer dagen telt een gewone werkweek voor de meeste loontrekkenden 38 uur. In de jaren ’50 klopten ze makkelijk 10 uur per week meer en werkten ze door in het weekend. Daar stonden geen extra vakantiedagen tegenover, in tegendeel: ze konden slechts 12 dagen betaald verlof nemen, nu zijn dat er gemiddeld 20 à 24. Ook de zelfstandigen hadden weinig tijd om iets anders te doen. De boeren bijvoorbeeld moesten continu in de weer zijn om de dieren te verzorgen.

2. Samen op het trottoir

Na een dag hard werken, kan even zalig nietsdoen een hele verademing zijn. Als het mooi weer was, zaten veel mensen buiten op het trottoir voor hun huis. Ze brachten stoeltjes mee naar buiten en gingen gezellig een praatje maken met de buren. Een beeld dat je nu nog maar heel weinig ziet.

3. Zondag rustdag?

Zowat alle katholieken gingen op zondagochtend naar de mis, omdat ze dat zelf zo wilden, voor hun geloof, of omdat dat nu eenmaal zo hoorde.  Nadien kwamen er vast familie of vrienden over de vloer, of de mannen gingen op café. Bij een frisse pint gingen ze er kaarten, biljarten, vogelpikken of tafelvoetbal spelen. Er was vast ook ergens een kermis, processie of stoet aan de gang. Veel mensen haalden ook plezier uit vissen, vinkenzetten, volksspelen, lezen en naar een voetbalwedstrijd of koers gaan kijken.

4. ‘k Zie zo geire mijn duivenkot

duivenmelkerDuivensport was enorm populair in de jaren ’50. Zowat 250.000 ‘duivenmelkers’ hielden zich in ons land bezig met zo’n 10 miljoen reisduiven. Tussen maart en oktober werden duizenden duiven op de trein, vrachtwagen en zelfs het vliegtuig (met Airpigeon!) gezet naar Frankrijk en Spanje. Daar aangekomen, werden ze op zondag zo gelijktijdig mogelijk ‘gelost’, waarna de duiven weer naar huis vlogen. De hele middag stonden hun eigenaars vol spanning op hen te wachten in de tuin. (Foto: Bundesarchiv, Bild 183-W0212-034 / Kaufhold, Reinhard / CC-BY-SA 3.0)

5. Ochtendturnles op de radio

De meeste gezinnen hadden een radio thuis, en zowat iedereen luisterde er wel eens naar. Je kent ze wel nog, de logge bakken met een houten omhulsel. Er waren ook al kleinere, goedkopere transistorradio’s te koop. Gekluisterd aan de radio, kon je luisteren naar het nieuws, klassieke muziek, concerten en luisterspelen. De radiomakers hielpen je zelfs je spieren los te gooien door een turnles te presenteren voordat de werkdag begon.

6. Samen naar tv kijken bij de buren

De Belgische tv-omroep werd opgericht in 1953. Tv-kijken was dus nog een heel pril fenomeen en ook de toestellen waren erg duur. Een tv was dan ook een statussymbool, enkel weggelegd voor de welgestelde gezinnen. Vaak kwamen er vrienden, familieleden of buren meekijken. Niet altijd even plezierig voor de gastheer en -vrouw, waardoor sommigen de antenne probeerden te verstoppen achter de schoorsteen of op zolder in de hoop dat niemand te weten zou komen dat ze een tv hebben.

lourdes_17. Iedereen naar Lourdes

Het merendeel van de Belgen, zeker 80 procent, ging nooit op reis, behalve naar Lourdes. Van boer tot hogere bediende, jeugdbewegingen en andere verenigingen – iedereen die een beetje christelijk was, trok wel één keer in z’n leven op bedevaart naar de Mariastad. (Foto: Dennis Jarvis)

8. Met de auto op pad? Pas op voor een ‘kokende motor’

Wie wel op reis ging, trok veelal naar de kust of naar de Ardennen met de trein of de bus. Een minderheid ging naar het buitenland. Gezinnen die een auto hadden, konden natuurlijk daarmee op pad. Maar dan moest je er de mankementjes ook bijnemen. Zo kwam het niet zelden voor dat de remmen oververhit raakten of dat de motor ging koken, zeker in de bergen. Zo schreef de Koninklijke Nederlandse Toeristenbond in 1960 in het boekje ‘Veredelde rijkunst & op reis met uw auto’: ‘Wees niet boos, als uw motor eens gekookt heeft – begrijp, dat het misschien toch aan u kan hebben gelegen, wellicht hebt u te laat teruggeschakeld. Misschien hebt u te vroeg teruggeschakeld, want ook het te snel rijden op de lagere versnellingen kan het koken bevorderen.’

