Het licht krimpt zoals elke
dag na de zonnewende …
vreemd gevoel en anders
getint nu we richting ledikant
der donkere dagen stappen
waarin wij ons een beetje
verloren voelen, zonder
kleur … en zegeningen ...
wij vermoeden, dat dat nu
ineens uit de zonnehemel
tussen de verdroogde takken
zich verliest
gister nog voelbaar lichter
toen met lege hand het verdorde
hout gesprokkeld werd
Vreemd deze morgen … laat ons nu nog
lang intens de morgenstond omarmen
en het Zomer Licht
Dit gedicht werd ingezonden door André.
Schuilt er in jou ook een dichter? Stuur dan jouw gedicht naar redactie@sennetmagazine.be en wie weet lees je het wel in één van de volgende edities van SenNet Magazine!
Niets missen van SeniorenNet? Volg ons op Facebook en schrijf je gratis in voor onze wekelijkse digitale nieuwsbrief, SenNet Magazine!
6 reacties
Ik bààl er van als niemand reageert op iets dat zo mooi weergegeven wordt. 'k Zal ik het dan maar doen al zit ik met een héél groot verdriet dat ik bijna niet van me kan afschrijven. André, mag ik met jou de morgenstond omarmen en blij zijn dat ik 's morgen het licht weer zie ? Op korte tijd kan er zòveel veranderen.......
OMI/Els
Jij bent niet alleen ! Ik kan altijd luisteren als jij dat wilt !
Ik zit met permanente pijn , lichamelijk, als “ oude tram”
Maar ik hoor en lees graag iets van gelijkgezinden... (omdat ook mijn “Zonnewijzergedicht van onlangs zonder reactie is gebleven ) Quid ,
Jouw reactie is meestal goal !
9 kleinkinderen. Dus ik heb het ook gehad!
Dichtwerkjes, columns etc is een verslaving sinds1912
Veel liefs en weet ...tijd heelt vele wonden !
Maar 'k las van je pijn hebben, bijna altijd .... dat moet verschrikkelijk zijn. Je zal er wel leren mee leven en de éne dag zal de andere niet zijn, maar toch.....reuma, een aandoening ? Allez, niet da'k da moet weten hé, 't is gewoon interesse, c'est tout. .
Dichten, en alles wat er bij hoort.....mooie, veelzeggende teksten, helemaal mijn ding......Maar op een keer geraak je uitgedicht en zo......je hèbt het al eens geschreven, gedacht, (beetje den Toon ....). Momenteel ligt het allemaal even stil, zelfs m'n wereld staat even stil....'t is zo'n verschrikkelijke grote aanpassing dat ik te verwerken krijg en je moèt verder...... willen of niet. Er zijn ergere dingen, die zijn er ALTIJD...... maar goed, 'k ga er hier niet verder over zeveren...... Hou je goed hoor en hopelijk had je vandaag een "goeie dag"...... 'k wens het je van harte. En nee, tijd heelt geen wonden, je leert er mee omgaan, dat is alles..... 't is niet loslaten maar leren vasthouden op een andere manier ! en net dat "leren" is zo moeilijk..... Dit waren m'n avondgedachten voor jou vanavond. Slaap lekker straks - liefs - Els