oker is de aarde
verblindend Toscane
dit is het godenrijk
waar ik steeds
meer op jou verliefd
jou steeds meer nabij voel
- de glooiing van de heuvel
waar Venus woont
is warm en zacht -
ik vlij me in je schoot
in je koestering
tot het avondrood
zo samen
zo is het goed

ik zwijg
en laat me drijven
op de golven van
de verhitte stoppelaarde
- de vers geschoren oogst
ligt in de rijke schuren -
ik laaf me: aan jou
en heldere koele wijn

Dit gedicht werd ingezonden door Mark.

Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 

Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!