Vroeger was alles anders, ook het eten, de huizen en de geneeskunde.


vroeger_was_alles

Deze weetjes komen uit ‘Vroeger was alles anders’ van Korneel De Rynck. Dit boek gaat over schepjes cichorei in de koffie, buurtcinema's en stoffige kolenkachels. Maar ook over telegrammen, bedevaarten naar Lourdes en toiletten buiten het huis. Vroeger was alles anders. Of toch zeer veel.

Verrassend voor jongere generaties, en heel herkenbaar voor wie een dagje ouder is.

Korneel de Rynck, Vroeger was alles anders, Angèle, 300 p., 22,50 euro

 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!

Auteur: Inneke De Corte

6 reacties

Hugoo
Daar is ie weer. Onze historicus. Weet die man wel dat hij op het "Seniorennet" zit en niet in de kleuterklas ?
10/06/19 16:45 REAGEER
nicolevandeghinste
Denkt zeker dat wij niets kunnen zonder zijn tussenkomst....De kleuterschool is al lang voorbij, bij mij toch....
11/06/19 04:20 REAGEER
KorneelD
Beste Nicole en Hugo,

Dank voor jullie constructieve kritiek op deze en andere posts. Ook jullie zijn een komisch duo!

Als je goed leest, zie je dat deze weetjes zijn genoteerd door de redactie van Seniorennet, op basis van mijn boek, en dus niet van mij rechtstreeks afkomstig zijn. De redactie heeft dat goed gedaan, maar natuurlijk vallen er soms wat nuances weg. Wil je weten hoe ik het neerschreef en verwoordde, en welke bronnen ik gebruikte, dan kun je mijn boek raadplegen (je hoeft het niet te kopen, de bibliotheek heeft het ook). Beoordeel mijn boek op basis van mijn boek aub. En als je dan nog opmerkingen hebt, stuur ze maar door: korneeld@hotmail.com

Korneel De Rynck
"historicus"
12/06/19 15:21 REAGEER
Hugoo
Beste historicus, met alle respect, ik beoordeel niet uw boek, maar het artikel zoals hier in SenNet gepresenteerd. Mijn besluit daaruit is dat het hier gewoon niet thuis hoort. Niet u, maar wij als senioren hebben al die toestanden van dichtbij meegemaakt. U maakt er enkel leuke verhaaltjes van waarbij enkel kleuters misschien nog grote ogen trekken, als waren het sprookjes die worden vertelt...
15/06/19 20:44 REAGEER
parfumerie b
De tijd was toen arm, maar warm... mensen hadden nog tijd voor elkaar. Kaarten met de buren hoorde erbij op de stoep zitten met een stoel terwijl de kinderen van de straat samen speelden. Wij thuis woonden vlak naast de kerk van het St Jozef Klein Seminarie en ons speelpleintje bestaat nog, nu staat er een fraai beeld van Anton Van Wilderode die les gaf en een priester dichter was . Wij kinderen van de straat mochten daar toen tenten bouwen tenminste twee fietsen omgedraaid met daarover een deken en dat was ons tent dan, weet je nog we waren meesters in het bedenken van allerlei spelletjes met van alles, vooral met knikkers en wat zand we bouwden een berg en lieten de knikkers om het eerst eraf rollen... of een schommel op zolder bevestigd in de nok van het dak.Ons vader was vrij snel in het bezit van een wagentje, een soort kleine camionette, en grote pret, s' zondags mochten altijd buren mee op uitstap, krabben vangen in Walsoorden en wij als kinderen krekels rapen op de golfbrekers bij laag tij, boterhammetjes opeten op de dijk in t'gras tussen hier en daar koeienvlaaien en toch smaakte het allemaal als een goden maal, op terugreis naar St Niklaas gingen de volwassenen iets drinken en wij als kinderen kregen een sapje met prik en mochten naar hartelust spelen in de een of andere speeltuin onderweg.Mooie tijden, wij zijn ook vrij vroeg op vakantie gegaan altijd met de auto natuurlijk en nu pas ontdek ik hoe uniek het toen was om als gewoon mens naar eerst Duitsland, dan Frankrijk ( de Mont Blanc ) dan Italië te reizen Wat een traktatie, wat een bagage hebben we meegekregen we leerden spelenderwijs en hebben er later de liefde voor talen en reizen door gekregen och ik kan nog veel vertellen maar het voornaamste is, ons vader was iemand met een visie op het leven die nogal speciaal was , hij verzamelde geen eigendommen maar deelde alles met zijn huisgezin en daar ben ik hem zo veel jaren later nog enorm dankbaar om...
11/06/19 10:06 REAGEER
Seke
Zoals in de 50tiger jaren zijn de mensen op hun best als ze maar precies genoeg hebben om niet dood te vallen, en genoeg om te blijven leven!
11/06/19 11:49 REAGEER

Login Registreer

Inneke De Corte

Hoofdredactrice
Hoofdredactrice
Inneke De Corte werkt sinds 2015 bij SeniorenNet. Ze is de hoofdredactrice van SenNet Magazine.

Meer artikels van Inneke De Corte

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels