Deel via

Poëzie: Mijmeren

September 2019

Doorheen het prachtige landschap,
het kronkelen van de rivieren
en de barsten in je eigen leven.
Rij je door de barsten
en huizen van andere mensen
ver weg uit je eigen leven.

De kronkelwegen tussen het groen
zijn ook mijn wegen
met ups en downs,
met boomstammen in het water,
die je even van koers laten veranderen.
Om dan weer terug te keren
een beetje anders
naar het dagdagelijkse.

 

Dit gedicht werd ingezonden door Sim.


Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine! 


Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!

2 reacties

SUPEROMI
Wel SIM, wie doet er eens niet aan "mijmeren" ? fantastische bezigheid toch. en als je 't dan zo mooi kunt neerzetten, de werkelijkheid doorweven met 't verleden....knap gedaan vind ik.
Je moet er de tijd voor nemen om eens te mijmeren, terugkeren naar toen, vergelijken met het heden, parallels zoeken en je afvragen : wàt was nu beter ? 'k Denk dat ik vandaag ook wat ga mijmeren.... eigenlijk deed ik 't al n.a.v. een foto die iemand doorstuurde - 'k heb gemijmerd, ja ècht.

OMI/Els
10/09/19 12:42 REAGEER
SUPEROMI
'k Vind het erg dat er maar één reactie komt. Iedereen doet toch z'n best, iedereen verdient toch dat schouderklopje..... waarom dat verschil? Er is ALTIJD wel wat positiefs te vinden in een vers. Sorry; maar 't ligt op m'n lever en 't moest er af....... 't Is niet iedereen gegeven gevleugeld en superlatief met woorden te spelen. En dit IS niet zo maar een simpel versje, 't zit vol inhoud, je moet het alleen willen zien !
Sorry, klinkt het niet dan botst het maar.... ik ben eerlijk en durf m'n gedacht te zeggen !
Groetjes. OMI/Els
13/09/19 15:04 REAGEER

Login Registreer

Recente Artikels

Gerelateerde Artikels