Ik heb een hoop vergeelde foto’s
op mijn netvlies staan,
met ezelsoren … en met sporen
van mijn beduimelde vingers.
Ze dwalen rond in mijn geesteskronkels,
als een stoet van lachen en warme tranen,
met een cijferslot dat niemand
behalve ik ken.
Soms kijk ik nog eens terug
neer op mijn eigen jeugd
en dan hoor ik de muziek
van mijn puberhart.
Soms voel ik nog
de vlam van mijn eerste liefde,
brandend op een passiekaars,
die even groot was als ik.
Mijn mooiste herinneringen
liggen veilig opgeborgen
in de schatkamer van mijn hart
en gaan ooit wel met mij mee in het niets.
Er is wel helemaal geen haast bij,
want ik heb het geluk
te mogen slenteren
met mijn rugzak vol tederheid.
Dit gedicht werd ingezonden door Paul.
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!
5 reacties
Omi/Els
Annette Okra Ganshoren
Ik ben heel blij met je reactie en met die van de andere trouwens. Ik laat met plezier toe dat je het overneemt in het Okra contactblad. Ik ben zelf lid van Okra en ga trouwens met jullie mee op vakantiereizen. Ik verkies dat je mijn volledige familienaam gebruikt. Ik zal okra daarover opbellen.
Ik dank Seniorennet die al eerder verscheidene gedichten van mij heeft gepubliceerd. Je vindt er enkele in de rubriek "Gerelateerde artikels" hiernaast. Ze komen voor in een dichtbundel die ik heb samengesteld onder de titel "Bewijzen uit het ongerijmde" die nu al 150 gedichten bedraagt. Mijn speciale dank aan Seniorennet die telkens zorgt voor bijpassende foto's, die ik super vindt. Als u die wil overnemen heeft u hun toestemming nodig.
Hartelijke groeten
paul
herinneringen en mijmeringen zijn van die dingen die een hart nog kunnen doen springen.
Zeer mooi, Paul